PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Trendy w nefrologii

od „leczenia podtrzymującego” do leczenia skojarzonego PChN.

Ten przegląd narracyjny przedstawia zmianę w postępowaniu w przewlekłej chorobie nerek (PChN) od monoterapii inhibitorem układu renina-angiotensyna do czterofilarowego podejścia skojarzonego obejmującego inhibitory SGLT2, agonistów receptora GLP-1 i niesteroidowych antagonistów receptora mineralokortykoidowego. Dane i wytyczne KDIGO z 2024 roku wskazują, że te uzupełniające się terapie istotnie zmniejszają ryzyko niewydolności nerek u pacjentów z cukrzycą, jednocześnie poprawiając bezpieczeństwo i tolerancję, zwłaszcza dzięki łagodzeniu hiperkaliemii. Lekarze powinni rozważyć wczesne włączenie tej strategii multimodalnej, a trwające badania koncentrują się na populacjach z PChN bez cukrzycy i na nowych lekach, takich jak inhibitory syntazy aldosteronu.

Podsumowanie

Postępowanie w przewlekłej chorobie nerek (PChN) ewoluowało od leczenia podtrzymującego samymi inhibitorami układu renina-angiotensyna (RASi) do terapii skojarzonych ukierunkowanych na wiele celów. Choć RASi pozostają podstawą, ich ograniczona skuteczność w pełnym zapobieganiu progresji choroby (np. resztkowa albuminuria) oraz obawy dotyczące bezpieczeństwa, takie jak hiperkaliemia, uwydatniły potrzebę nowych środków terapeutycznych. Inhibitory kotransportera sodowo-glukozowego 2 (SGLT2i), agoniści receptora peptydu glukagonopodobnego 1 (GLP-1RA) i niesteroidowi antagoniści receptora mineralokortykoidowego (nsMRA) wykazują uzupełniające się działanie nefroprotekcyjne poprzez oddziaływanie na szlaki metaboliczne, hemodynamiczne i zapalne w ramach zespołu sercowo-nerkowo-metabolicznego (CKM). Dane z badań na dużą skalę pokazują, że czterofilarowe terapie skojarzone są lepsze niż monoterapia w zmniejszaniu ryzyka niewydolności nerek u pacjentów z cukrzycą, a także wykazują uzupełniające się profile bezpieczeństwa, które poprawiają tolerancję i długoterminowe przestrzeganie zaleceń przez pacjentów. Na przykład połączenie SGLT2i z RASi łagodzi ryzyko hiperkaliemii i zmniejsza odstawianie RASi, zwiększając w ten sposób trwałość leczenia. Wytyczne KDIGO 2024 Clinical Practice Guideline for the Evaluation and Management of CKD kładą nacisk na postępowanie skoncentrowane na pacjencie i zespołowe, integrujące te terapie. Przyszłe kierunki obejmują poszerzenie danych dla populacji z PChN bez cukrzycy, szybsze wdrażanie tych czterofilarowych terapii oraz nowe terapie, takie jak inhibitory syntazy aldosteronu w tej wrażliwej grupie.

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski