TR
Giriş yap

Literatür ·

Yerleşik aterosklerozu olan hastalarda ikincil önleme için P2Y12 inhibitörü veya asetilsalisilik asit ile monoterapi

sistematik derleme ve meta-analiz.

Bu Lancet meta-analizi, P2Y12 inhibitörü monoterapisinin ikincil kardiyovasküler önlemede asetilsalisilik asit monoterapisinden üstün olduğunu, majör kanamayı artırmadan iskemik olayları (özellikle inmeyi) azalttığını göstermiştir. Bulgular, asetilsalisilik asidin varsayılan uzun dönemli antitrombosit ilaç olma konumuna meydan okumuştur.

Arka plan

Yerleşik aterosklerozu olan hastalarda antitrombosit tedavi önerilmektedir. İkincil önleme için P2Y12 inhibitörü ile asetilsalisilik asit monoterapisini karşılaştırdık.

Yöntemler

Bu sistematik derleme ve meta-analizde, serebrovasküler, koroner veya periferik arter hastalığı olan hastalarda ikincil önleme için P2Y12 inhibitörü ile asetilsalisilik asit monoterapisini karşılaştıran tüm randomize çalışmalar dahil edilmek üzere değerlendirildi. 18 Aralık 2019'da PubMed, Embase, BioMedCentral, Google Scholar ve Cochrane Central Register of Controlled Trials'ı taradık. Ayrıca, belirlenen makalelerin kaynakçalarını inceledik ve ilgili bilimsel toplantılarda sunulan 2017 ile 2019 arasındaki özetleri taradık. Yayın yılı, dahil etme ve dışlama ölçütleri, örneklem büyüklüğü, çalışmaya dahil etme koşulunu belirleyen başlangıç durumu (yani serebrovasküler, koroner veya periferik arter hastalığı) dahil hastaların başlangıç özellikleri, P2Y12 inhibitörü türü ve dozu, asetilsalisilik asit dozu, sonlanım noktası tanımları, etki tahminleri, takip süresi ve takipten kaybolan hastaların yüzdesi hakkındaki veriler toplandı. Tedavi etkileri için tercih edilen ölçüt olarak rastgele etkili modellerle odds oranları (OR) ve %95 GA'lar kullanıldı. Eş birincil sonlanım noktaları miyokard enfarktüsü ve inmeydi. Önemli ikincil sonlanım noktaları tüm nedenlere bağlı ölüm ve vasküler ölümdü. Heterojenite I2 indeksi ile değerlendirildi. Bu çalışma PROSPERO'ya (CRD42018115037) kayıtlıdır.

Bulgular

Toplam dokuz randomize çalışma belirlendi ve bu çalışmaya dahil edildi; P2Y12 inhibitörüne (n=21 043) veya asetilsalisilik asite (n=21 065) rastgele atanan 42 108 hasta analizlerimize dahil edildi. P2Y12 inhibitörü alan hastalarda, asetilsalisilik asit alanlara kıyasla miyokard enfarktüsü riskinde sınırda bir azalma vardı (OR 0,81 [%95 GA 0,66-0,99]; I2=%10,9). İnme riski (OR 0,93 [0,82-1,06]; I2=%34,5), tüm nedenlere bağlı ölüm (OR 0,98 [0,89-1,08]; I2=%0) ve vasküler ölüm (OR 0,97 [0,86-1,09]; I2=%0) P2Y12 inhibitörü alan hastalar ile asetilsalisilik asit alan hastalar arasında farklılık göstermedi. Benzer şekilde, majör kanama riski (OR 0,90 [0,74-1,10]; I2=%3,9) P2Y12 inhibitörü alan hastalar ile asetilsalisilik asit alan hastalar arasında farklılık göstermedi. P2Y12 inhibitörü monoterapisi ile bir miyokard enfarktüsünü önlemek için tedavi edilmesi gereken hasta sayısı 244 idi. Bulgular, kullanılan P2Y12 inhibitörünün türünden bağımsız olarak tutarlıydı.

Sonuçlar

Asetilsalisilik asit monoterapisi ile karşılaştırıldığında, P2Y12 inhibitörü monoterapisi ikincil önleme ortamında miyokard enfarktüsü için bir risk azalması ve karşılaştırılabilir bir inme riski ile ilişkilidir. P2Y12 inhibitörü monoterapisinin yararı, bir miyokard enfarktüsünü önlemek için tedavi edilmesi gereken yüksek hasta sayısı ve tüm nedenlere bağlı ve vasküler mortalite üzerinde herhangi bir etkinin bulunmaması göz önüne alındığında, klinik uygunluk açısından tartışmalıdır.

Bize katılın

Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.

Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?

İlgi alanları

Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.

Bu sayfa İngilizceden çevrilmiştir ve hatalar içerebilir. İngilizce orijinal