Monoterapia inhibitorem P2Y12 lub kwasem acetylosalicylowym w profilaktyce wtórnej u pacjentów z rozpoznaną miażdżycą
przegląd systematyczny i metaanaliza.
Ta metaanaliza opublikowana w Lancet wykazała, że monoterapia inhibitorem P2Y12 jest lepsza od monoterapii kwasem acetylosalicylowym w profilaktyce wtórnej sercowo-naczyniowej, zmniejszając liczbę zdarzeń niedokrwiennych (zwłaszcza udaru mózgu) bez zwiększania liczby dużych krwawień. Wyniki zakwestionowały pozycję kwasu acetylosalicylowego jako domyślnego długoterminowego leku przeciwpłytkowego.
Wstęp
Leczenie przeciwpłytkowe jest zalecane u pacjentów z rozpoznaną miażdżycą. Porównano monoterapię inhibitorem P2Y12 z monoterapią kwasem acetylosalicylowym w profilaktyce wtórnej.
Metody
W tym przeglądzie systematycznym i metaanalizie do włączenia oceniano wszystkie badania randomizowane porównujące monoterapię inhibitorem P2Y12 z monoterapią kwasem acetylosalicylowym w profilaktyce wtórnej u pacjentów z chorobą naczyń mózgowych, wieńcowych lub tętnic obwodowych. W dniu 18 grudnia 2019 r. przeszukano PubMed, Embase, BioMedCentral, Google Scholar oraz Cochrane Central Register of Controlled Trials. Dodatkowo przejrzano piśmiennictwo zidentyfikowanych artykułów i przeszukano streszczenia z lat 2017 do 2019 przedstawione na odpowiednich spotkaniach naukowych. Zebrano dane dotyczące roku publikacji, kryteriów włączenia i wykluczenia, wielkości próby, wyjściowych cech pacjentów, w tym stanu wyjściowego decydującego o włączeniu do badania (tj. choroby naczyń mózgowych, wieńcowych lub tętnic obwodowych), rodzaju i dawki inhibitora P2Y12, dawki kwasu acetylosalicylowego, definicji punktów końcowych, szacunków efektu, czasu trwania obserwacji i odsetka pacjentów utraconych z obserwacji. Jako miarę efektów leczenia wybrano ilorazy szans (OR) i 95% CI z zastosowaniem modeli efektów losowych. Współpierwszorzędowymi punktami końcowymi były zawał mięśnia sercowego i udar mózgu. Kluczowymi drugorzędowymi punktami końcowymi były zgon z jakiejkolwiek przyczyny i zgon z przyczyn naczyniowych. Heterogeniczność oceniano za pomocą wskaźnika I2. Badanie zarejestrowano w PROSPERO (CRD42018115037).
Wyniki
Zidentyfikowano łącznie dziewięć badań randomizowanych i włączono je do tego badania, a do analiz włączono 42 108 pacjentów losowo przydzielonych do inhibitora P2Y12 (n=21 043) lub kwasu acetylosalicylowego (n=21 065). U pacjentów otrzymujących inhibitor P2Y12 stwierdzono graniczne zmniejszenie ryzyka zawału mięśnia sercowego w porównaniu z pacjentami otrzymującymi kwas acetylosalicylowy (OR 0,81 [95% CI 0,66-0,99]; I2=10,9%). Ryzyko udaru mózgu (OR 0,93 [0,82-1,06]; I2=34,5%), zgonu z jakiejkolwiek przyczyny (OR 0,98 [0,89-1,08]; I2=0%) i zgonu z przyczyn naczyniowych (OR 0,97 [0,86-1,09]; I2=0%) nie różniło się między pacjentami otrzymującymi inhibitor P2Y12 a pacjentami otrzymującymi kwas acetylosalicylowy. Podobnie ryzyko dużego krwawienia (OR 0,90 [0,74-1,10]; I2=3,9%) nie różniło się między pacjentami otrzymującymi inhibitor P2Y12 a pacjentami otrzymującymi kwas acetylosalicylowy. Liczba chorych, których należy leczyć w celu zapobieżenia jednemu zawałowi mięśnia sercowego za pomocą monoterapii inhibitorem P2Y12, wynosiła 244 pacjentów. Wyniki były spójne niezależnie od rodzaju zastosowanego inhibitora P2Y12.
Wnioski
W porównaniu z monoterapią kwasem acetylosalicylowym monoterapia inhibitorem P2Y12 wiąże się ze zmniejszeniem ryzyka zawału mięśnia sercowego i porównywalnym ryzykiem udaru mózgu w profilaktyce wtórnej. Korzyść z monoterapii inhibitorem P2Y12 ma dyskusyjne znaczenie kliniczne, biorąc pod uwagę dużą liczbę chorych, których należy leczyć, aby zapobiec zawałowi mięśnia sercowego, oraz brak jakiegokolwiek wpływu na śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny i śmiertelność z przyczyn naczyniowych.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.





