TR
Giriş yap

Literatür ·

Atriyal fibrilasyonda kalp hızı kontrolü için digoksin ile bisoprololün hasta bildirimli yaşam kalitesi üzerindeki etkisi

RATE-AF randomize klinik çalışması.

RATE-AF çalışması, kalıcı AF'si ve kalp yetmezliği semptomları olan hastalarda yaşam kalitesi sonuçları açısından digoksinin bisoprolole non-inferior olduğunu ve daha az tedaviyle ilişkili advers olayla seyrettiğini göstermiştir. Pragmatik sonuç, digoksini bu popülasyonda makul bir birinci basamak hız kontrol ajanı olarak desteklemiştir.

Amaçlar

Düşük doz digoksini bisoprolol (bir β-bloker) ile karşılaştırmak. TASARIM, ORTAM VE KATILIMCILAR: 60 yaş veya üzerinde, kalıcı atriyal fibrilasyonu (sinüs ritmini geri kazandırma planı olmaması olarak tanımlanan) ve New York Heart Association (NYHA) sınıfı II veya üzeri olarak sınıflandırılan dispnesi olan 160 hastayı içeren randomize, açık etiketli, kör sonlanım noktalı klinik çalışma. Hastalar 2016 ile 2018 arasında İngiltere'deki 3 hastaneden ve birinci basamak muayenehanelerinden alındı; son takip Ekim 2019'da gerçekleşti.

Yöntemler

Digoksin (n = 80; doz aralığı, 62,5-250 μg/gün; ortalama doz, 161 μg/gün) veya bisoprolol (n = 80; doz aralığı, 1,25-15 mg/gün; ortalama doz, 3,2 mg/gün). ANA SONUÇLAR VE ÖLÇÜMLER: Birincil sonlanım noktası, 6. ayda 36 Maddelik Kısa Form Sağlık Anketi fiziksel bileşen özet skoru (SF-36 PCS) kullanılarak hasta bildirimli yaşam kalitesiydi (daha yüksek skorlar daha iyidir; aralık, 0-100), minimal klinik olarak önemli fark 0,5 SS idi. 6. ayda 17 ikincil sonlanım noktası (istirahat kalp hızı, modifiye European Heart Rhythm Association [EHRA] semptom sınıflaması ve N-terminal pro-beyin natriüretik peptid [NT-proBNP] düzeyi dahil), 12. ayda 20 sonlanım noktası ve advers olay (AO) bildirimi vardı.

Bulgular

160 hasta arasında (ortalama yaş, 76 [SS, 8] yıl; 74 [%46] kadın; ortalama başlangıç kalp hızı, 100/dk [SS, 18/dk]), 145'i (%91) çalışmayı tamamladı ve 150'si (%94) birincil sonuç analizine dahil edildi. 6. ayda normalleştirilmiş SF-36 PCS birincil sonucunda anlamlı bir fark yoktu (ortalama, digoksin için 31,9 [SS, 11,7], bisoprolol için 29,7 [11,4]; düzeltilmiş ortalama fark, 1,4 [%95 GA, -1,1 ila 3,8]; P = 0,28). 6. aydaki 17 ikincil sonucun 16'sında gruplar arasında anlamlı fark yoktu; bunlar arasında istirahat kalp hızı da vardı (digoksin ile ortalama 76,9/dk [SS, 12,1/dk], bisoprolol ile ortalama 74,8/dk [SS, 11,6/dk]; fark, 1,5/dk [%95 GA, -2,0 ila 5,1/dk]; P = 0,40). Modifiye EHRA sınıfı 6. ayda gruplar arasında anlamlı olarak farklıydı; digoksin grubundaki hastaların %53'ü 2 sınıflık iyileşme bildirirken bisoprolol grubundaki hastaların %9'u bildirdi (düzeltilmiş odds oranı, 10,3 [%95 GA, 4,0 ila 26,6]; P < 0,001). 12. ayda 20 sonucun 8'i anlamlı olarak farklıydı (hepsi digoksin lehine); ortanca NT-proBNP düzeyi digoksin grubunda 960 pg/mL (çeyrekler arası aralık, 626 ila 1531 pg/mL), bisoprolol grubunda 1250 pg/mL (çeyrekler arası aralık, 847 ila 1890 pg/mL) idi (geometrik ortalamalar oranı, 0,77 [%95 GA, 0,64 ila 0,92]; P = 0,005). Advers olaylar digoksin ile daha az yaygındı; digoksin grubunda 20 hastada (%25) en az 1 AO görülürken bisoprolol grubunda 51 hastada (%64) görüldü (P < 0,001). Digoksin grubunda 29 tedaviyle ilişkili AO ve 16 ciddi AO vardı; bisoprolol grubunda bunlar sırasıyla 142 ve 37 idi.

Sonuçlar

Kalıcı atriyal fibrilasyonu ve kalp yetmezliği semptomları olan, düşük doz digoksin veya bisoprolol ile tedavi edilen hastalar arasında, 6. ayda yaşam kalitesi açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktu. Bu bulgular, tedavi kararlarının potansiyel olarak diğer sonlanım noktalarına dayandırılmasını desteklemektedir.

Bize katılın

Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.

Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?

İlgi alanları

Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.

Bu sayfa İngilizceden çevrilmiştir ve hatalar içerebilir. İngilizce orijinal