TR
Giriş yap

Literatür ·

Akut kalp yetmezliği sonrası taburculukta demir eksikliği için ferrik karboksimaltoz

çok merkezli, çift kör, randomize, kontrollü çalışma.

AFFIRM-AHF çalışması, akut kalp yetmezliği sonrası taburcu edilen demir eksikliği olan hastalarda intravenöz ferrik karboksimaltozun, plaseboya kıyasla kalp yetmezliği nedeniyle yeniden hastaneye yatış ve kardiyovasküler ölüm bileşiğini azalttığını göstermiştir. Bu dönüm noktası niteliğindeki sonuç, IV demiri demir eksikliği olan kalp yetmezliği hastaları için kılavuzlarca önerilen bir tedavi olarak yerleştirmiştir.

Arka plan

İntravenöz ferrik karboksimaltozun kronik kalp yetmezliği ve demir eksikliği olan hastalarda semptomları ve yaşam kalitesini iyileştirdiği gösterilmiştir. Akut kalp yetmezliği atağı sonrası stabilize edilen hastalarda ferrik karboksimaltozun plaseboya kıyasla sonuçlar üzerindeki etkisini değerlendirmeyi amaçladık.

Yöntemler

AFFIRM-AHF, Avrupa, Güney Amerika ve Singapur'daki 121 merkezde yürütülen çok merkezli, çift kör, randomize bir çalışmaydı. Uygun hastalar 18 yaş veya üzerindeydi, eşlik eden demir eksikliği (ferritin <100 μg/L veya transferrin satürasyonu <%20 ile 100-299 μg/L olarak tanımlanan) ile akut kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatırılmıştı ve sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu %50'nin altındaydı. Hastaneden taburculuk öncesinde katılımcılar, demir eksikliğinin derecesine göre dozlanarak 24 haftaya kadar intravenöz ferrik karboksimaltoz veya plasebo almak üzere randomize edildi (1:1). Hastaların ve çalışma personelinin körlüğünü korumak için tedaviler, herhangi bir çalışma değerlendirmesinde yer almayan personel tarafından siyah şırıngalarla uygulandı. Birincil sonuç, randomizasyondan sonra 52. haftaya kadar kalp yetmezliği nedeniyle toplam hastaneye yatışlar ve kardiyovasküler ölüm bileşiğiydi; en az bir doz çalışma tedavisi alan ve randomizasyon sonrası en az bir veri noktası olan tüm hastalarda analiz edildi. İkincil sonuçlar; toplam kardiyovasküler hastaneye yatışlar ve kardiyovasküler ölüm bileşiği; kardiyovasküler ölüm; kalp yetmezliği nedeniyle toplam hastaneye yatışlar; ilk kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatışa veya kardiyovasküler ölüme kadar geçen süre; ve kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatışlar veya kardiyovasküler ölüm nedeniyle kaybedilen günlerdi; tümü randomizasyondan sonra 52. haftaya kadar değerlendirildi. Güvenlilik, çalışma tedavisi başlatılan tüm hastalarda değerlendirildi. Birincil ve ikincil sonuçlar üzerinde COVID-19 öncesi bir duyarlılık analizi önceden belirlenmişti. Bu çalışma ClinicalTrials.gov'a kayıtlıdır, NCT02937454, ve artık tamamlanmıştır.

Bulgular

21 Mart 2017 ile 30 Temmuz 2019 arasında 1525 hasta tarandı; bunların 1132'si çalışma gruplarına randomize edildi. 1110 hastada çalışma tedavisi başlatıldı ve 1108'inin (karboksimaltoz grubunda 558 ve plasebo grubunda 550) randomizasyon sonrası en az bir değeri vardı. Ferrik karboksimaltoz grubunda 293 birincil olay (100 hasta-yılı başına 57,2) ve plasebo grubunda 372 olay (100 hasta-yılı başına 72,5) meydana geldi (oran oranı [RR] 0,79, %95 GA 0,62-1,01, p=0,059). Ferrik karboksimaltoz grubunda 370 toplam kardiyovasküler hastaneye yatış ve kardiyovasküler ölüm, plasebo grubunda 451 meydana geldi (RR 0,80, %95 GA 0,64-1,00, p=0,050). İki grup arasında kardiyovasküler ölüm açısından fark yoktu (ferrik karboksimaltoz grubunda 558 hastanın 77'si [%14], plasebo grubunda 78 [%14]; tehlike oranı [HR] 0,96, %95 GA 0,70-1,32, p=0,81). Ferrik karboksimaltoz grubunda 217 toplam kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatış, plasebo grubunda 294 meydana geldi (RR 0,74; %95 GA 0,58-0,94, p=0,013). İlk kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatış veya kardiyovasküler ölüm bileşiği, ferrik karboksimaltoz grubunda 181 (%32) hastada ve plasebo grubunda 209 (%38) hastada görüldü (HR 0,80, %95 GA 0,66-0,98, p=0,030). Ferrik karboksimaltoz atanan hastalarda plaseboya kıyasla kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatışlar ve kardiyovasküler ölüm nedeniyle daha az gün kaybedildi (100 hasta-yılı başına 369 gün, 100 hasta-yılı başına 548 güne karşı; RR 0,67, %95 GA 0,47-0,97, p=0,035). Ciddi advers olaylar, ferrik karboksimaltoz grubundaki 559 hastanın 250'sinde (%45) ve plasebo grubundaki 551 hastanın 282'sinde (%51) meydana geldi.

Sonuçlar

Demir eksikliği olan, sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu %50'nin altında olan ve akut kalp yetmezliği atağı sonrası stabilize edilen hastalarda, ferrik karboksimaltoz tedavisi güvenliydi ve kardiyovasküler ölüm riski üzerinde belirgin bir etki olmaksızın kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatış riskini azalttı.

Bize katılın

Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.

Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?

İlgi alanları

Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.

Bu sayfa İngilizceden çevrilmiştir ve hatalar içerebilir. İngilizce orijinal