Η μελέτη AFFIRM-AHF έδειξε ότι η ενδοφλέβια καρβοξυμαλτόζη σιδήρου σε ασθενείς με έλλειψη σιδήρου που έλαβαν εξιτήριο μετά από οξεία καρδιακή ανεπάρκεια μείωσε το σύνθετο σημείο επανεισαγωγής λόγω καρδιακής ανεπάρκειας και καρδιαγγειακού θανάτου έναντι του εικονικού φαρμάκου. Αυτό το καθοριστικό αποτέλεσμα καθιέρωσε τον ενδοφλέβιο σίδηρο ως θεραπεία που συνιστάται από κατευθυντήριες οδηγίες για ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και έλλειψη σιδήρου.
Έχει αποδειχθεί ότι η ενδοφλέβια καρβοξυμαλτόζη σιδήρου βελτιώνει τα συμπτώματα και την ποιότητα ζωής σε ασθενείς με χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια και έλλειψη σιδήρου. Στοχεύσαμε να αξιολογήσουμε την επίδραση της καρβοξυμαλτόζης σιδήρου, σε σύγκριση με εικονικό φάρμακο, στα αποτελέσματα σε ασθενείς που σταθεροποιήθηκαν μετά από επεισόδιο οξείας καρδιακής ανεπάρκειας.
Η AFFIRM-AHF ήταν μια πολυκεντρική, διπλά τυφλή, τυχαιοποιημένη μελέτη που διεξήχθη σε 121 κέντρα στην Ευρώπη, τη Νότια Αμερική, και τη Σιγκαπούρη. Επιλέξιμοι ασθενείς ήταν 18 ετών ή μεγαλύτεροι, νοσηλεύονταν για οξεία καρδιακή ανεπάρκεια με συνυπάρχουσα έλλειψη σιδήρου (οριζόμενη ως φερριτίνη <100 μg/L, ή 100-299 μg/L με κορεσμό τρανσφερρίνης <20%), και είχαν κλάσμα εξώθησης αριστερής κοιλίας μικρότερο του 50%. Πριν από το εξιτήριο, οι συμμετέχοντες κατανεμήθηκαν τυχαία (1:1) να λάβουν ενδοφλέβια καρβοξυμαλτόζη σιδήρου ή εικονικό φάρμακο για έως 24 εβδομάδες, με δοσολογία ανάλογη της έκτασης της έλλειψης σιδήρου. Για τη διατήρηση της τύφλωσης ασθενών και προσωπικού της μελέτης, οι θεραπείες χορηγήθηκαν σε μαύρες σύριγγες από προσωπικό που δεν συμμετείχε σε καμία αξιολόγηση της μελέτης. Το πρωτεύον αποτέλεσμα ήταν ένα σύνθετο σημείο συνολικών νοσηλειών λόγω καρδιακής ανεπάρκειας και καρδιαγγειακού θανάτου έως τις 52 εβδομάδες μετά την τυχαιοποίηση, που αναλύθηκε σε όλους τους ασθενείς που έλαβαν τουλάχιστον μία δόση της υπό μελέτη θεραπείας και είχαν τουλάχιστον ένα σημείο δεδομένων μετά την τυχαιοποίηση. Δευτερεύοντα αποτελέσματα ήταν το σύνθετο σημείο συνολικών καρδιαγγειακών νοσηλειών και καρδιαγγειακού θανάτου· ο καρδιαγγειακός θάνατος· οι συνολικές νοσηλείες λόγω καρδιακής ανεπάρκειας· ο χρόνος έως την πρώτη νοσηλεία λόγω καρδιακής ανεπάρκειας ή καρδιαγγειακού θανάτου· και οι ημέρες που χάθηκαν λόγω νοσηλειών για καρδιακή ανεπάρκεια ή καρδιαγγειακού θανάτου, όλα αξιολογούμενα έως τις 52 εβδομάδες μετά την τυχαιοποίηση. Η ασφάλεια αξιολογήθηκε σε όλους τους ασθενείς για τους οποίους ξεκίνησε η υπό μελέτη θεραπεία. Είχε προκαθοριστεί ανάλυση ευαισθησίας προ COVID-19 για τα πρωτεύοντα και δευτερεύοντα αποτελέσματα. Αυτή η μελέτη είναι καταχωρισμένη στο ClinicalTrials.gov, NCT02937454, και έχει πλέον ολοκληρωθεί.
Μεταξύ 21 Μαρτίου 2017 και 30 Ιουλίου 2019, 1.525 ασθενείς υποβλήθηκαν σε έλεγχο, εκ των οποίων 1.132 ασθενείς κατανεμήθηκαν τυχαία στις ομάδες της μελέτης. Η υπό μελέτη θεραπεία ξεκίνησε σε 1.110 ασθενείς, και 1.108 (558 στην ομάδα καρβοξυμαλτόζης και 550 στην ομάδα εικονικού φαρμάκου) είχαν τουλάχιστον μία τιμή μετά την τυχαιοποίηση. 293 πρωτεύοντα συμβάντα (57,2 ανά 100 ασθενοέτη) εμφανίστηκαν στην ομάδα καρβοξυμαλτόζης σιδήρου και 372 (72,5 ανά 100 ασθενοέτη) στην ομάδα εικονικού φαρμάκου (λόγος ρυθμού [RR] 0,79, ΔΕ 95% 0,62-1,01, p=0,059). 370 συνολικές καρδιαγγειακές νοσηλείες και καρδιαγγειακοί θάνατοι εμφανίστηκαν στην ομάδα καρβοξυμαλτόζης σιδήρου και 451 στην ομάδα εικονικού φαρμάκου (RR 0,80, ΔΕ 95% 0,64-1,00, p=0,050). Δεν υπήρξε διαφορά στον καρδιαγγειακό θάνατο μεταξύ των δύο ομάδων (77 [14%] από τους 558 στην ομάδα καρβοξυμαλτόζης σιδήρου έναντι 78 [14%] στην ομάδα εικονικού φαρμάκου· λόγος κινδύνου [HR] 0,96, ΔΕ 95% 0,70-1,32, p=0,81). 217 συνολικές νοσηλείες λόγω καρδιακής ανεπάρκειας εμφανίστηκαν στην ομάδα καρβοξυμαλτόζης σιδήρου και 294 στην ομάδα εικονικού φαρμάκου (RR 0,74· ΔΕ 95% 0,58-0,94, p=0,013). Το σύνθετο σημείο πρώτης νοσηλείας λόγω καρδιακής ανεπάρκειας ή καρδιαγγειακού θανάτου εμφανίστηκε σε 181 (32%) ασθενείς στην ομάδα καρβοξυμαλτόζης σιδήρου και 209 (38%) στην ομάδα εικονικού φαρμάκου (HR 0,80, ΔΕ 95% 0,66-0,98, p=0,030). Λιγότερες ημέρες χάθηκαν λόγω νοσηλειών για καρδιακή ανεπάρκεια και καρδιαγγειακού θανάτου για ασθενείς που κατανεμήθηκαν σε καρβοξυμαλτόζη σιδήρου σε σύγκριση με εικονικό φάρμακο (369 ημέρες ανά 100 ασθενοέτη έναντι 548 ημερών ανά 100 ασθενοέτη· RR 0,67, ΔΕ 95% 0,47-0,97, p=0,035). Σοβαρά ανεπιθύμητα συμβάντα εμφανίστηκαν σε 250 (45%) από τους 559 ασθενείς στην ομάδα καρβοξυμαλτόζης σιδήρου και σε 282 (51%) από τους 551 ασθενείς στην ομάδα εικονικού φαρμάκου.
Σε ασθενείς με έλλειψη σιδήρου, κλάσμα εξώθησης αριστερής κοιλίας μικρότερο του 50%, και που σταθεροποιήθηκαν μετά από επεισόδιο οξείας καρδιακής ανεπάρκειας, η θεραπεία με καρβοξυμαλτόζη σιδήρου ήταν ασφαλής και μείωσε τον κίνδυνο νοσηλειών λόγω καρδιακής ανεπάρκειας, χωρίς εμφανή επίδραση στον κίνδυνο καρδιαγγειακού θανάτου.
