PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Karboksymaltoza żelaza w niedoborze żelaza w chwili wypisu po ostrej niewydolności serca

wieloośrodkowe, podwójnie zaślepione, randomizowane badanie kontrolowane.

Badanie AFFIRM-AHF wykazało, że dożylna karboksymaltoza żelaza u pacjentów z niedoborem żelaza wypisywanych po ostrej niewydolności serca zmniejszyła w porównaniu z placebo złożony punkt końcowy obejmujący ponowną hospitalizację z powodu niewydolności serca i zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych. Ten przełomowy wynik sprawił, że dożylne preparaty żelaza stały się leczeniem zalecanym w wytycznych u pacjentów z niewydolnością serca i niedoborem żelaza.

Wstęp

Wykazano, że dożylna karboksymaltoza żelaza poprawia objawy i jakość życia u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca i niedoborem żelaza. Celem było ocenienie wpływu karboksymaltozy żelaza, w porównaniu z placebo, na wyniki u pacjentów, u których uzyskano stabilizację po epizodzie ostrej niewydolności serca.

Metody

AFFIRM-AHF było wieloośrodkowym, podwójnie zaślepionym, randomizowanym badaniem przeprowadzonym w 121 ośrodkach w Europie, Ameryce Południowej i Singapurze. Kwalifikującymi się pacjentami były osoby w wieku 18 lat lub starsze, hospitalizowane z powodu ostrej niewydolności serca ze współistniejącym niedoborem żelaza (zdefiniowanym jako stężenie ferrytyny <100 μg/L lub 100-299 μg/L przy wysyceniu transferryny <20%), z frakcją wyrzutową lewej komory mniejszą niż 50%. Przed wypisem ze szpitala uczestników losowo przydzielono (1:1) do grupy otrzymującej dożylnie karboksymaltozę żelaza lub placebo przez okres do 24 tygodni, w dawkach dostosowanych do stopnia niedoboru żelaza. W celu zachowania zaślepienia pacjentów i personelu badania leczenie podawano w czarnych strzykawkach, a podawał je personel niezaangażowany w żadne oceny w ramach badania. Pierwszorzędowym wynikiem był złożony punkt końcowy obejmujący łączną liczbę hospitalizacji z powodu niewydolności serca i zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych do 52 tygodni po randomizacji, analizowany u wszystkich pacjentów, którzy otrzymali co najmniej jedną dawkę badanego leczenia i mieli co najmniej jeden punkt danych po randomizacji. Drugorzędowymi wynikami były: złożony punkt końcowy obejmujący łączną liczbę hospitalizacji z przyczyn sercowo-naczyniowych i zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych; zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych; łączna liczba hospitalizacji z powodu niewydolności serca; czas do pierwszej hospitalizacji z powodu niewydolności serca lub zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych; oraz liczba dni utraconych z powodu hospitalizacji z powodu niewydolności serca lub zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych, wszystkie oceniane do 52 tygodni po randomizacji. Bezpieczeństwo oceniano u wszystkich pacjentów, u których rozpoczęto badane leczenie. Przed analizą zdefiniowano a priori analizę wrażliwości sprzed pandemii COVID-19 dla wyników pierwszorzędowych i drugorzędowych. Badanie to jest zarejestrowane w ClinicalTrials.gov, NCT02937454, i zostało już zakończone.

Wyniki

W okresie od 21 marca 2017 r. do 30 lipca 2019 r. przebadano przesiewowo 1525 pacjentów, z których 1132 pacjentów losowo przydzielono do grup badania. Badane leczenie rozpoczęto u 1110 pacjentów, a 1108 (558 w grupie karboksymaltozy i 550 w grupie placebo) miało co najmniej jedną wartość po randomizacji. W grupie karboksymaltozy żelaza wystąpiło 293 zdarzenia pierwszorzędowego punktu końcowego (57,2 na 100 pacjentolat), a w grupie placebo 372 (72,5 na 100 pacjentolat) (współczynnik częstości [RR] 0,79; 95% CI 0,62-1,01; p = 0,059). W grupie karboksymaltozy żelaza wystąpiło 370 łącznych hospitalizacji z przyczyn sercowo-naczyniowych i zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych, a w grupie placebo 451 (RR 0,80; 95% CI 0,64-1,00; p = 0,050). Nie stwierdzono różnicy w zakresie zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych między obiema grupami (77 [14%] z 558 w grupie karboksymaltozy żelaza vs 78 [14%] w grupie placebo; hazard ratio [HR] 0,96; 95% CI 0,70-1,32; p = 0,81). W grupie karboksymaltozy żelaza wystąpiło 217 łącznych hospitalizacji z powodu niewydolności serca, a w grupie placebo 294 (RR 0,74; 95% CI 0,58-0,94; p = 0,013). Złożony punkt końcowy obejmujący pierwszą hospitalizację z powodu niewydolności serca lub zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych wystąpił u 181 (32%) pacjentów w grupie karboksymaltozy żelaza i u 209 (38%) w grupie placebo (HR 0,80; 95% CI 0,66-0,98; p = 0,030). U pacjentów przydzielonych do karboksymaltozy żelaza utracono mniej dni z powodu hospitalizacji z powodu niewydolności serca i zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych w porównaniu z placebo (369 dni na 100 pacjentolat vs 548 dni na 100 pacjentolat; RR 0,67; 95% CI 0,47-0,97; p = 0,035). Poważne zdarzenia niepożądane wystąpiły u 250 (45%) z 559 pacjentów w grupie karboksymaltozy żelaza i u 282 (51%) z 551 pacjentów w grupie placebo.

Wnioski

U pacjentów z niedoborem żelaza i frakcją wyrzutową lewej komory mniejszą niż 50%, u których uzyskano stabilizację po epizodzie ostrej niewydolności serca, leczenie karboksymaltozą żelaza było bezpieczne i zmniejszało ryzyko hospitalizacji z powodu niewydolności serca, bez widocznego wpływu na ryzyko zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych.

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski