Ejeksiyon fraksiyonu korunmuş kalp yetmezliği olan hastalarda yüksek yoğunluklu interval egzersizi, orta yoğunluklu sürekli egzersiz veya kılavuz temelli fiziksel aktivite önerisinin pik oksijen tüketimi üzerindeki etkisi
Randomize klinik çalışma.
SMARTEX-HF çalışması, HFrEF'li hastalarda pik VO2'yi iyileştirmede yüksek yoğunluklu interval egzersizinin orta yoğunluklu sürekli egzersizden üstün olmadığını göstermiştir. Sonuç, orta yoğunluklu egzersizin güvenli ve etkili olduğunu, kalp yetmezliğinde daha yoğun egzersizden ek bir yarar sağlanmadığını desteklemiştir.
Amaçlar
Yüksek yoğunluklu interval egzersizinin, orta yoğunluklu sürekli egzersizin ve fiziksel aktiviteye ilişkin kılavuz temelli önerinin HFpEF'li hastalarda pik V̇o2'deki değişim üzerinde farklı etkileri olup olmadığını belirlemek. TASARIM, ORTAM VE KATILIMCILAR: Temmuz 2014 ile Eylül 2018 arasında 5 merkezde (Berlin, Leipzig ve Münih, Almanya; Anvers, Belçika; ve Trondheim, Norveç) randomize klinik çalışma. Taranan 532 hastadan, kronik, stabil HFpEF'li 180 sedanter hasta çalışmaya alındı. Sonuçlar, tedavi gruplarına kör olan çekirdek laboratuvarlar tarafından analiz edildi; ancak hastalar ve değerlendirmeleri yürüten personel kör değildi.
Yöntemler
Hastalar, 12 ay boyunca (3 ay klinikte, ardından 9 ay telemedisinle denetlenen ev temelli egzersiz) yüksek yoğunluklu interval egzersizine (3 × 38 dakika/hafta), orta yoğunluklu sürekli egzersize (5 × 40 dakika/hafta) veya kılavuz kontrolüne (fiziksel aktiviteye ilişkin kılavuzlara göre tek seferlik öneri) randomize olarak atandı (1:1:1; grup başına n = 60). ANA SONUÇLAR VE ÖLÇÜMLER: Birincil sonlanım noktası, klinik olarak önemli minimum fark 2,5 mL/kg/dak olarak belirlenmiş şekilde, 3 ay sonra pik V̇o2'deki değişimdi. İkincil sonlanım noktaları, 3 ve 12 ay sonra kardiyorespiratuvar uygunluk ölçütlerinde, diyastolik fonksiyonda ve natriüretik peptitlerde meydana gelen değişimleri içeriyordu.
Bulgular
Randomize edilen 180 hasta arasında (ortalama yaş, 70 yıl; 120 kadın [%67]), 166'sı (%92) ve 154'ü (%86) sırasıyla 3. ve 12. aylardaki değerlendirmeyi tamamladı. 3 ay boyunca pik V̇o2'deki değişim, yüksek yoğunluklu interval egzersizi ile kılavuz kontrolü karşılaştırmasında 1,1 ile -0,6 mL/kg/dak idi (fark, 1,5 [%95 GA, 0,4 ila 2,7]); orta yoğunluklu sürekli egzersiz ile kılavuz kontrolü karşılaştırmasında 1,6 ile -0,6 mL/kg/dak idi (fark, 2,0 [%95 GA, 0,9 ila 3,1]); ve yüksek yoğunluklu interval egzersizi ile orta yoğunluklu sürekli egzersiz karşılaştırmasında 1,1 ile 1,6 mL/kg/dak idi (fark, -0,4 [%95 GA, -1,4 ila 0,6]). 12 ay sonra hiçbir karşılaştırma istatistiksel olarak anlamlı değildi. Diyastolik fonksiyonda veya natriüretik peptitlerde anlamlı değişiklik yoktu. Akut koroner sendrom, yüksek yoğunluklu interval egzersizi yapan 4 hastada (%7), orta yoğunluklu sürekli egzersiz yapan 3 hastada (%5) ve kılavuz kontrolü grubundaki 5 hastada (%8) kaydedildi.
Sonuçlar
HFpEF'li hastalar arasında, yüksek yoğunluklu interval egzersizine veya orta yoğunluklu sürekli egzersize atananlar arasında 3. ayda pik V̇o2'deki değişim açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktu ve kılavuz kontrolüne kıyasla hiçbir grup önceden belirlenmiş klinik olarak önemli minimum farka ulaşmadı. Bu bulgular, HFpEF'li hastalar için yüksek yoğunluklu interval egzersizini veya orta yoğunluklu sürekli egzersizi kılavuz temelli fiziksel aktiviteye kıyasla desteklememektedir.
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.





