TR
Giriş yap

Literatür ·

Kalp yetmezliğinin hemodinamik rehberli yönetimi (GUIDE-HF)

randomize kontrollü bir çalışma.

İmplante edilebilir pulmoner arter basınç sensörleriyle kalp yetmezliğinin hemodinamik rehberli yönetimini inceleyen GUIDE-HF çalışması, genel olarak anlamlı bir yarar göstermedi; ancak COVID öncesi bir alt analiz kalp yetmezliği olaylarında azalma olduğunu düşündürdü. Sonuçlar, pandeminin kalp yetmezliği çalışmaları üzerindeki karıştırıcı etkisini vurguladı.

Arka plan

Önceki çalışmalar, implante edilebilir pulmoner arter basınç monitörü kullanılarak yapılan hemodinamik rehberli yönetimin, orta derecede semptomatik (New York Heart Association [NYHA] fonksiyonel sınıf III) kronik kalp yetmezliği olan ve son bir yılda hastaneye yatışı bulunan hastalarda, ejeksiyon fraksiyonundan bağımsız olarak kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatışları azalttığını düşündürmüştür. Bu yararların, hafif (NYHA fonksiyonel sınıf II) veya ağır (NYHA fonksiyonel sınıf IV) kalp yetmezliği semptomları olan hastalara ya da yakın zamanda kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatışı olmayan ancak natriüretik peptitleri yüksek olan hastalara uzanıp uzanmadığı belirsizdir. Bu çalışma, uzaktan pulmoner arter basıncı izlemesi kullanılarak yapılan hemodinamik rehberli yönetimin, semptom şiddeti spektrumu boyunca (NYHA fonksiyonel sınıf II-IV) kalp yetmezliği olan hastalarda, yakın zamanda kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatışı olmayan ancak natriüretik peptitleri yüksek olanlar dahil, kalp yetmezliği olaylarını ve mortaliteyi azaltıp azaltamayacağını değerlendirmek üzere tasarlanmıştır.

Yöntemler

Hemodinamik rehberli kalp yetmezliği yönetimi (GUIDE-HF) çalışmasının randomize kolu, ABD ve Kanada'daki 118 merkezde yürütülen çok merkezli, tek kör bir çalışmaydı. Bir pulmoner arter basınç monitörünün başarılı implantasyonunun ardından, tüm ejeksiyon fraksiyonlarına sahip, NYHA fonksiyonel sınıf II-IV kronik kalp yetmezliği olan ve yakın zamanda kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatışı olan veya natriüretik peptitleri yüksek olan (önceden belirlenmiş eşiklere göre) hastalar, pulmoner arter basıncına dayalı hemodinamik rehberli kalp yetmezliği yönetimine veya olağan bakım kontrol grubuna (1:1) rastgele atandı. Hastalar çalışma grubu atamasından habersizdi. Araştırmacılar tedavi atamasından haberdardı ancak kontrol hastaları için pulmoner arter basıncı verilerine erişimleri yoktu. Birincil sonlanım noktası, rastgele atanan tüm hastalarda değerlendirilen, 12. ayda tüm nedenlere bağlı mortalite ile toplam kalp yetmezliği olaylarından (kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatışlar ve acil kalp yetmezliği hastane ziyaretleri) oluşan bir bileşikti. Güvenlilik tüm hastalarda değerlendirildi. Birincil ve ikincil sonuçlar için önceden belirlenmiş bir COVID-19 öncesi etki analizi yapıldı. Bu çalışma ClinicalTrials.gov'a NCT03387813 numarasıyla kayıtlıdır.

Bulgular

15 Mart 2018 ile 20 Aralık 2019 arasında 1022 hasta çalışmaya alındı, bunların 1000'ine başarıyla implantasyon yapıldı ve izlem 8 Ocak 2021'de tamamlandı. Hemodinamik rehberli yönetim grubunda (tedavi grubu) 497 hastada 253 birincil sonlanım noktası olayı (hasta-yılı başına 0,563), kontrol grubunda ise 503 hastada 289 olay (hasta-yılı başına 0,640) görüldü (tehlike oranı [HR] 0,88, %95 GA 0,74-1,05; p=0,16). COVID-19 öncesi ile pandemi dönemindeki olayları karşılaştırmak için zamana bağımlı bir değişken kullanan, önceden belirlenmiş bir COVID-19 duyarlılık analizi, çalışmanın pandemi evresinde birincil sonlanım noktası olay oranındaki bir değişiklikten kaynaklanan bir tedavi etkileşimi (petkileşim=0,11) olduğunu düşündürdü ve COVID-19 öncesi etki analizini gerekli kıldı. COVID-19 öncesi etki analizinde, müdahale grubunda 177 birincil olay (hasta-yılı başına 0,553) ve kontrol grubunda 224 olay (hasta-yılı başına 0,682) vardı (HR 0,81, %95 GA 0,66-1,00; p=0,049). Birincil olaylardaki bu fark COVID-19 sırasında neredeyse ortadan kalktı; kontrol grubunda COVID-19 öncesine göre %21 azalma (hasta-yılı başına 0,536), tedavi grubunda neredeyse hiç değişiklik olmaması (hasta-yılı başına 0,597) ve gruplar arasında fark bulunmaması (HR 1,11, %95 GA 0,80-1,55; p=0,53) söz konusuydu. Kalp yetmezliği olaylarının kümülatif insidansı, genel çalışma analizinde hemodinamik rehberli yönetimle azalmadı (0,85, 0,70-1,03; p=0,096), ancak COVID-19 öncesi etki analizinde anlamlı olarak azaldı (0,76, 0,61-0,95; p=0,014). 1022 hastanın 1014'ünde (%99) cihaz veya sistemle ilişkili komplikasyon görülmedi.

Sonuçlar

Kalp yetmezliğinin hemodinamik rehberli yönetimi, genel çalışma analizinde kontrol grubuna kıyasla mortalite ve toplam kalp yetmezliği olaylarından oluşan bileşik sonlanım noktası oranında bir azalmaya yol açmadı. Ancak COVID-19 öncesi etki analizi, COVID-19 öncesi dönemde hemodinamik rehberli yönetimin birincil sonuç üzerinde olası bir yararı olduğunu gösterdi; bu yarar esas olarak kontrol grubuna kıyasla daha düşük kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatış oranından kaynaklanıyordu.

Bize katılın

Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.

Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?

İlgi alanları

Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.

Bu sayfa İngilizceden çevrilmiştir ve hatalar içerebilir. İngilizce orijinal