Akut miyokard enfarktüsü olan hastalarda yüksek yoğunluklu statin tedavisine eklenen alirokumabın koroner ateroskleroz üzerindeki etkisi
PACMAN-AMI Randomize Klinik Çalışması.
PACMAN-AMI çalışması, akut MI sonrasında yüksek yoğunluklu statin tedavisine alirokumab eklenmesinin, çok modlu intravasküler görüntülemede yalnızca statine kıyasla koroner plak hacminde daha büyük azalmalar sağladığını ve plak bileşimini iyileştirdiğini göstermiştir. Sonuçlar, erken PCSK9 inhibisyonunun savunmasız plakları olumlu yönde değiştirdiğine dair doğrudan kanıt sağlamıştır.
Amaçlar
Akut miyokard enfarktüsü olan hastalarda seri çok modlu intrakoroner görüntüleme kullanarak alirokumabın koroner ateroskleroz üzerindeki etkilerini belirlemek. TASARIM, ORTAM VE KATILIMCILAR: PACMAN-AMI çift kör, plasebo kontrollü, randomize klinik çalışması (alım: 9 Mayıs 2017 ile 7 Ekim 2020 arası; son takip: 13 Ekim 2021), 9 akademik Avrupa hastanesinde akut miyokard enfarktüsü nedeniyle perkütan koroner girişim uygulanan 300 hastayı çalışmaya almıştır.
Yöntemler
Hastalar, sorumlu lezyona acil perkütan koroner girişimden sonra 24 saatten kısa sürede başlanarak, yüksek yoğunluklu statin tedavisine (rosuvastatin, 20 mg) ek olarak 52 hafta boyunca iki haftada bir deri altı alirokumab (150 mg; n = 148) veya plasebo (n = 152) almak üzere randomize edildi. ANA SONUÇLAR VE ÖLÇÜMLER: İntravasküler ultrasonografi (IVUS), yakın kızılötesi spektroskopi ve optik koherens tomografi, enfarktla ilişkili olmayan 2 koroner arterde başlangıçta ve 52 hafta sonra seri olarak gerçekleştirildi. Birincil etkinlik sonlanım noktası, IVUS'tan elde edilen yüzde ateroma hacminde başlangıçtan 52. haftaya kadar olan değişimdi. Güç hesaplı iki ikincil sonlanım noktası, 4 mm içindeki yakın kızılötesi spektroskopiden elde edilen maksimum lipid çekirdek yükü indeksindeki (daha yüksek değerler daha fazla lipid içeriğini gösterir) ve optik koherens tomografiden elde edilen minimal fibröz kapak kalınlığındaki (daha küçük değerler ince kapaklı, savunmasız plakları gösterir) başlangıçtan 52. haftaya kadar olan değişimlerdi.
Bulgular
Randomize edilen 300 hasta arasında (ortalama [SS] yaş, 58,5 [9,7] yıl; 56 [%18,7] kadın; ortalama [SS] düşük yoğunluklu lipoprotein kolesterol düzeyi, 152,4 [33,8] mg/dL), 265'ine (%88,3) 537 arterde seri IVUS görüntüleme yapıldı. 52. haftada, yüzde ateroma hacmindeki ortalama değişim alirokumab ile -%2,13 ve plasebo ile -%0,92 idi (fark, -%1,21 [%95 GA, -%1,78 ila -%0,65], P < 0,001). 4 mm içindeki maksimum lipid çekirdek yükü indeksindeki ortalama değişim alirokumab ile -79,42 ve plasebo ile -37,60 idi (fark, -41,24 [%95 GA, -70,71 ila -11,77]; P = 0,006). Minimal fibröz kapak kalınlığındaki ortalama değişim alirokumab ile 62,67 μm ve plasebo ile 33,19 μm idi (fark, 29,65 μm [%95 GA, 11,75-47,55]; P = 0,001). Advers olaylar alirokumab ile tedavi edilen hastaların %70,7'sinde ve plasebo alan hastaların %72,8'inde görüldü.
Sonuçlar
Akut miyokard enfarktüsü olan hastalar arasında, yüksek yoğunluklu statin tedavisine iki haftada bir deri altı alirokumab eklenmesi, plaseboya kıyasla, 52 hafta sonra enfarktla ilişkili olmayan arterlerde anlamlı derecede daha büyük koroner plak gerilemesiyle sonuçlandı. Alirokumabın bu popülasyonda klinik sonuçları iyileştirip iyileştirmediğini anlamak için daha fazla araştırma gereklidir.
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.





