TR
Giriş yap

Literatür ·

Ejeksiyon fraksiyonu azalmış kalp yetmezliğinde hiperkalemi yönetimi için patiromer

DIAMOND çalışması.

DIAMOND çalışması, patiromerin HFrEF'li hastalarda serum potasyumunu etkili biçimde düşürdüğünü ve daha fazla hastanın hiperkalemiye bağlı doz azaltımları olmaksızın RAAS inhibitörlerinin hedef dozlarına ulaşmasını sağladığını gösterdi. Sonuçlar, optimal kalp yetmezliği farmakoterapisinin önündeki temel bir engeli ele aldı.

Amaçlar

Kalp yetmezliği ve azalmış ejeksiyon fraksiyonu (HFrEF) olan hastalarda patiromerin serum potasyum düzeyi üzerindeki etkisini ve renin-anjiyotensin-aldosteron sistemi inhibitörü (RAASi) kullanımının belirlenmiş hedef dozlarına ulaşılmasını sağlama yeteneğini araştırmak.

Yöntemler

HFrEF'li ve RAASi ile ilişkili hiperkalemisi olan veya geçmişinde hiperkalemi öyküsü bulunan toplam 1642 hasta tarandı ve 1195'i patiromer ile RAASi tedavisinin optimizasyonunu içeren başlangıç aşamasına alındı [anjiyotensin dönüştürücü enzim inhibitörü/anjiyotensin reseptör blokörü/anjiyotensin reseptör-neprilizin inhibitörünün önerilen dozunun ≥%50'si ve mineralokortikoid reseptör antagonisti (MRA) spironolakton veya eplerenonun 50 mg'ı]. RAASi tedavisinin belirlenmiş hedef dozlarına 878 (%84,6) hastada ulaşıldı; 439'u patiromere ve 439'u plaseboya randomize edildi. Tüm hastalar, hekimler ve sonuç değerlendiricileri tedavi atamasına karşı körlenmişti. Birincil sonlanım noktası, serum potasyumundaki düzeltilmiş ortalama değişimde gruplar arası farktı. Hiyerarşik beş ikincil sonlanım noktası değerlendirildi. Tedavi sonunda ortanca (çeyrekler arası aralık) takip süresi 27 (13-43) hafta idi; potasyumdaki düzeltilmiş ortalama değişim patiromer grubunda +0,03 mmol/l ve plasebo grubunda +0,13 mmol/l idi [patiromer ile plasebo arasındaki düzeltilmiş ortalama değişim farkı: -0,10 mmol/l (%95 güven aralığı, GA -0,13, 0,07); P < 0,001]. >5,5 mmol/l hiperkalemi riski [tehlike oranı (HR) 0,63; %95 GA 0,45, 0,87; P = 0,006), MRA dozunun azaltılması (HR 0,62; %95 GA 0,45, 0,87; P = 0,006) ve 100 kişi-yılı başına toplam düzeltilmiş hiperkalemi olayları (77,7 ve 118,2; HR 0,66; %95 GA 0,53, 0,81; P < 0,001) patiromer ile daha düşüktü. Hiperkalemiye bağlı morbidite düzeltmeli olaylar (kazanma oranı 1,53, P < 0,001) ve toplam RAASi kullanım skoru (kazanma oranı 1,25, P = 0,048) patiromer kolu lehineydi. Advers olaylar gruplar arasında benzerdi.

Sonuçlar

Patiromer ile yüksek doz MRA'ların birlikte kullanımı tekrarlayan hiperkalemi riskini azaltır (ClinicalTrials.gov: NCT03888066).

Bize katılın

Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.

Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?

İlgi alanları

Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.

Bu sayfa İngilizceden çevrilmiştir ve hatalar içerebilir. İngilizce orijinal