TR
Giriş yap

Literatür ·

Akut kalp yetmezliğinde kılavuzla yönlendirilen tıbbi tedavilerin doz artırımının güvenliliği, tolere edilebilirliği ve etkinliği (STRONG-HF)

çok uluslu, açık etiketli, randomize çalışma.

STRONG-HF çalışması, akut kalp yetmezliği nedeniyle hastaneden taburcu olduktan sonraki iki hafta içinde kılavuzla yönlendirilen tıbbi tedavinin (beta bloker, RAAS inhibitörü, MRA) hızlı ve yoğun doz artırımının güvenli olduğunu ve olağan bakıma kıyasla kalp yetmezliği nedeniyle yeniden yatışı ve ölümü anlamlı ölçüde azalttığını göstermiştir. Çalışma, erken ve agresif optimizasyonu taburculuk sonrası standart yaklaşım olarak belirlemiştir.

Arka plan

Akut kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatıştan sonra kılavuzla yönlendirilen tıbbi tedavilerin doz artırımının dozu ve hızı konusunda kanıt yetersizdir.

Yöntemler

Çok uluslu, açık etiketli, randomize, paralel gruplu bu çalışmada (STRONG-HF), akut kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatırılan, kılavuzlara uygun ilaç tedavisinin tam dozlarıyla tedavi edilmeyen 18-85 yaş arası hastalar 14 ülkedeki 87 hastaneden alınmıştır. Taburculuk öncesinde uygun hastalar, sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonuna (≤%40 ve >%40) ve ülkeye göre tabakalandırılarak, tabaka içinde 30 büyüklüğünde bloklar ve rastgele sıralanmış 2, 4 ve 6 büyüklüğünde alt bloklarla, olağan bakıma veya yüksek yoğunluklu bakıma 1:1 oranında randomize olarak atanmıştır. Olağan bakım yerel olağan uygulamayı izlemiş, yüksek yoğunluklu bakım ise tedavilerin taburculuktan sonraki 2 hafta içinde önerilen dozların %100'üne kadar artırılmasını ve taburculuktan sonraki 2 ay boyunca klinik durumu, laboratuvar değerlerini ve N-terminal pro-B tipi natriüretik peptid (NT-proBNP) konsantrasyonlarını yakından izleyen dört planlı ayaktan hasta vizitini içermiştir. Birincil sonlanım noktası, kalp yetmezliği nedeniyle 180 günlük hastaneye yeniden yatış veya tüm nedenlere bağlı ölümdü. Etkinlik ve güvenlilik, tedavi niyeti (ITT) popülasyonunda (yani tedaviye geçerli biçimde randomize olarak atanan tüm hastalarda) değerlendirilmiştir. Birincil sonlanım noktası, hastaları 180. güne kadar takip eden hastanelere alınan tüm hastalarda değerlendirilmiştir. Birincil sonlanım noktasında yapılan bir protokol değişikliği nedeniyle, bu değişiklik tarihinde veya öncesinde alınan hastaların sonuçlarına daha düşük ağırlık verilmiştir. Bu çalışma ClinicalTrials.gov'da NCT03412201 numarasıyla kayıtlıdır ve şu anda tamamlanmıştır.

Bulgular

10 Mayıs 2018 ile 23 Eylül 2022 arasında 1641 hasta taranmış ve 1078'i başarıyla yüksek yoğunluklu bakıma (n=542) veya olağan bakıma (n=536; ITT popülasyonu) randomize olarak atanmıştır. Ortalama yaş 63,0 yıldı (SS 13,6); 1078 hastanın 416'sı (%39) kadın, 662'si (%61) erkekti; 832'si (%77) beyaz veya Kafkas, 230'u (%21) siyah, 12'si (%1) diğer ırklardandı, biri (<%1) Yerli Amerikalı ve biri (<%1) Pasifik Adalıydı (ikisinin [<%1] ırk verisi eksikti). Çalışma, gruplar arasında beklenenden büyük farklar bulunması nedeniyle veri ve güvenlilik izleme kurulunun önerisi doğrultusunda erken durdurulmuştur. Veri kesim tarihi (13 Ekim 2022) itibarıyla 90. güne kadar yüksek yoğunluklu bakım grubunda, reçete edilen ilaçların tam dozlarına çıkılan hastaların oranı daha yüksekti (renin-anjiyotensin blokerleri 505 hastanın 278'i [%55] ve 497 hastanın 11'i [%2]; beta blokerler 249 [%49] ve 20 [%4]; mineralokortikoid reseptör antagonistleri 423 [%84] ve 231 [%46]). 90. güne kadar kan basıncı, nabız, New York Heart Association sınıfı, vücut ağırlığı ve NT-proBNP konsantrasyonu yüksek yoğunluklu bakım grubunda olağan bakım grubuna göre daha fazla azalmıştır. 180. güne kadar kalp yetmezliği nedeniyle yeniden yatış veya tüm nedenlere bağlı ölüm, yüksek yoğunluklu bakım grubundaki 506 hastanın 74'ünde (%15,2 düşük ağırlıklı düzeltilmiş Kaplan-Meier tahmini) ve olağan bakım grubundaki 502 hastanın 109'unda (%23,3) görülmüştür (düzeltilmiş risk farkı %8,1 [%95 GA 2,9-13,2]; p = 0,0021; risk oranı 0,66 [%95 GA 0,50-0,86]). 90. güne kadar yüksek yoğunluklu bakım grubunda daha fazla advers olay görülmüş (542 hastanın 223'ü [%41]; olağan bakım grubunda 536 hastanın 158'i [%29]), ancak her iki grupta ciddi advers olay (88 [%16] ve 92 [%17]) ve ölümcül advers olay (25 [%5] ve 32 [%6]) insidansları benzer bildirilmiştir.

Sonuçlar

Akut kalp yetmezliği nedeniyle yatıştan sonra kılavuzla yönlendirilen ilaçların hızlı doz artırımını ve yakın takibi içeren yoğun bir tedavi stratejisi, belirtileri azalttığı, yaşam kalitesini iyileştirdiği ve olağan bakıma kıyasla 180 günlük tüm nedenlere bağlı ölüm veya kalp yetmezliği nedeniyle yeniden yatış riskini azalttığı için hastalar tarafından kolaylıkla kabul edilmiştir.

Bize katılın

Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.

Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?

İlgi alanları

Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.

Bu sayfa İngilizceden çevrilmiştir ve hatalar içerebilir. İngilizce orijinal