PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Bezpieczeństwo, tolerancja i skuteczność zwiększania dawek leków zgodnych z wytycznymi w ostrej niewydolności serca (STRONG-HF)

wielonarodowe, otwarte, randomizowane badanie.

Badanie STRONG-HF wykazało, że szybkie, intensywne zwiększanie dawek leczenia zgodnego z wytycznymi (beta-bloker, inhibitor RAAS, MRA) w ciągu dwóch tygodni od wypisu ze szpitala z powodu ostrej niewydolności serca było bezpieczne i istotnie zmniejszało liczbę ponownych hospitalizacji z powodu niewydolności serca oraz zgonów w porównaniu z opieką standardową. Badanie ustanowiło wczesną, agresywną optymalizację leczenia jako standardowe postępowanie po wypisie.

Tło

Brakuje danych dotyczących wielkości dawek i tempa zwiększania dawek leków zgodnych z wytycznymi po przyjęciu do szpitala z powodu ostrej niewydolności serca.

Metody

W tym wielonarodowym, otwartym, randomizowanym badaniu w grupach równoległych (STRONG-HF) pacjentów w wieku 18-85 lat, przyjętych do szpitala z powodu ostrej niewydolności serca i nieleczonych pełnymi dawkami leków zgodnych z wytycznymi, rekrutowano w 87 szpitalach w 14 krajach. Przed wypisem kwalifikujących się pacjentów losowo przydzielano (1:1), ze stratyfikacją według frakcji wyrzutowej lewej komory (≤40% vs >40%) i kraju, w blokach o wielkości 30 w obrębie warstw i losowo uporządkowanych podblokach po 2, 4 i 6, do opieki standardowej lub opieki wysokiej intensywności. Opieka standardowa przebiegała zgodnie ze zwyczajową praktyką lokalną, a opieka wysokiej intensywności obejmowała zwiększanie dawek leków do 100% dawek zalecanych w ciągu 2 tygodni od wypisu oraz cztery zaplanowane wizyty ambulatoryjne w ciągu 2 miesięcy po wypisie, podczas których ściśle monitorowano stan kliniczny, wyniki badań laboratoryjnych oraz stężenia N-końcowego propeptydu natriuretycznego typu B (NT-proBNP). Pierwszorzędowym punktem końcowym była ponowna hospitalizacja z powodu niewydolności serca lub zgon z jakiejkolwiek przyczyny w ciągu 180 dni. Skuteczność i bezpieczeństwo oceniano w populacji zgodnej z zamiarem leczenia (ITT) (tj. u wszystkich pacjentów prawidłowo losowo przydzielonych do leczenia). Pierwszorzędowy punkt końcowy oceniano u wszystkich pacjentów włączonych w szpitalach, które prowadziły obserwację pacjentów do dnia 180. Z powodu zmiany protokołu dotyczącej pierwszorzędowego punktu końcowego wyniki pacjentów włączonych w dniu tej zmiany lub przed nią uwzględniono z mniejszą wagą. Badanie jest zarejestrowane w ClinicalTrials.gov pod numerem NCT03412201 i jest obecnie zakończone.

Wyniki

W okresie od 10 maja 2018 r. do 23 września 2022 r. przebadano 1641 pacjentów, a 1078 pomyślnie losowo przydzielono do opieki wysokiej intensywności (n = 542) lub opieki standardowej (n = 536; populacja ITT). Średni wiek wynosił 63,0 roku (SD 13,6), 416 (39%) z 1078 pacjentów stanowiły kobiety, 662 (61%) mężczyźni, 832 (77%) było rasy białej lub kaukaskiej, 230 (21%) rasy czarnej, 12 (1%) innych ras, jedna osoba (<1%) była Indianinem amerykańskim, a jedna (<1%) mieszkańcem wysp Pacyfiku (u dwóch [<1%] brakowało danych dotyczących rasy). Badanie zostało przerwane wcześniej na zalecenie komisji monitorującej dane i bezpieczeństwo z powodu większych niż oczekiwano różnic między grupami. W dniu zakończenia zbierania danych (13 października 2022 r.), do dnia 90 większy odsetek pacjentów w grupie opieki wysokiej intensywności miał zwiększone dawki przepisanych leków do pełnych dawek (leki blokujące układ renina-angiotensyna 278 [55%] z 505 vs 11 [2%] z 497; beta-blokery 249 [49%] vs 20 [4%]; oraz antagoniści receptora mineralokortykoidowego 423 [84%] vs 231 [46%]). Do dnia 90 ciśnienie tętnicze, tętno, klasa czynnościowa według New York Heart Association, masa ciała oraz stężenie NT-proBNP zmniejszyły się bardziej w grupie opieki wysokiej intensywności niż w grupie opieki standardowej. Ponowna hospitalizacja z powodu niewydolności serca lub zgon z jakiejkolwiek przyczyny do dnia 180 wystąpiły u 74 (15,2% skorygowane z uwzględnieniem wag oszacowanie Kaplana-Meiera) z 506 pacjentów w grupie opieki wysokiej intensywności i u 109 (23,3%) z 502 pacjentów w grupie opieki standardowej (skorygowana różnica ryzyka 8,1% [95% CI 2,9-13,2]; p = 0,0021; iloraz ryzyka 0,66 [95% CI 0,50-0,86]). Więcej zdarzeń niepożądanych do dnia 90 wystąpiło w grupie opieki wysokiej intensywności (223 [41%] z 542) niż w grupie opieki standardowej (158 [29%] z 536), jednak w obu grupach zgłoszono podobną częstość poważnych zdarzeń niepożądanych (88 [16%] vs 92 [17%]) i zdarzeń niepożądanych zakończonych zgonem (25 [5%] vs 32 [6%]).

Wnioski

Intensywna strategia leczenia polegająca na szybkim zwiększaniu dawek leków zgodnych z wytycznymi i ścisłej obserwacji po hospitalizacji z powodu ostrej niewydolności serca była chętnie akceptowana przez pacjentów, ponieważ zmniejszała objawy, poprawiała jakość życia i zmniejszała ryzyko zgonu z jakiejkolwiek przyczyny lub ponownej hospitalizacji z powodu niewydolności serca w ciągu 180 dni w porównaniu z opieką standardową.

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski