TR
Giriş yap

Literatür ·

Pulmoner arteriyel hipertansiyon tedavisinde sotatersept ile faz 3 çalışması.

STELLAR çalışması, türünün ilk örneği olan bir aktivin reseptör füzyon proteini olan sotaterseptin, temel tedavi alan pulmoner arteriyel hipertansiyonlu hastalarda egzersiz kapasitesini, hemodinamiği ve WHO fonksiyonel sınıfını çarpıcı biçimde iyileştirdiğini göstermiştir. Bu, altta yatan proliferatif patofizyolojiyi hedefleyerek PAH'ta son on yılın en önemli tedavi ilerlemesini temsil etmektedir.

Arka plan

Pulmoner arteriyel hipertansiyon, pulmoner damarların proliferatif yeniden yapılanmasını içeren ilerleyici bir hastalıktır. Tedavideki ilerlemelere rağmen, hastalıkla ilişkili morbidite ve mortalite yüksek kalmaktadır. Sotatersept, pulmoner arteriyel hipertansiyonda rol oynayan aktivinleri ve büyüme farklılaşma faktörlerini tutan bir füzyon proteinidir.

Yöntemler

Stabil temel tedavi alan, pulmoner arteriyel hipertansiyonu olan (Dünya Sağlık Örgütü [WHO] fonksiyonel sınıf II veya III) yetişkinlerin 1:1 oranında randomize edilerek her 3 haftada bir subkutan sotatersept (başlangıç dozu vücut ağırlığının kilogramı başına 0,3 mg; hedef doz kilogram başına 0,7 mg) veya plasebo aldığı çok merkezli, çift kör, faz 3 çalışması yürüttük. Birincil sonlanım noktası, 24. haftada 6 dakikalık yürüme mesafesinde başlangıca göre değişimdi. Hiyerarşik olarak şu sırayla test edilen dokuz ikincil sonlanım noktası; çok bileşenli iyileşme, pulmoner vasküler dirençteki değişim, N-terminal pro-B tipi natriüretik peptid düzeyindeki değişim, WHO fonksiyonel sınıfındaki iyileşme, ölüme veya klinik kötüleşmeye kadar geçen süre, Fransız risk skoru ve Pulmoner Arteriyel Hipertansiyon-Semptomlar ve Etki (PAH-SYMPACT) Fiziksel Etkiler, Kardiyopulmoner Semptomlar ve Bilişsel/Duygusal Etkiler alan skorlarındaki değişimlerdi; son hasta 24. hafta vizitini tamamladığında değerlendirilen ölüme veya klinik kötüleşmeye kadar geçen süre dışında tümü 24. haftada değerlendirildi.

Bulgular

Toplam 163 hasta sotatersept almak üzere, 160 hasta plasebo almak üzere atandı. 24. haftada 6 dakikalık yürüme mesafesinde başlangıca göre ortanca değişim sotatersept grubunda 34,4 m (%95 güven aralığı [GA], 33,0 ile 35,5), plasebo grubunda 1,0 m idi (%95 GA, -0,3 ile 3,5). Sotatersept ve plasebo grupları arasında 24. haftada 6 dakikalık yürüme mesafesinde başlangıca göre değişimdeki farkın Hodges-Lehmann tahmini 40,8 m idi (%95 GA, 27,5 ile 54,1; P < 0,001). İlk sekiz ikincil sonlanım noktası plaseboya kıyasla sotaterseptle anlamlı olarak iyileşirken, PAH-SYMPACT Bilişsel/Duygusal Etkiler alan skoru iyileşmedi. Sotaterseptle plaseboya göre daha sık görülen advers olaylar arasında burun kanaması, baş dönmesi, telanjiyektazi, hemoglobin düzeylerinde artış, trombositopeni ve kan basıncında artış yer aldı.

Sonuçlar

Stabil temel tedavi alan pulmoner arteriyel hipertansiyonlu hastalarda sotatersept, egzersiz kapasitesinde (6 dakikalık yürüme testiyle değerlendirildiği üzere) plaseboya göre daha büyük bir iyileşmeyle sonuçlandı. (Finansman: MSD'nin yan kuruluşu Acceleron Pharma; STELLAR ClinicalTrials.gov numarası, NCT04576988.).

Bize katılın

Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.

Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?

İlgi alanları

Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.

Bu sayfa İngilizceden çevrilmiştir ve hatalar içerebilir. İngilizce orijinal