PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Badanie fazy 3 dotyczące sotaterceptu w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego.

Badanie STELLAR wykazało, że sotatercept, pierwsze w swojej klasie białko fuzyjne receptora aktywiny, znacząco poprawił wydolność wysiłkową, parametry hemodynamiczne i klasę czynnościową WHO u pacjentów z tętniczym nadciśnieniem płucnym otrzymujących leczenie podstawowe. Stanowi to najważniejszy postęp terapeutyczny w PAH od ponad dekady, ukierunkowany na leżącą u podstaw patofizjologię proliferacyjną.

Tło

Tętnicze nadciśnienie płucne jest chorobą postępującą, w której dochodzi do proliferacyjnej przebudowy naczyń płucnych. Mimo postępów w leczeniu zachorowalność i śmiertelność związane z tą chorobą pozostają wysokie. Sotatercept jest białkiem fuzyjnym wiążącym aktywiny i czynniki różnicowania wzrostu zaangażowane w tętnicze nadciśnienie płucne.

Metody

Przeprowadzono wieloośrodkowe, podwójnie zaślepione badanie fazy 3, w którym dorośli z tętniczym nadciśnieniem płucnym (klasa czynnościowa II lub III według Światowej Organizacji Zdrowia [WHO]), otrzymujący stabilne leczenie podstawowe, zostali losowo przydzieleni w stosunku 1:1 do otrzymywania podskórnie sotaterceptu (dawka początkowa 0,3 mg na kilogram masy ciała; dawka docelowa 0,7 mg na kilogram) lub placebo co 3 tygodnie. Pierwszorzędowym punktem końcowym była zmiana dystansu 6-minutowego testu marszu w 24. tygodniu w porównaniu z wartością wyjściową. Dziewięć drugorzędowych punktów końcowych, testowanych hierarchicznie w następującej kolejności, obejmowało poprawę wieloskładnikową, zmianę oporu naczyniowego w krążeniu płucnym, zmianę stężenia N-końcowego propeptydu natriuretycznego typu B, poprawę klasy czynnościowej WHO, czas do zgonu lub pogorszenia klinicznego, francuską skalę ryzyka oraz zmiany wyników w domenach Pulmonary Arterial Hypertension-Symptoms and Impact (PAH-SYMPACT): wpływ fizyczny, objawy sercowo-płucne oraz wpływ poznawczy/emocjonalny; wszystkie oceniano w 24. tygodniu, z wyjątkiem czasu do zgonu lub pogorszenia klinicznego, który oceniano, gdy ostatni pacjent ukończył wizytę w 24. tygodniu.

Wyniki

Sotatercept otrzymywało 163 pacjentów, a placebo 160. Mediana zmiany dystansu 6-minutowego testu marszu w 24. tygodniu w porównaniu z wartością wyjściową wyniosła 34,4 m (95% przedział ufności [CI] 33,0 do 35,5) w grupie sotaterceptu i 1,0 m (95% CI -0,3 do 3,5) w grupie placebo. Oszacowanie Hodgesa-Lehmanna różnicy między grupą sotaterceptu a grupą placebo w zmianie dystansu 6-minutowego testu marszu w 24. tygodniu w porównaniu z wartością wyjściową wyniosło 40,8 m (95% CI 27,5 do 54,1; P < 0,001). Pierwsze osiem drugorzędowych punktów końcowych uległo istotnej poprawie po sotaterceptie w porównaniu z placebo, natomiast wynik w domenie wpływu poznawczego/emocjonalnego PAH-SYMPACT nie uległ poprawie. Zdarzenia niepożądane występujące częściej po sotaterceptie niż po placebo obejmowały krwawienie z nosa, zawroty głowy, teleangiektazje, zwiększone stężenie hemoglobiny, małopłytkowość i zwiększone ciśnienie tętnicze.

Wnioski

U pacjentów z tętniczym nadciśnieniem płucnym otrzymujących stabilne leczenie podstawowe sotatercept powodował większą poprawę wydolności wysiłkowej (oceniano za pomocą 6-minutowego testu marszu) niż placebo. (Sfinansowano przez Acceleron Pharma, spółkę zależną MSD; numer STELLAR w ClinicalTrials.gov: NCT04576988.).

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski