Testosteron Replasman Tedavisinin Kardiyovasküler Güvenliliği.
TRAVERSE çalışması, hipogonadizmi ve kardiyovasküler risk faktörleri olan orta yaşlı ve yaşlı erkeklerde testosteron replasman tedavisinin majör advers kardiyovasküler olay insidansını artırmadığını gösterdi. Bu geniş güvenlilik çalışması, testosteron tedavisinin kardiyovasküler risklerine ilişkin onlarca yıllık belirsizliği çözdü.
Arka plan
Hipogonadizmi olan orta yaşlı ve yaşlı erkeklerde testosteron replasman tedavisinin kardiyovasküler güvenliliği belirlenmemiştir.
Yöntemler
Çok merkezli, randomize, çift kör, plasebo kontrollü, non-inferiyorite çalışmasında, daha önceden kardiyovasküler hastalığı olan veya kardiyovasküler hastalık açısından yüksek riskli olan, hipogonadizm semptomları bildiren ve iki açlık testosteron düzeyi desilitrede 300 ng'nin altında olan 45 ila 80 yaş arasındaki 5246 erkeği çalışmaya aldık. Hastalar rastgele olarak günlük transdermal %1,62 testosteron jeli (testosteron düzeylerini desilitrede 350 ile 750 ng arasında tutacak şekilde doz ayarlı) veya plasebo jeli almak üzere atandı. Birincil kardiyovasküler güvenlilik sonlanım noktası, kardiyovasküler nedenlere bağlı ölüm, ölümcül olmayan miyokard enfarktüsü veya ölümcül olmayan inmeden oluşan bileşiğin herhangi bir bileşeninin ilk görülmesiydi ve olaya kadar geçen süre analizi ile değerlendirildi. İkincil bir kardiyovasküler sonlanım noktası, kardiyovasküler nedenlere bağlı ölüm, ölümcül olmayan miyokard enfarktüsü, ölümcül olmayan inme veya koroner revaskülarizasyondan oluşan bileşiğin herhangi bir bileşeninin ilk görülmesiydi ve olaya kadar geçen süre analizi ile değerlendirildi. Non-inferiyorite, testosteron veya plasebonun en az bir dozunu alan hastalar arasında tehlike oranının %95 güven aralığının üst sınırının 1,5'ten küçük olmasını gerektiriyordu.
Sonuçlar
Ortalama (±SD) tedavi süresi 21,7±14,1 ay, ortalama takip süresi ise 33,0±12,1 aydı. Testosteron grubunda 182 hastada (%7,0) ve plasebo grubunda 190 hastada (%7,3) birincil kardiyovasküler sonlanım noktası olayı görüldü (tehlike oranı, 0,96; %95 güven aralığı, 0,78 ila 1,17; non-inferiyorite için P<0,001). Testosteron veya plasebonun bırakılmasından sonraki çeşitli zamanlarda olay verilerinin sansürlendiği duyarlılık analizlerinde de benzer bulgular gözlendi. İkincil sonlanım noktası olaylarının veya birincil kardiyovasküler sonlanım noktası bileşiğinin her bir olayının insidansı iki grupta benzer görünmekteydi. Testosteron grubunda atriyal fibrilasyon, akut böbrek hasarı ve pulmoner emboli insidansının daha yüksek olduğu gözlendi.
Sonuç
Hipogonadizmi olan ve daha önceden kardiyovasküler hastalığı bulunan veya kardiyovasküler hastalık açısından yüksek riskli erkeklerde testosteron replasman tedavisi, majör advers kardiyak olayların insidansı bakımından plaseboya göre non-inferiyordu. (AbbVie ve diğerleri tarafından finanse edilmiştir; TRAVERSE ClinicalTrials.gov numarası, NCT03518034.).
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.





