TR
Giriş yap

Literatür ·

Ortostatik hipotansiyon, hipertansiyon tedavisi ve kardiyovasküler hastalık

Bireysel katılımcı verilerine dayalı bir meta-analiz.

Bu bireysel katılımcı verisi meta-analizi, ortostatik hipotansiyonu olan hastaların yoğun kan basıncı tedavisinden, olmayanlarla aynı kardiyovasküler yararı sağladığını; düşme veya senkop riskinde artış olmadığını göstermiştir. Sonuçlar, ortostatik hipotansiyon nedeniyle agresif tedavinin esirgenmesine karşı argüman oluşturmuştur.

Amaçlar

Başlangıçta ortostatik hipotansiyonu veya ayakta hipotansiyonu olan hastaların katmanlarında, daha düşük bir KB tedavi hedefinin veya aktif tedavinin, standart bir KB tedavi hedefine veya plaseboya kıyasla kardiyovasküler hastalık (KVH) ya da tüm nedenlere bağlı mortalite üzerindeki etkisini belirlemek. VERİ KAYNAKLARI: 13 Mayıs 2022'ye kadar MEDLINE, EMBASE ve CENTRAL veri tabanlarının sistematik derlemesine dayalı bireysel katılımcı verisi meta-analizi. ÇALIŞMA SEÇİMİ: Ortostatik hipotansiyon değerlendirmeleri bulunan, KB'ye yönelik farmakolojik tedavinin (daha yoğun KB hedefi veya aktif ajan) randomize çalışmaları. VERİ ÇIKARIMI VE SENTEZİ: Bireysel katılımcı verisi meta-analizi PRISMA kılavuzlarına uygun olarak çıkarıldı. Etkiler, tek aşamalı bir yaklaşımla Cox orantılı tehlike modelleri kullanılarak belirlendi. ANA SONUÇLAR VE ÖLÇÜMLER: Ana sonuçlar KVH veya tüm nedenlere bağlı mortaliteydi. Ortostatik hipotansiyon, oturur pozisyondan ayakta pozisyona geçildikten sonra sistolik KB'de en az 20 mm Hg ve/veya diyastolik KB'de en az 10 mm Hg düşüş olarak tanımlandı. Ayakta hipotansiyon, ayakta sistolik KB'nin 110 mm Hg veya altında ya da ayakta diyastolik KB'nin 60 mm Hg veya altında olması olarak tanımlandı.

Bulgular

Dahil edilen 9 çalışmada, ortanca 4 yıl takip edilen 29.235 katılımcı yer aldı (ortalama yaş, 69,0 [SS, 10,9] yıl; %48 kadın). Başlangıçta katılımcıların %9'unda ortostatik hipotansiyon ve %5'inde ayakta hipotansiyon vardı. Daha yoğun KB tedavisi veya aktif tedavi, başlangıçta ortostatik hipotansiyonu olmayanlarda KVH veya tüm nedenlere bağlı mortalite riskini azalttı (tehlike oranı [HR], 0,81; %95 GA, 0,76-0,86) ve bu azalma başlangıçta ortostatik hipotansiyonu olanlardakine benzerdi (HR, 0,83; %95 GA, 0,70-1,00; tedavinin başlangıçtaki ortostatik hipotansiyonla etkileşimi için P = 0,68). Daha yoğun KB tedavisi veya aktif tedavi, başlangıçta ayakta hipotansiyonu olmayanlarda KVH veya tüm nedenlere bağlı mortalite riskini azalttı (HR, 0,80; %95 GA, 0,75-0,85), başlangıçta ayakta hipotansiyonu olanlarda ise anlamlı olmayan düzeyde azalttı (HR, 0,94; %95 GA, 0,75-1,18). Etkiler başlangıçtaki ayakta hipotansiyona göre farklılık göstermedi (tedavinin başlangıçtaki ayakta hipotansiyonla etkileşimi için P = 0,16).

Sonuçlar

Hipertansiyon çalışması katılımcılarından oluşan bu popülasyonda yoğun tedavi, ortostatik hipotansiyondan bağımsız olarak KVH veya tüm nedenlere bağlı mortalite riskini azalttı; ayakta hipotansiyonu olanlarda farklı etkilere ilişkin bir kanıt saptanmadı.

Bize katılın

Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.

Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?

İlgi alanları

Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.

Bu sayfa İngilizceden çevrilmiştir ve hatalar içerebilir. İngilizce orijinal