PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Hipotonia ortostatyczna, leczenie nadciśnienia tętniczego i choroba sercowo-naczyniowa

Metaanaliza danych indywidualnych uczestników.

Ta metaanaliza danych indywidualnych uczestników wykazała, że pacjenci z hipotonią ortostatyczną odnoszą taką samą korzyść sercowo-naczyniową z intensywnego leczenia ciśnienia tętniczego jak pacjenci bez niej, bez zwiększonego ryzyka upadków lub omdleń. Wyniki przemawiały przeciwko rezygnacji z agresywnego leczenia z powodu hipotonii ortostatycznej.

CELE

Określenie wpływu niższego docelowego ciśnienia tętniczego lub leczenia czynnego w porównaniu ze standardowym docelowym ciśnieniem tętniczym lub placebo na chorobę sercowo-naczyniową (CVD) lub śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny w warstwach wyodrębnionych na podstawie wyjściowej hipotonii ortostatycznej lub wyjściowej hipotonii w pozycji stojącej. ŹRÓDŁA DANYCH: Metaanaliza danych indywidualnych uczestników oparta na przeglądzie systematycznym baz MEDLINE, EMBASE i CENTRAL do 13 maja 2022 roku. WYBÓR BADAŃ: Badania z randomizacją dotyczące farmakologicznego leczenia ciśnienia tętniczego (bardziej intensywne docelowe ciśnienie tętnicze lub lek czynny) z oceną hipotonii ortostatycznej. EKSTRAKCJA I SYNTEZA DANYCH: Metaanaliza danych indywidualnych uczestników przeprowadzona zgodnie z wytycznymi PRISMA. Efekty określano za pomocą modeli proporcjonalnego hazardu Coxa, stosując podejście jednoetapowe. GŁÓWNE WYNIKI I POMIARY: Głównymi wynikami były CVD lub śmiertelność z jakiejkolwiek przyczyny. Hipotonię ortostatyczną zdefiniowano jako spadek skurczowego ciśnienia tętniczego o co najmniej 20 mm Hg i/lub rozkurczowego ciśnienia tętniczego o co najmniej 10 mm Hg po zmianie pozycji z siedzącej na stojącą. Hipotonię w pozycji stojącej zdefiniowano jako skurczowe ciśnienie tętnicze w pozycji stojącej wynoszące 110 mm Hg lub mniej albo rozkurczowe ciśnienie tętnicze w pozycji stojącej wynoszące 60 mm Hg lub mniej.

WYNIKI

Dziewięć badań obejmowało 29 235 uczestników obserwowanych przez medianę 4 lat (średni wiek 69,0 [SD 10,9] roku; 48% kobiet). Wyjściowo u 9% występowała hipotonia ortostatyczna, a u 5% hipotonia w pozycji stojącej. Bardziej intensywne leczenie ciśnienia tętniczego lub leczenie czynne zmniejszało ryzyko CVD lub śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny u osób bez wyjściowej hipotonii ortostatycznej (hazard ratio [HR] 0,81; 95% CI 0,76-0,86) podobnie jak u osób z wyjściową hipotonią ortostatyczną (HR 0,83; 95% CI 0,70-1,00; P = 0,68 dla interakcji leczenia z wyjściową hipotonią ortostatyczną). Bardziej intensywne leczenie ciśnienia tętniczego lub leczenie czynne zmniejszało ryzyko CVD lub śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny u osób bez wyjściowej hipotonii w pozycji stojącej (HR 0,80; 95% CI 0,75-0,85), a u osób z wyjściową hipotonią w pozycji stojącej w sposób nieistotny statystycznie (HR 0,94; 95% CI 0,75-1,18). Efekty nie różniły się w zależności od wyjściowej hipotonii w pozycji stojącej (P = 0,16 dla interakcji leczenia z wyjściową hipotonią w pozycji stojącej).

WNIOSKI

W tej populacji uczestników badań dotyczących nadciśnienia tętniczego intensywne leczenie zmniejszało ryzyko CVD lub śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny niezależnie od hipotonii ortostatycznej, bez dowodów na odmienne efekty u osób z hipotonią w pozycji stojącej.

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski