Düşük riskli hastalarda beş yılda transkateter aort kapak replasmanı.
PARTNER 3'ün 5 yıllık takibi, ciddi aort darlığı olan düşük riskli hastalarda TAVR sonrası sonuçların cerrahi aort kapak replasmanıyla karşılaştırılabilir kaldığını doğrulamıştır. Kapak dayanıklılığı korunmuş, fazladan yapısal kapak bozulması görülmemiştir; bu durum TAVR'ı risk kategorileri boyunca uygulanabilir bir uzun vadeli seçenek olarak desteklemektedir.
Arka plan
Bu çalışmadaki daha önceki bir analiz, cerrahi riski düşük olan ciddi, semptomatik aort darlığı hastalarında, 1. yılda ölüm, inme veya yeniden hastaneye yatıştan oluşan bileşik sonlanım noktasının oranının transkateter aort kapak replasmanı (TAVR) ile cerrahi aort kapak replasmanına göre anlamlı olarak daha düşük olduğunu göstermişti. Daha uzun vadeli sonuçlar bilinmemektedir.
Yöntemler
Ciddi, semptomatik aort darlığı olan ve cerrahi riski düşük hastalar, TAVR veya cerrahi uygulanmak üzere randomize edildi. İlk birincil sonlanım noktası, ölüm, inme veya kapakla, işlemle ya da kalp yetmezliğiyle ilişkili yeniden hastaneye yatıştan oluşan bir bileşik sonlanım noktasıydı. İkinci birincil sonlanım noktası, ölüm, özürlülük yapan inme, özürlülük yapmayan inme ve yeniden hastaneye yatış günlerinin sayısını içeren, kazanma oranı analizi kullanılarak analiz edilen hiyerarşik bir bileşik sonlanım noktasıydı. Klinik, ekokardiyografik ve sağlık durumu sonuçları 5 yıla kadar değerlendirildi.
Bulgular
Toplam 1000 hasta randomize edildi: 503 hasta TAVR, 497 hasta cerrahi uygulanmak üzere atandı. İlk birincil sonlanım noktasının bir bileşeni TAVR grubunda 496 hastanın 111'inde ve cerrahi grubunda 454 hastanın 117'sinde görüldü (Kaplan-Meier tahminleri, TAVR grubunda %22,8 ve cerrahi grubunda %27,2; fark, -4,3 yüzde puanı; %95 güven aralığı [GA], -9,9 ila 1,3; P = 0,07). İkinci birincil sonlanım noktası için kazanma oranı 1,17 idi (%95 GA, 0,90 ila 1,51; P = 0,25). İlk birincil sonlanım noktasının bileşenleri için Kaplan-Meier tahminleri şöyleydi: ölüm, TAVR grubunda %10,0 ve cerrahi grubunda %8,2; inme, sırasıyla %5,8 ve %6,4; yeniden hastaneye yatış, %13,7 ve %17,4. Ortalama (±SS) kapak gradyanına göre değerlendirilen kapağın hemodinamik performansı TAVR grubunda 12,8±6,5 mm Hg, cerrahi grubunda 11,7±5,6 mm Hg idi. Biyoprotez kapak yetmezliği TAVR grubundaki hastaların %3,3'ünde ve cerrahi grubundakilerin %3,8'inde görüldü.
Sonuçlar
TAVR veya cerrahi uygulanan, ciddi, semptomatik aort darlığı olan düşük riskli hastalar arasında, iki birincil bileşik sonuçta gruplar arasında anlamlı bir fark yoktu. (Finansman: Edwards Lifesciences; PARTNER 3 ClinicalTrials.gov numarası, NCT02675114.).
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.





