Transkateter veya cerrahi aort kapak implantasyonu
NOTION çalışmasının 10 yıllık sonuçları.
NOTION çalışmasının 10 yıllık sonuçları, düşük riskli hastalarda TAVR ile cerrahi aort kapak replasmanı arasında benzer sağkalım olduğunu göstermiştir; ancak kapak dejenerasyonu nedeniyle yeniden girişim gereken TAVR hastası sayısı daha fazla olmuştur. Uzun dönem veriler, yeni nesil cihazların giderebileceği yapısal kapak dayanıklılığı konusunda sorular ortaya çıkarmıştır.
Yöntemler
NOTION çalışmasında 280 hasta, kendiliğinden genişleyen CoreValve (Medtronic Inc.) biyoprotez ile TAVI (n = 145) veya biyoprotez ile SAVR (n = 135) uygulanmak üzere randomize edilmiştir. Birincil bileşik sonuç, tüm nedenlere bağlı mortalite, inme veya miyokard enfarktüsü riskiydi. Biyoprotez kapak disfonksiyonu (BVD), Valve Academic Research Consortium-3 ölçütlerine göre yapısal kapak dejenerasyonu (SVD), yapısal olmayan kapak disfonksiyonu (NSVD), klinik kapak trombozu veya endokardit olarak sınıflandırılmıştır. Ağır SVD; (i) 30 mmHg veya daha yüksek bir transprotetik gradyan ile 20 mmHg veya daha fazla transprotetik gradyan artışı ya da (ii) ağır yeni intraprotetik regürjitasyon olarak tanımlanmıştır. Biyoprotez kapak yetersizliği (BVF), kapakla ilişkili bir nedene bağlı ölüm veya BVD tanısı sonrasında açıklanamayan bir ölüm, aort kapağına yeniden girişim ya da ağır SVD bileşik oranı olarak tanımlanmıştır.
Bulgular
Başlangıç özellikleri TAVI ve SAVR arasında benzerdi: yaş sırasıyla 79,2 ± 4,9 yıl ve 79,0 ± 4,7 yıl (P = 0,7), erkek oranı %52,6 ve %53,8 (P = 0,8), Society of Thoracic Surgeons skoru < %4 olanların oranı %83,4 ve %80,0 (P = 0,5). On yıl sonra, tüm nedenlere bağlı mortalite, inme veya miyokard enfarktüsünden oluşan bileşik sonuç riski TAVI sonrasında %65,5, SAVR sonrasında %65,5 olmuştur [tehlike oranı (HR) 1,0; %95 güven aralığı (GA) 0,7-1,3; P = 0,9]; tek tek her sonuç için fark saptanmamıştır. Ağır SVD, TAVI ve SAVR sonrasında sırasıyla %1,5 ve %10,0 oranında görülmüştür (HR 0,2; %95 GA 0,04-0,7; P = 0,02). Ağır NSVD için kümülatif insidans %20,5 ve %43,0 (P < 0,001), endokardit için ise TAVI ve SAVR sonrasında sırasıyla %7,2 ve %7,4 olmuştur (P = 1,0). Hiçbir hastada klinik kapak trombozu görülmemiştir. Biyoprotez kapak yetersizliği TAVI hastalarının %9,7'sinde, SAVR hastalarının %13,8'inde ortaya çıkmıştır (HR 0,7; %95 GA 0,4-1,5; P = 0,4).
Sonuçlar
Ağır aort stenozu olan ve cerrahi riski daha düşük olup TAVI veya SAVR'a randomize edilen hastalarda, tedaviden 10 yıl sonra majör klinik sonuç riski farklı değildi. Ağır biyoprotez SVD riski TAVR sonrasında SAVR'a kıyasla daha düşükken, BVF riski benzerdi.
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.