TR
Giriş yap

Literatür ·

Enfarktüsle ilişkili kardiyojenik şokta geçici mekanik dolaşım desteği

6 aylık takipli randomize çalışmaların bireysel hasta verili meta-analizi.

Kardiyojenik şokta mekanik dolaşım desteğine ilişkin bu bireysel hasta verili meta-analiz, Impella CP'nin (DanGer Shock'tan) sağkalım yararı sağladığını, ECMO'nun (ECLS-SHOCK'tan) ise sağlamadığını göstermiştir. Analiz, Impella'yı enfarktüsle ilişkili kardiyojenik şok için tercih edilen perkütan destek cihazı olarak ortaya koymuştur.

Arka plan

Perkütan aktif mekanik dolaşım desteği (MCS) cihazları, mortalite üzerindeki etkilerine ilişkin çelişkili kanıtlara rağmen akut miyokard enfarktüsü ile ilişkili kardiyojenik şokun (AMICS) tedavisinde giderek daha fazla kullanılmaktadır. AMICS'li hastalarda erken rutin aktif perkütan MCS'nin kontrol tedavisine kıyasla 6 aylık tüm nedenlere bağlı mortalite üzerindeki etkisini belirlemeyi amaçladık.

Yöntemler

Bu bireysel hasta verili meta-analizde, ilgi çekebilecek randomize kontrollü çalışmalar, dil kısıtlaması olmaksızın, 26 Ocak 2024'e kadar MEDLINE (PubMed aracılığıyla), Cochrane Central Register of Controlled Trials ve Embase elektronik veri tabanlarının yanı sıra ClinicalTrials.gov sorgulanarak belirlendi. AMICS'li hastalarda erken rutin aktif MCS'yi (randomizasyondan sonra doğrudan kateterizasyon laboratuvarında) kontrol ile karşılaştıran, 6 aylık mortalite verisi olan tüm randomize çalışmalar dahil edildi. Birincil sonuç, erken rutin aktif perkütan MCS veya kontrol ile tedavi edilen AMICS'li hastalarda 6 aylık tüm nedenlere bağlı mortaliteydi; cihaz tipi (venoarteriyel ekstrakorporeal membran oksijenasyonu [VA-ECMO] gibi yükleyici ve boşaltıcı) ve hasta seçimi üzerinde odaklanıldı. Birincil sonuç ölçütünün tehlike oranları (HR) Cox regresyon modelleri kullanılarak hesaplandı. Bu çalışma PROSPERO'ya, CRD42024504295, kaydedilmiştir.

Bulgular

Randomize kontrollü çalışmaların dokuz raporu (n=1114 hasta) ayrıntılı olarak değerlendirildi. Toplamda dört randomize kontrollü çalışma (n=611 hasta) VA-ECMO'yu bir kontrol tedavisiyle, beş randomize kontrollü çalışma (n=503 hasta) ise sol ventrikül boşaltma cihazlarını bir kontrol tedavisiyle karşılaştırdı. İki randomize kontrollü çalışma AMICS'i olmayan hastaları da içermişti ve bunlar dışlandı (55 hasta [44'ü VA-ECMO ile ve 11'i sol ventrikül boşaltma cihazı ile tedavi edilmişti]). Ortanca hasta yaşı 65 yıldı (IQR 57-73); verisi olan 1058 hastanın 845'i (%79,9) erkek ve 213'ü (%20,1) kadındı. Erken seçilmemiş MCS kullanımının 6 aylık mortalite üzerinde anlamlı bir yararı görülmedi (HR 0,87 [%95 GA 0,74-1,03]; p=0,10). Sol ventrikül boşaltma cihazları ile kontrol karşılaştırmasında anlamlı fark gözlenmedi (0,80 [0,62-1,02]; p=0,075) ve yükleyici cihazların da mortalite üzerinde etkisi yoktu (0,93 [0,75-1,17]; p=0,55). Hipoksik beyin hasarı riski olmayan ST yükselmeli kardiyojenik şoklu hastalarda MCS kullanımı ile mortalitede azalma görüldü (0,77 [0,61-0,97]; p=0,024). Majör kanama (odds oranı 2,64 [%95 GA 1,91-3,65]) ve vasküler komplikasyonlar (4,43 [2,37-8,26]) MCS kullanımında kontrole göre daha sıktı.

Sonuçlar

AMICS'li hastalarda aktif MCS cihazlarının kullanımı (kullanılan cihazdan bağımsız olarak) 6 aylık mortaliteyi azaltmadı ve majör kanama ile vasküler komplikasyonları artırdı. Ancak hipoksik beyin hasarı riski olmayan ST yükselmeli kardiyojenik şoklu hastalarda MCS kullanımı sonrasında mortalitede azalma görüldü. Bu nedenle MCS kullanımı yalnızca belirli hastalarla sınırlandırılmalıdır.

Bize katılın

Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.

Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?

İlgi alanları

Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.

Bu sayfa İngilizceden çevrilmiştir ve hatalar içerebilir. İngilizce orijinal