TR
Giriş yap

Literatür ·

FLOW çalışmasında diyabet ve kronik böbrek hastalığında semaglutidin kalp yetmezliği sonuçları üzerindeki etkileri.

Bu FLOW alt analizi, semaglutidin tip 2 diyabet ve kronik böbrek hastalığı olan hastalarda kalp yetmezliği olaylarını anlamlı ölçüde azalttığını göstermiştir. Kardiyorenal koruyucu etki, GLP-1 reseptör agonistlerini SGLT2 inhibitörleriyle birlikte diyabetik kardiyorenal popülasyon için temel tedavi olarak konumlandırmaktadır.

Arka plan

Tip 2 diyabet (T2D) ve kronik böbrek hastalığı (KBH) olan kişiler, kalp yetmezliği (KY) ve kardiyovasküler (KV) nedenlere bağlı erken ölüm açısından yüksek risk altındadır. T2D ve KBH'li katılımcıları alan FLOW (Tip 2 Diyabet ve Kronik Böbrek Hastalığı Olan Kişilerde Semaglutidin Plaseboya Kıyasla Nasıl Etki Ettiğini Görmek İçin Bir Araştırma Çalışması), bir glukagon benzeri peptid-1 reseptör agonisti olan semaglutidin birincil bileşik sonucun (tahmini glomerüler filtrasyon hızında sürekli ≥%50 düşüş, sürekli tahmini glomerüler filtrasyon hızı <15 mL/dk/1,73 m2, böbrek replasman tedavisi ve böbrek veya KV ölüm) insidansını %24 azalttığını göstermiştir.

Amaçlar

Bu önceden belirlenmiş analiz, semaglutidin bu yüksek riskli popülasyonda KY sonuçları üzerindeki etkilerini incelemiştir.

Yöntemler

Katılımcılar 1:1 oranında haftada bir kez subkutan semaglutid 1 mg veya plasebo almak üzere randomize edildi. Önceden belirlenmiş ana sonuç, KY olaylarının (diüretik/vazoaktif tedavinin başlanması veya yoğunlaştırılması ile birlikte, planlanmamış bir hastane yatışına veya acil bir ziyarete yol açan yeni başlangıçlı veya kötüleşen KY) ya da KV ölümün bir bileşiğiydi. KY verileri araştırmacı tarafından toplandı. KV ölüm bağımsız bir komite tarafından yargılandı.

Bulgular

Randomize edilen toplam 3533 katılımcı ortanca 3,4 yıl takip edildi. KY başlangıçta semaglutid grubunda 342 katılımcıda (%19,4) ve plasebo grubunda 336 katılımcıda (%19,0) mevcuttu. Genel çalışma popülasyonunda semaglutid, ilk KY olaylarına veya KV ölüme kadar geçen süreyi (HR: 0,73; %95 GA: 0,62-0,87; P = 0,0005), tek başına KY olaylarını (HR: 0,73; %95 GA: 0,58-0,92; P = 0,0068) ve tek başına KV ölümü (HR: 0,71; %95 GA: 0,56-0,89; P = 0,0036) artırdı. Bileşik KY sonucu için risk azalması, başlangıçta KY'si olanlarda (HR: 0,73; %95 GA: 0,54-0,98; P = 0,0338) ve olmayanlarda (HR: 0,72; %95 GA: 0,58-0,89; P = 0,0028) benzerdi. KY sonuçları (KY olayları veya KV ölüm) riski, tedaviden bağımsız olarak NYHA fonksiyonel sınıf III olarak kategorize edilen katılımcılarda ve ejeksiyon fraksiyonu azalmış KY alt tipi olanlarda genel olarak daha yüksekti.

Sonuçlar

Semaglutid, T2D ve KBH'si olan yüksek riskli bir popülasyonda KY olaylarının veya KV ölümün ilk bileşik sonucuna kadar geçen süre riskini ve tek başına KY olayları ile KV ölümü anlamlı ölçüde azaltmıştır. Bu etkiler KY öyküsünden bağımsız olarak tutarlıydı. (Tip 2 Diyabet ve Kronik Böbrek Hastalığı Olan Kişilerde Semaglutidin Plaseboya Kıyasla Nasıl Etki Ettiğini Görmek İçin Bir Araştırma Çalışması [FLOW]; NCT03819153).

Bize katılın

Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.

Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?

İlgi alanları

Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.

Bu sayfa İngilizceden çevrilmiştir ve hatalar içerebilir. İngilizce orijinal