Demir Eksikliği Olan Kalp Yetmezliğinde İntravenöz Ferrik Karboksimaltoz
FAIR-HF2 DZHK05 Randomize Klinik Çalışması.
FAIR-HF2 çalışması, kronik kalp yetmezliği ve demir eksikliği olan hastalarda intravenöz ferrik karboksimaltozun kardiyovasküler ölüm ve kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatıştan oluşan bileşik sonuç ölçütünü anlamlı ölçüde azalttığını doğrulamıştır. Bu, kalp yetmezliğinde intravenöz demirin daha önceki, daha küçük çalışmalarında eksik olan kesin kanıtı sağlamaktadır.
Amaçlar
Demir eksikliği olan kalp yetmezliği hastalarında ferrik karboksimaltozun etkinliğini ve güvenliğini değerlendirmek. TASARIM, ORTAM VE KATILIMCILAR: Bu çok merkezli, randomize klinik çalışmaya, Mart 2017 ile Kasım 2023 arasında 6 Avrupa ülkesindeki 70 klinik merkezde, kalp yetmezliği (sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonunun ≤%45 olması olarak tanımlanmıştır) ve demir eksikliği (serum ferritin düzeyi <100 ng/mL; veya transferrin saturasyonu <%20 ise serum ferritin düzeyinin 100 ng/mL ile 299 ng/mL arasında olması) olan 1105 hasta alınmıştır. Ortanca takip süresi 16,6 ay (IQR, 7,9-29,9 ay) olmuştur.
Yöntemler
Ferrik karboksimaltoz uygulaması (n = 558), başlangıçta 2000 mg'a kadar intravenöz dozla verilmiş ve ardından (durdurma ölçütleri karşılanmadıkça) her 4 ayda bir 500 mg ile sürdürülmüştür; karşılaştırma salin plasebosu iledir (n = 547). ANA SONUÇLAR VE ÖLÇÜMLER: Birincil sonlanım noktası olayları (1) kardiyovasküler ölüme veya ilk kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatışa kadar geçen süre, (2) toplam kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatışlar ve (3) transferrin saturasyonu %20'den düşük olan hastalarda kardiyovasküler ölüme veya ilk kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatışa kadar geçen süre idi. Tüm sonlanım noktası olayları takip boyunca ölçülmüştür. Sonlanım noktaları, aşağıdaki koşullardan en az 1'ini karşılıyorsa istatistiksel olarak anlamlı kabul edilecekti: (1) 3 sonlanım noktası karşılaştırmasının tümü için p ≤ 0,05, (2) sonlanım noktası karşılaştırmalarının 2'si için p ≤ 0,025 veya (3) 3 sonlanım noktası karşılaştırmasından herhangi biri için p ≤ 0,0167 (Hochberg yöntemi).
Bulgular
1105 katılımcının (ortalama yaş 70 yıl [SD, 12 yıl]; %33'ü kadın) arasında kardiyovasküler ölüm veya ilk kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatış (ilk birincil sonuç), ferrik karboksimaltoz grubunda 141, plasebo grubunda 166 hastada görülmüştür (tehlike oranı, 0,79 [%95 GA, 0,63-0,99]; p = 0,04). İkinci birincil sonuç (toplam kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatışlar) ferrik karboksimaltoz grubunda 264 kez, plasebo grubunda 320 kez görülmüştür (oran oranı, 0,80 [%95 GA, 0,60-1,06]; p = 0,12). Üçüncü birincil sonuç (transferrin saturasyonu <%20 olan hastalarda kardiyovasküler ölüm veya ilk kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatış) ferrik karboksimaltoz grubunda 103 hastada, plasebo grubunda 128 hastada görülmüştür (tehlike oranı, 0,79 [%95 GA, 0,61-1,02], p = 0,07). En az 1 ciddi advers olay yaşayan hasta sayısı ferrik karboksimaltoz grubunda (269; %48,2) ve plasebo grubunda (273; %49,9) benzer olmuştur (p = 0,61).
Sonuçlar
Kalp yetmezliği ve demir eksikliği olan hastalarda ferrik karboksimaltoz, tüm kohortta veya transferrin saturasyonu %20'den düşük olan hastalarda ilk kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatışa veya kardiyovasküler ölüme kadar geçen süreyi anlamlı ölçüde azaltmamış, ayrıca plaseboya kıyasla toplam kalp yetmezliği nedeniyle hastaneye yatış sayısını da azaltmamıştır.
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.





