Dożylna karboksymaltoza żelaza w niewydolności serca z niedoborem żelaza
Randomizowane badanie kliniczne FAIR-HF2 DZHK05.
W badaniu FAIR-HF2 potwierdzono, że dożylna karboksymaltoza żelaza u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca i niedoborem żelaza istotnie zmniejszała złożony punkt końcowy obejmujący zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych i hospitalizację z powodu niewydolności serca. Stanowi to ostateczny dowód, którego brakowało we wcześniejszych, mniejszych badaniach dotyczących dożylnego żelaza w niewydolności serca.
Cele
Ocena skuteczności i bezpieczeństwa karboksymaltozy żelaza u pacjentów z niewydolnością serca i niedoborem żelaza. PLAN, MIEJSCE I UCZESTNICY: W tym wieloośrodkowym, randomizowanym badaniu klinicznym uczestniczyło 1105 pacjentów z niewydolnością serca (zdefiniowaną jako frakcja wyrzutowa lewej komory ≤45%) i niedoborem żelaza (stężenie ferrytyny w surowicy <100 ng/mL lub, jeśli wysycenie transferryny wynosiło <20%, stężenie ferrytyny w surowicy między 100 ng/mL a 299 ng/mL) w 70 ośrodkach klinicznych w 6 krajach europejskich od marca 2017 roku do listopada 2023 roku. Mediana czasu obserwacji wynosiła 16,6 miesiąca (IQR, 7,9-29,9 miesiąca).
Metody
Podawanie karboksymaltozy żelaza (n = 558), początkowo w dawce dożylnej do 2000 mg, a następnie 500 mg co 4 miesiące (o ile nie spełniono kryteriów zakończenia), w porównaniu z placebo w postaci soli fizjologicznej (n = 547). GŁÓWNE WYNIKI I POMIARY: Zdarzeniami pierwszorzędowego punktu końcowego były (1) czas do zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych lub pierwszej hospitalizacji z powodu niewydolności serca, (2) łączna liczba hospitalizacji z powodu niewydolności serca oraz (3) czas do zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych lub pierwszej hospitalizacji z powodu niewydolności serca u pacjentów z wysyceniem transferryny poniżej 20%. Wszystkie zdarzenia punktów końcowych mierzono w trakcie całej obserwacji. Punkty końcowe uznawano za istotne statystycznie, jeśli spełniały co najmniej 1 z następujących warunków: (1) P ≤ 0,05 dla wszystkich 3 porównań punktów końcowych, (2) P ≤ 0,025 dla 2 porównań punktów końcowych lub (3) P ≤ 0,0167 dla dowolnego z 3 porównań punktów końcowych (procedura Hochberga).
Wyniki
Spośród 1105 uczestników (średni wiek 70 lat [SD, 12 lat]; 33% stanowiły kobiety) zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych lub pierwsza hospitalizacja z powodu niewydolności serca (pierwszy pierwszorzędowy punkt końcowy) wystąpiły u 141 w grupie karboksymaltozy żelaza w porównaniu ze 166 w grupie placebo (hazard ratio 0,79 [95% CI, 0,63-0,99]; P = 0,04). Drugi pierwszorzędowy punkt końcowy (łączna liczba hospitalizacji z powodu niewydolności serca) wystąpił 264 razy w grupie karboksymaltozy żelaza w porównaniu z 320 razy w grupie placebo (współczynnik częstości 0,80 [95% CI, 0,60-1,06]; P = 0,12). Trzeci pierwszorzędowy punkt końcowy (zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych lub pierwsza hospitalizacja z powodu niewydolności serca u pacjentów z wysyceniem transferryny <20%) wystąpił u 103 pacjentów w grupie karboksymaltozy żelaza w porównaniu ze 128 pacjentami w grupie placebo (hazard ratio 0,79 [95% CI, 0,61-1,02], P = 0,07). Podobna liczba pacjentów miała co najmniej 1 ciężkie zdarzenie niepożądane w grupie karboksymaltozy żelaza (269; 48,2%) i w grupie placebo (273; 49,9%) (P = 0,61).
Wnioski
U pacjentów z niewydolnością serca i niedoborem żelaza karboksymaltoza żelaza nie skracała istotnie czasu do pierwszej hospitalizacji z powodu niewydolności serca lub zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych w całej kohorcie ani u pacjentów z wysyceniem transferryny poniżej 20%, ani nie zmniejszała łącznej liczby hospitalizacji z powodu niewydolności serca w porównaniu z placebo.
Dołącz do nas
Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.
Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?
Zainteresowania
Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.





