Daha Yeni Bir Antikoagülana Geçiş Yapan veya Varfarin Kullanmaya Devam Eden Yaşlı Hastalarda Sonuçlar
COMBINE-AF alt çalışması.
Bu COMBINE-AF analizi, yaşlı AF hastalarında varfarinden DOAK'a geçişin, varfarin kullanmaya devam etmeye kıyasla daha iyi sonuçlarla ilişkili olduğunu göstermiş ve yaşlılarda bile antikoagülan tedavinin modernizasyonunu desteklemiştir.
Arka plan
K vitamini antagonisti (VKA) kullanan, kırılgan, yaşlı atriyal fibrilasyonlu (AF) hastaların direkt etkili oral antikoagülana (DOAK) geçmesi gerekip gerekmediği FRAIL-AF çalışmasında incelenmiştir ve tartışmalı olmaya devam etmektedir.
Amaçlar
Bu çalışmanın amacı, COMBINE-AF veri setinde, kırılgan, yaşlı AF hastalarının VKA'dan DOAK'a geçirilmesinin klinik sonuçlar üzerindeki etkisini değerlendirmekti.
Yöntemler
COMBINE-AF, DOAK ile varfarini karşılaştıran 4 randomize klinik çalışmadaki 71.683 AF hastasına ait bireysel hasta düzeyinde verilerden oluşmaktadır. Kırılganlık, yaşa bağlı 18 durumu içeren, değiştirilmiş Rockwood Birikim Modeli'nden türetilen bir kırılganlık indeksi kullanılarak değerlendirilmiştir. Kırılganlık indeksi skoru ortancanın üzerinde olan hastalar kırılgan kabul edilmiştir. Önceden belirlenmiş sonuçlar; inme veya sistemik embolik olaylar, kanama olayları, ölüm ve bu olayları birleştiren bir net klinik sonuç idi.
Bulgular
Kırılgan, yaşlı (yaş ≥75 yıl) ve VKA deneyimli 5.913 hasta ile bu 3 ölçütün tümünü karşılamayan 52.721 hasta saptadık. Hastalar standart doz (SD) DOAK veya varfarine randomize edildi. Ortanca 27 ay takipten sonra, inme veya sistemik embolik olaylar (HR: 0,83'e karşı 0,81; Pint = 0,75) ya da ölüm (HR: 0,95'e karşı 0,91; Pint = 0,54) sonlanım noktaları için, 3 ölçütün tümünü karşılayanlar ile karşılamayanlar arasında SD-DOAK ile varfarin karşılaştırmasında tedavi etkisinde heterojenlik yoktu. Majör kanama, kırılgan, yaşlı, VKA deneyimli hastalarda SD-DOAK ile varfarinde benzerdi (HR: 1,06 [%95 GA: 0,90-1,25]); 3 ölçütün tümünü taşımayan hastalarda ise SD-DOAK ile anlamlı olarak azalmıştı (HR: 0,82 [%95 GA: 0,76-0,89]; Pint = 0,007). Benzer şekilde, net klinik sonuç kırılgan, yaşlı, VKA deneyimli hastalarda SD-DOAK ile varfarinde benzerdi (HR: 1,01 [%95 GA: 0,91-1,13]); 3 ölçütün tümünü taşımayan hastalarda ise SD-DOAK ile anlamlı olarak azalmıştı (HR: 0,89 [%95 GA: 0,85-0,93]; Pint = 0,028). Ölümcül ve kafa içi kanama her iki alt grupta da benzer ölçüde SD-DOAK ile anlamlı olarak azalmıştı (her ikisi için Pint > 0,05); gastrointestinal kanama ise SD-DOAK ile kırılgan, yaşlı, VKA deneyimli hastalarda (HR: 1,83 [%95 GA: 1,42-2,36]), 3 ölçütün tümünü taşımayanlara (HR: 1,23 [%95 GA: 1,09-1,39]; Pint = 0,006) kıyasla daha fazla artmıştı.
Sonuçlar
SD-DOAK'a geçirilen kırılgan, yaşlı, VKA deneyimli AF hastalarında inme veya sistemik embolide, ölümcül ve kafa içi kanamada ve ölümde anlamlı azalmalar görülmüştür. SD-DOAK ile gastrointestinal kanama artmış, majör kanama ve birincil net klinik sonuç ise benzer bulunmuştur. Bu bulgulara dayanarak, SD-DOAK; kırılgan, yaşlı, VKA deneyimli hastalarda inme ve sistemik emboliyi, ölümü ve en ciddi kanama türlerini azaltmak için makul bir seçenektir.
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.




