Obeziteli, Ejeksiyon Fraksiyonu Korunmuş Kalp Yetmezliği Olan Hastalarda Tirzepatidin Etkilerine Tip 2 Diyabetin Etkisi
Önceden Belirlenmiş Tabakalamaya Dayalı Bir Analiz.
Bu SUMMIT analizi, tirzepatidin HFpEF'teki yararının tip 2 diyabet durumundan bağımsız olarak tutarlı olduğunu doğrulamış ve ikili inkretin agonistinin glisemik etkilerden bağımsız olarak obezite ile ilişkili mekanizmalar yoluyla etki gösterdiğini ortaya koymuştur.
Arka plan
İnkretin temelli tedaviler tip 2 diyabet ve obezite tedavisinde kullanılmaktadır; ancak diyabet varlığı, obezitesi olan kişilerde bu ilaçların oluşturduğu kilo kaybının büyüklüğünü azaltmaktadır. Bu azalmış kilo değişikliğinin, bu ilaçların kalp yetmezliğindeki klinik yararları açısından önemli olup olmadığı bilinmemektedir.
Amaçlar
Bu çalışmanın amacı, SUMMIT çalışmasında diyabetin tirzepatidin etkinliği ve güvenliliği üzerindeki etkisini değerlendirmekti.
Yöntemler
Çift kör bir çalışmada, vücut kitle indeksi ≥30 kg/m2 olan, ejeksiyon fraksiyonu korunmuş kalp yetmezliği (HFpEF) olan 731 hasta, 1:1 oranında rastgele olarak ortanca 104 hafta boyunca tirzepatid (haftalık subkutan olarak 15 mg'a kadar) veya plasebo almak üzere atandı. Diyabet öyküsü randomizasyon için bir tabakalama değişkeniydi. 2 birincil sonuç şunlardı: 1) ilk kardiyovasküler ölüme veya kalp yetmezliğinin kötüleşmesi olayına kadar geçen süre; ve 2) 52. haftada Kansas City Cardiomyopathy Questionnaire Clinical Summary Score'daki değişim. Sol ventrikül kütlesindeki ve parakardiyak yağdaki değişiklikleri 52. haftada değerlendirmek için eşleştirilmiş kardiyak manyetik rezonans görüntüleme kullanıldı.
Bulgular
Genel olarak, kardiyovasküler ölüm veya kalp yetmezliğinin kötüleşmesi olayları tirzepatid grubunda daha az sıklıkta görüldü (HR: 0,62; %95 GA: 0,41-0,95; P = 0,026); bu durum esas olarak daha az sayıda kalp yetmezliği kötüleşmesi olayıyla ilişkiliydi. Etki, diyabeti olan ve olmayan hastalarda benzerdi: diyabeti olan hastalarda HR 0,64 (%95 GA: 0,35-1,15) ve diyabeti olmayan hastalarda 0,61 (%95 GA: 0,33-1,10) (P etkileşim = 0,95). Tirzepatid ile Kansas City Cardiomyopathy Questionnaire Clinical Summary Score, 6 dakikalık yürüme mesafesi, yaşam kalitesi skorları ve NYHA fonksiyonel sınıfındaki iyileşmenin büyüklüğü istatistiksel olarak anlamlıydı ve tip 2 diyabeti olan ve olmayan hastalar arasında farklılık göstermedi. 52. haftada kilo kaybı tip 2 diyabetli hastalarda daha az belirgindi; diyabetli hastalar vücut ağırlıklarının %10,4'ünü (%95 GA: %8,7-%12,2) kaybederken, diyabeti olmayan hastalarda bu oran %12,9 idi (%95 GA: %11,2-%14,6) (P etkileşim = 0,04). Bununla birlikte, diyabeti olan ve olmayan hastalar visseral adipozitede (parakardiyak yağdaki azalma ile yansıtıldığı üzere) ve sol ventrikül kütlesinde benzer azalmalar gösterdi.
Sonuçlar
Daha az belirgin kilo kaybına rağmen, HFpEF, obezite ve tip 2 diyabeti olan hastalar tirzepatide olumlu yanıt verdi. Bu olumlu yanıt; kalp yetmezliğine bağlı olumsuz sonuç riskinde azalma ile sağlık durumunda, yaşam kalitesinde ve fonksiyonel kapasitede iyileşme ve ayrıca sol ventrikül kütlesinde ve parakardiyak yağda, diyabeti olmayan hastalardakine benzer ölçüde bir azalma ile yansıtılmıştır. Bu gözlemler, inkretin temelli ilaçların kalp yetmezliği yararlarının vücut ağırlığındaki değişimin büyüklüğü ölçülerek doğru biçimde tahmin edilemeyebileceği olasılığını gündeme getirmektedir. (SUMMIT [A Study of Tirzepatide (LY3298176) in Participants With Heart Failure With Preserved Ejection Fraction (HFpEF) and Obesity]; NCT04847557).
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.





