PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Wpływ cukrzycy typu 2 na efekty tirzepatydu u pacjentów z niewydolnością serca z zachowaną frakcją wyrzutową i otyłością

Zdefiniowana a priori analiza oparta na stratyfikacji.

Ta analiza badania SUMMIT potwierdziła, że korzyść z tirzepatydu w HFpEF jest spójna niezależnie od obecności cukrzycy typu 2, co pokazuje, że podwójny agonista inkretynowy działa poprzez mechanizmy związane z otyłością, niezależne od efektów glikemicznych.

Wstęp

Leczenie oparte na inkretynach stosuje się w cukrzycy typu 2 i otyłości, ale obecność cukrzycy zmniejsza stopień redukcji masy ciała uzyskiwanej dzięki tym lekom u osób z otyłością. Nie wiadomo, czy ta osłabiona zmiana masy ciała ma znaczenie dla korzyści klinicznych z tych leków w niewydolności serca.

Cele

Celem tego badania była ocena wpływu cukrzycy na skuteczność i bezpieczeństwo tirzepatydu w badaniu SUMMIT.

Metody

W badaniu z podwójnym zaślepieniem 731 pacjentów z niewydolnością serca z zachowaną frakcją wyrzutową (HFpEF) i wskaźnikiem masy ciała ≥30 kg/m2 losowo przydzielono w stosunku 1:1 do otrzymywania tirzepatydu (do 15 mg podskórnie raz w tygodniu) lub placebo przez medianę 104 tygodni. Cukrzyca w wywiadzie była zmienną stratyfikacyjną w randomizacji. Dwa pierwszorzędowe wyniki obejmowały: 1) czas do pierwszego zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych lub zdarzenia pogorszenia niewydolności serca oraz 2) zmianę wyniku w skali Kansas City Cardiomyopathy Questionnaire Clinical Summary Score w 52. tygodniu. Sparowane badanie rezonansu magnetycznego serca zastosowano do oceny zmian masy lewej komory i tłuszczu okołosercowego w 52. tygodniu.

Wyniki

Ogółem zgon z przyczyn sercowo-naczyniowych lub zdarzenia pogorszenia niewydolności serca występowały rzadziej w grupie tirzepatydu (HR: 0,62; 95% CI: 0,41-0,95; P = 0,026), głównie z powodu mniejszej liczby zdarzeń pogorszenia niewydolności serca. Efekt u pacjentów z cukrzycą i bez cukrzycy był podobny: HR wynosiło 0,64 (95% CI: 0,35-1,15) u pacjentów z cukrzycą i 0,61 (95% CI: 0,33-1,10) u pacjentów bez cukrzycy (Pinteraction = 0,95). Wielkość poprawy wyniku w skali Kansas City Cardiomyopathy Questionnaire Clinical Summary Score, dystansu 6-minutowego testu marszu, wyników w skalach jakości życia oraz klasy czynnościowej NYHA przy stosowaniu tirzepatydu była istotna statystycznie i nie różniła się między pacjentami z cukrzycą typu 2 i bez niej. W 52. tygodniu redukcja masy ciała była mniej wyraźna u pacjentów z cukrzycą typu 2; pacjenci z cukrzycą stracili 10,4% (95% CI: 8,7%-12,2%) masy ciała w porównaniu z 12,9% (95% CI: 11,2%-14,6%) u pacjentów bez cukrzycy (Pinteraction = 0,04). Jednak u pacjentów z cukrzycą i bez cukrzycy stwierdzono podobne zmniejszenie otyłości trzewnej (odzwierciedlone zmniejszeniem tłuszczu okołosercowego) oraz masy lewej komory.

Wnioski

Mimo mniej wyraźnej redukcji masy ciała pacjenci z HFpEF, otyłością i cukrzycą typu 2 korzystnie odpowiedzieli na tirzepatyd. Ta korzystna odpowiedź przejawiała się zmniejszonym ryzykiem niepożądanych wyników dotyczących niewydolności serca oraz poprawą stanu zdrowia, jakości życia i wydolności czynnościowej, a także zmniejszeniem masy lewej komory i tłuszczu okołosercowego w stopniu podobnym jak u pacjentów bez cukrzycy. Obserwacje te wskazują na możliwość, że korzyści leków opartych na inkretynach w niewydolności serca mogą nie być wiernie oszacowane przez pomiar wielkości zmiany masy ciała. (SUMMIT [A Study of Tirzepatide (LY3298176) in Participants With Heart Failure With Preserved Ejection Fraction (HFpEF) and Obesity]; NCT04847557).

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski