Düşük riskli hastalarda 7. yılda transkateter veya cerrahi aort kapak replasmanı.
PARTNER 3 çalışmasının 7 yıllık sonuçları, düşük riskli hastalarda TAVR ile cerrahi aort kapak replasmanı arasında benzer sonuçlar olduğunu, kapak dayanıklılığının korunduğunu ve fazladan yapısal bozulma olmadığını doğrulamıştır. Bunlar, TAVR'ı cerrahi riskin tüm yelpazesinde destekleyen en uzun dönem verilerdir.
Arka plan
PARTNER 3 çalışmasının beş yıllık verileri, şiddetli, semptomatik aort darlığı olan düşük riskli hastalar arasında, transkateter aort kapak replasmanı (TAVR) geçirenler ile cerrahi aort kapak replasmanı geçirenler arasında sonuçların benzer olduğunu göstermiştir. Klinik sonuçların ve kapak dayanıklılığının daha uzun dönemli değerlendirmelerine gereksinim vardır.
Yöntemler
Hastalar 1:1 oranında transfemoral TAVR veya cerrahi uygulanmak üzere rastgele atandı. İlk birincil sonlanım noktası; ölüm, inme veya işlemle, kapakla ya da kalp yetmezliğiyle ilişkili yeniden hastaneye yatıştan oluşan hiyerarşik olmayan bir bileşik sonlanım noktasıydı. İkinci birincil sonlanım noktası; ölüm, sakatlayıcı inme, sakatlayıcı olmayan inme ve işlemle, kapakla veya kalp yetmezliğiyle ilişkili yeniden hastaneye yatış günlerinin sayısından oluşan, kazanma oranı analizi kullanılarak analiz edilen hiyerarşik bir bileşik sonlanım noktasıydı. Klinik, ekokardiyografik, kapak dayanıklılığı ve sağlık durumu sonlanım noktaları 7 yıla kadar değerlendirildi.
Bulgular
Toplam 1000 hasta randomizasyona alındı. İlk birincil sonlanım noktasının analizinde, bir sonlanım noktası olayı insidansının Kaplan-Meier tahmini TAVR ile %34,6 ve cerrahi ile %37,2 idi (fark, -2,6 yüzde puanı; %95 güven aralığı [GA], -9,0 ila 3,7). İkinci birincil sonlanım noktası için kazanma oranı 1,04 idi (%95 GA, 0,84 ila 1,30). TAVR ve cerrahi gruplarında, ilk birincil sonlanım noktasının bileşenlerinin insidansına ilişkin Kaplan-Meier tahminleri sırasıyla şöyleydi: ölüm, %19,5 ve %16,8; inme, %8,5 ve %8,1; ve yeniden hastaneye yatış, %20,6 ve %23,5. Ekokardiyografi ile değerlendirilen ortalama (±SD) aort kapak gradyanları 7. yılda TAVR sonrasında 13,1±8,5 mm Hg ve cerrahi sonrasında 12,1±6,3 mm Hg idi. Başarısız olan biyoprotez kapakların yüzdesi TAVR grubunda %6,9 ve cerrahi grubunda %7,5 idi. Hasta bildirimli sonuçlar iki grupta benzerdi.
Sonuçlar
Şiddetli, semptomatik aort darlığı olan düşük riskli hastalar arasında, ölüm, inme ve yeniden hastaneye yatışı içeren iki birincil bileşik sonlanım noktası açısından, TAVR geçirenler ile cerrahi geçirenler arasında 7. yılda anlamlı bir fark gözlenmedi. (Edwards Lifesciences tarafından finanse edilmiştir; PARTNER 3 ClinicalTrials.gov numarası, NCT02675114.).
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.





