Atriyal fibrilasyonla ilişkili inme sonrasında sistemik inflamasyon ve tekrarlama
Bireysel katılımcı verisi meta-analizi.
Bu bireysel katılımcı verisi meta-analizi, sistemik inflamatuvar belirteçlerin (IL-6 ve hsCRP) AF durumundan bağımsız olarak AF ile ilişkili inme sonrasında tekrarlayan vasküler olayları öngördüğünü göstermiştir. Bulgular, ikincil inme korunmasında anti-inflamatuvar tedaviye yönelik gelecekteki çalışmalara AF hastalarının dahil edilmesini desteklemektedir.
Arka plan
Atriyal fibrilasyon (AF) ile ilişkili inme sonrasında kalan tekrarlama riski antikoagülasyona rağmen yüksektir ve bu nedenle yeni tedavilere ihtiyaç vardır. AF'de inflamasyonun önemi giderek daha fazla kabul görmektedir. Ancak AF ile ilişkili inmesi olan hastalar, anti-inflamatuvar tedavilere ilişkin yakın zamandaki çalışmaların dışında tutulmuştur. IL-6/yüksek duyarlıklı C-reaktif protein (hsCRP) ile inme sonrası tekrarlama arasındaki ilişkilerin AF durumuna göre değişip değişmediği belirsizdir. Bu çalışmada, IL-6/hsCRP ile tekrarlama arasındaki ilişkiyi AF öyküsüne göre analiz etmeyi amaçladık.
Yöntemler
Sistematik derleme ile belirlenen çalışmalardan elde edilen bireysel katılımcı verilerinden yararlandık. IL-6/hsCRP ile tekrarlayan inme/majör advers kardiyovasküler olaylar (MACE) (ölümcül veya ölümcül olmayan tekrarlayan inme ya da majör koroner olaylar olarak tanımlanmıştır) arasındaki ilişkileri; yaş, cinsiyet, indeks olay, kardiyovasküler risk faktörleri ve ilaç kullanımı için düzeltilmiş, AF durumuna göre tabakalandırılmış çok değişkenli Cox regresyon analizleri (1 çalışma için koşullu lojistik regresyon) kullanarak analiz ettik.
Bulgular
10.080 hastası olan (2.134'ü AF'li, ortalama yaş 70, %59,3 erkek) 11 prospektif çalışmanın verileri dahil edilmiştir. 21.080 kişi-yılı takip süresince 1.677 hastada MACE ve 1.342 hastada tekrarlayan inme görülmüştür. İnflamatuvar belirteçler, inme şiddetinden ve ölçüm zamanlamasından bağımsız olarak AF'li hastalarda daha yüksekti ve yüksek düzeyler akut fazın çok ötesinde de devam etmiştir. hsCRP, AF'li hastalarda (düzeltilmiş risk oranı [dRO] 1,14, %95 GA 1,04-1,25, her loge-birim artış için) ve AF'siz hastalarda (dRO 1,08, 1,03-1,13) tekrarlayan MACE ile ilişkiliydi (P etkileşim 0,30). Çeyrekler bazında analizde AF'li hastalarda (dRO 1,51, 1,04-2,18) ve AF'siz hastalarda (dRO 1,32, 1,10-1,59) benzer ilişkiler vardı (Ç4 ile Ç1). Her iki grupta da hsCRP ile tekrarlayan inme arasında ilişki gözlenmemiştir. IL-6 için, MACE (P etkileşim 0,57) veya tekrarlayan inme (P etkileşim 0,82) bakımından AF durumuna göre etkileşim olduğuna dair kanıt yoktu. MACE için her loge birim başına dRO, AF'siz hastalarda 1,17 (1,07-1,27) ve AF'li hastalarda 1,10 (0,91-1,34) idi. Tekrarlayan inme için ilgili dRO, AF'siz ve AF'li hastalarda sırasıyla 1,15 (1,05-1,25) ve 1,12 (0,91-1,37) idi.
Sonuçlar
Bu veriler, AF'den bağımsız olarak vasküler tekrarlamada inflamatuvar mekanizmaların önemini vurgulamakta, anti-inflamatuvar tedavi çalışmalarına AF'li hastaların dahil edilmesi için gerekçe sunmakta ve gelecekteki çalışmalarda yalnızca inme etiyolojisine değil, yüksek inflamatuvar belirteç düzeylerine dayanan bir seçim yaklaşımını desteklemektedir.
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.




