TR
Giriş yap

Literatür ·

Atriyal Fibrilasyonlu Hastalarda İnme Önleme Amacıyla Oral Antikoagülan Kullanımında Ekstrakraniyal Kanamanın İnsidansı ve Belirleyicileri

Bir COMBINE-AF Analizi.

Beş temel randomize çalışmanın birleştirilmiş analizi (COMBINE-AF; n=73.737), oral antikoagülan kullanan atriyal fibrilasyonlu hastaların %26'sında, yaklaşık iki yıllık ortalama takip süresi boyunca ekstrakraniyal kanama görüldüğünü ve bunun 100 kişi-yılında 7,6 olaya karşılık geldiğini göstermektedir. Majör ekstrakraniyal kanamalar olguların %7'sini oluştururken, klinik olarak anlamlı majör olmayan kanamalar %19'unu oluşturmakta, gastrointestinal kanama ise majör olayların %49'unu temsil etmektedir. Bu bulgular, ekstrakraniyal kanamanın antikoagülan tedavinin gerçek yükünü yalnızca majör kanamadan daha iyi yansıttığını vurgulamakta ve günlük uygulamada kapsamlı risk değerlendirmesi ile hasta danışmanlığı gereksiniminin altını çizmektedir.

ARKA PLAN

Ekstrakraniyal kanama, atriyal fibrilasyon (AF) için oral antikoagülan (OAK) tedavisinin en sık görülen komplikasyonudur, ancak hastalar için klinik önemi yeterince tanınmıyor olabilir. Ekstrakraniyal kanama olaylarını standartlaştırılmış şiddet tanımlarına göre karakterize etmeyi, kanama için başlangıç risk faktörlerini belirlemeyi ve OAK alan AF'li hastalarda bunların popülasyona atfedilebilir fraksiyonunu ölçmeyi amaçladık.

Yöntemler

AF'li hastalarda bir direkt OAK'ı veya varfarini test eden 5 temel randomize çalışmadan OAK alan hastaları analiz ettik (COMBINE-AF [A Collaboration Between Multiple Institutions to Better Investigate Non-Vitamin K Antagonist Oral Anticoagulant Use in Atrial Fibrillation]). Birincil sonuç, International Society on Thrombosis and Haemostasis ölçütlerine göre ekstrakraniyal majör veya klinik olarak anlamlı majör olmayan kanamanın ilk atağı olarak tanımlanan ekstrakraniyal klinik olarak anlamlı kanamaydı. Kategoriye göre kanamanın kümülatif insidansını hesaplamak için Kaplan-Meier yöntemi kullanıldı. %95 GA ile düzeltilmiş tehlike oranlarını (HR) tahmin etmek için çok değişkenli Cox regresyon modelleri kullanıldı. %95 GA ile ortalama popülasyona atfedilebilir fraksiyonu hesaplamak için lojistik regresyon modelleri kullanıldı.

Bulgular

OAK ile tedavi edilen 73.737 hastanın 10.634'ünde ortalama 705 günlük takip süresince klinik olarak anlamlı ekstrakraniyal kanama görüldü (kümülatif insidans, %26 [%95 GA, %18-%35]; 100 kişi-yılında 7,6). Bunlar 3188 majör kanamayı (kümülatif insidans, %7 [%95 GA, %6-%7]; 100 kişi-yılında 2,1) ve 7446 klinik olarak anlamlı majör olmayan kanamayı (kümülatif insidans, %19 [%95 GA, %12-%28]; 100 kişi-yılında 5,2) içeriyordu. Kanama bölgelerinin dağılımı şiddete göre farklılık gösterdi; gastrointestinal kanamalar klinik olarak anlamlı kanamaların %26'sını, majör kanamaların %49'unu ve klinik olarak anlamlı majör olmayan kanamaların %15'ini oluşturuyordu. Ekstrakraniyal kanama için risk faktörleri kanama şiddeti kategorileri boyunca tutarlıydı ve çok değişkenli modellerimizdeki başlangıç ortak değişkenleri, popülasyona atfedilebilir kanama riskinin %66 ile %69'unu açıkladı.

Sonuçlar

Ekstrakraniyal klinik olarak anlamlı kanama, OAK ile tedavi edilen AF'li hastalarda yaygındır ve genel kanama yükünü yalnızca majör kanamadan daha doğru yansıtıyor olabilir. Modellerimiz ortalama popülasyona atfedilebilir riskin yaklaşık üçte ikisini açıklamış olup, ölçülmemiş veya bilinmeyen ek faktörlerin kanama riskine katkıda bulunduğunu düşündürmektedir.

Bize katılın

Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.

Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?

İlgi alanları

Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.

Bu sayfa İngilizceden çevrilmiştir ve hatalar içerebilir. İngilizce orijinal