PL
Zaloguj się

Piśmiennictwo ·

Częstość występowania i czynniki predykcyjne krwawień pozaczaszkowych podczas stosowania doustnych leków przeciwkrzepliwych w profilaktyce udaru u pacjentów z migotaniem przedsionków

analiza COMBINE-AF.

Połączona analiza pięciu kluczowych badań randomizowanych (COMBINE-AF; n=73 737) wykazuje, że krwawienia pozaczaszkowe występują u 26% pacjentów z migotaniem przedsionków przyjmujących doustne leki przeciwkrzepliwe w ciągu średniego okresu obserwacji wynoszącego prawie dwa lata, co przekłada się na 7,6 zdarzeń na 100 osobolat. Duże krwawienia pozaczaszkowe stanowią 7% przypadków, natomiast klinicznie istotne krwawienia niebędące dużymi stanowią 19%, przy czym krwawienia z przewodu pokarmowego stanowią 49% dużych zdarzeń. Wyniki te podkreślają, że krwawienia pozaczaszkowe lepiej odzwierciedlają rzeczywiste obciążenie leczeniem przeciwkrzepliwym niż same duże krwawienia, co uwydatnia potrzebę kompleksowej oceny ryzyka i poradnictwa dla pacjentów w codziennej praktyce.

Wstęp

Krwawienie pozaczaszkowe jest najczęstszym powikłaniem leczenia doustnymi lekami przeciwkrzepliwymi (OAC) w migotaniu przedsionków (AF), ale jego znaczenie kliniczne dla pacjentów może być niedoceniane. Dążyliśmy do scharakteryzowania zdarzeń krwawień pozaczaszkowych według ustandaryzowanych definicji ciężkości, zidentyfikowania wyjściowych czynników ryzyka krwawienia i określenia ilościowego ich populacyjnego ułamka przypisywalnego u pacjentów z AF otrzymujących OAC.

Metody

Przeanalizowaliśmy pacjentów otrzymujących OAC z 5 kluczowych badań randomizowanych oceniających bezpośredni OAC lub warfarynę u pacjentów z AF (COMBINE-AF [A Collaboration Between Multiple Institutions to Better Investigate Non-Vitamin K Antagonist Oral Anticoagulant Use in Atrial Fibrillation]). Pierwszorzędowym wynikiem było pozaczaszkowe klinicznie istotne krwawienie, zdefiniowane jako pierwszy epizod pozaczaszkowego dużego lub klinicznie istotnego niedużego krwawienia według kryteriów International Society on Thrombosis and Haemostasis. Metodę Kaplana-Meiera zastosowano do obliczenia skumulowanej częstości krwawień według kategorii. Wielozmienne modele regresji Coxa wykorzystano do oszacowania skorygowanych hazard ratio (HR) z 95% CI. Modele regresji logistycznej wykorzystano do obliczenia średniego populacyjnego ułamka przypisywalnego z 95% CI.

Wyniki

Spośród 73 737 pacjentów leczonych OAC u 10 634 wystąpiło klinicznie istotne krwawienie pozaczaszkowe w ciągu średniego okresu obserwacji wynoszącego 705 dni (skumulowana częstość, 26% [95% CI, 18%-35%]; 7,6 na 100 osobolat). Obejmowało to 3188 dużych krwawień (skumulowana częstość, 7% [95% CI, 6%-7%]; 2,1 na 100 osobolat) i 7446 klinicznie istotnych niedużych krwawień (skumulowana częstość, 19% [95% CI, 12%-28%]; 5,2 na 100 osobolat). Rozkład miejsc krwawienia różnił się w zależności od ciężkości, przy czym krwawienia z przewodu pokarmowego stanowiły 26% klinicznie istotnych krwawień, 49% dużych krwawień i 15% klinicznie istotnych niedużych krwawień. Czynniki ryzyka krwawienia pozaczaszkowego były spójne w kategoriach ciężkości krwawienia, a wyjściowe zmienne towarzyszące w naszych modelach wielozmiennych wyjaśniały 66% do 69% populacyjnego przypisywalnego ryzyka krwawienia.

Wnioski

Klinicznie istotne krwawienie pozaczaszkowe jest częste wśród pacjentów z AF leczonych OAC i może dokładniej odzwierciedlać ogólne obciążenie krwawieniami niż same duże krwawienia. Nasze modele wyjaśniły około dwie trzecie średniego populacyjnego przypisywalnego ryzyka, co sugeruje, że dodatkowe niezmierzone lub nieznane czynniki przyczyniają się do ryzyka krwawienia.

Dołącz do nas

Dołącz do Globalnej Sieci Kardiologicznej Podstawowej Opieki Zdrowotnej. Członkostwo jest bezpłatne.

Czy chcą Państwo podać więcej informacji o sobie?

Zainteresowania

Wyślemy wiadomość e-mail z linkiem potwierdzającym rejestrację.

Ta strona została przetłumaczona z angielskiego i może zawierać błędy. Oryginał angielski