Ciddi Zihinsel Hastalıkta Glukagon Benzeri Peptid 1 Reseptör Agonistleri, Mortalite ve Kardiyovasküler Sonuçlar.
Elektronik sağlık kayıtlarını kullanan geniş bir retrospektif hedef çalışma emülasyonunda, GLP-1 reseptör agonistlerinin SGLT2 inhibitörlerine kıyasla başlatılması, ciddi zihinsel hastalığı olan erişkinlerde anlamlı ölçüde daha düşük 4 yıllık tüm nedenlere bağlı mortalite (HR 0,76; %4,91 ve %6,45) ve azalmış majör advers kardiyovasküler olaylarla ilişkili bulunmuştur. Birlikte tip 2 diyabeti olan hastalar arasında semaglutid, SGLT2 inhibitörlerine kıyasla özellikle miyokard enfarktüsü, inme, kalp yetmezliği ve revaskülarizasyon açısından daha düşük riskler göstermiştir. Bu gerçek yaşam bulguları, belirgin fazla kardiyovasküler mortaliteyle karşı karşıya olduğu bilinen bir popülasyonda GLP-1 agonistlerinin olası bir kardiyometabolik avantajını vurgulamaktadır.
Amaçlar
Ciddi zihinsel hastalığı (CZH) olan ve olmayan erişkinlerde glukagon benzeri peptid-1 reseptör agonistlerinin (GLP-1 RA) ve sodyum-glukoz kotransporter-2 (SGLT2) inhibitörlerinin başlatılması ile tüm nedenlere bağlı mortalite ve majör advers kardiyovasküler olaylar (MACE) arasındaki ilişkileri değerlendirmek. TASARIM, ORTAM VE KATILIMCILAR: Bu, çok uluslu birleşik bir elektronik sağlık kaydı ağı olan TriNetX Analytics Network içinde yürütülen retrospektif bir hedef çalışma emülasyonuydu. GLP-1 RA veya SGLT2 inhibitörü başlatan erişkinler, eğilim skoru eşleştirmesi ve ayrı psikiyatrik ve psikiyatrik olmayan kohortlarla yeni kullanıcı, aktif karşılaştırıcı tasarımı kullanılarak dahil edilmiştir. Çalışma, en son veri tabanı yenilemesine kadar TriNetX ağındaki mevcut tüm verileri içermiştir. Veriler Mart 2026'da sorgulanmış ve analiz edilmiş olup 1, 4 ve 10 yıllık önceden belirlenmiş takip aralıkları kullanılmıştır. Ek alt grup analizleri Mayıs 2026'da hakem değerlendirmesinin ardından yürütülmüştür. MARUZİYET: GLP-1 RA ve SGLT2 inhibitörü için ilk kaydedilen reçete. ANA SONUÇLAR VE ÖLÇÜMLER: Birincil sonuç 4 yıllık tüm nedenlere bağlı mortaliteydi; temel ikincil sonuç ise 1 yıllık mortaliteydi. Ek sonuçlar arasında 3 ve 5 noktalı MACE'ler ve tek tek kardiyovasküler sonlanım noktaları yer almıştır. Duyarlılık analizleri diyabet tabakalandırmasını, başlangıçta kalp yetmezliği ve kronik böbrek hastalığının dışlanmasını ve çapraz geçişte sansürlemeyi içermiştir. Keşifsel analizler CZH alt gruplarını, ajana özgü etkileri ve kombinasyon tedavisini incelemiştir.
Bulgular
Birincil 4 yıllık analiz için 1.528.230 erişkin eğilim skoruyla eşleştirilmiştir (764.115 çift; ciddi zihinsel hastalığı [CZH] olan 195.184 çift ve CZH'si olmayan 568.931 çift). GLP-1RA ve SGLT2 inhibitörü gruplarında ortalama [SS] yaş, CZH kohortunda sırasıyla 60,5 [12,0] ve 60,2 [13,3] yıl, CZH olmayan kohortta ise sırasıyla 60,9 [12,2] ve 60,6 [13,0] yıldı; sırasıyla 112.911 [%57,8], 113.488 [%58,1], 251.679 [%44,2] ve 260.480 [%45,8] kadındı. CZH'si olan katılımcılar arasında mortalite, GLP-1RA başlatılmasıyla SGLT2 inhibitörü başlatılmasına kıyasla daha düşüktü (195.184'te 9585 [%4,91] ve 195.184'te 12.584 [%6,45]; tehlike oranı [HR], 0,76; %95 GA, 0,74-0,78; mutlak risk farkı [ARD], -1,54 yüzde puanı; %95 GA, -1,68 ile -1,39; P < 0,001). CZH ve tip 2 diyabeti olan katılımcılar arasında semaglutid başlatılması, SGLT2 inhibitörü başlatılmasıyla karşılaştırıldığında, daha düşük 3 noktalı MACE (HR, 0,77; %95 GA, 0,76-0,79), 5 noktalı MACE, miyokard enfarktüsü, inme, kalp yetmezliği ve koroner arter baypas greftleme riskleriyle ilişkiliydi. Ayrı olarak eşleştirilmiş 1 yıllık CZH kohortunda mortalite, GLP-1RA başlatılmasıyla SGLT2 inhibitörü başlatılmasına kıyasla daha düşüktü (198.065'te 2898; %1,46 ve 198.065'te 5624; %2,84; RR, 0,52; %95 GA, 0,49-0,54; ARD, -1,38 yüzde puanı; %95 GA, -1,47 ile -1,29; P < 0,001). Tip 2 diyabeti olan katılımcılar arasındaki 10 yıllık keşifsel analizlerde semaglutid başlatılması, SGLT2 inhibitörü başlatılmasıyla karşılaştırıldığında majör depresif bozukluk (RR, 0,55; %95 GA, 0,53-0,56), bipolar bozukluk (RR, 0,57; %95 GA, 0,51-0,63) ve şizofreni (RR, 0,67; %95 GA, 0,59-0,75) gruplarında daha düşük mortaliteyle ilişkiliydi (tümünde P < 0,001). Birincil mortalite ilişkisi önceden belirlenmiş duyarlılık analizleri boyunca sürdü.
Sonuçlar
Bu çalışmada GLP-1 RA başlatılması, SGLT2 inhibitörü başlatılmasına kıyasla daha düşük mortalite ve kardiyovasküler olaylarla ilişkiliydi; CZH'de mutlak azalmalar daha büyüktü. Yararlar 1 yıl içinde belirgindi, CZH alt grupları boyunca tutarlıydı ve semaglutid ile tirzepatid tarafından yönlendiriliyordu. Prospektif randomize çalışmalar gereklidir.
Bize katılın
Küresel Birinci Basamak Kardiyovasküler Ağına katılın. Üyelik ücretsizdir.
Bize kendinizden biraz daha söz etmek ister misiniz?
İlgi alanları
Kaydınızı onaylamanız için size bir bağlantı içeren e-posta göndereceğiz.




