EN Menu

28 Μαΐ. 2014

Πρακτική καθοδήγηση για ιατρούς πρωτοβάθμιας φροντίδας σχετικά με τη χρήση στατινών σε άτομα με κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη

Μια ομάδα ιατρών εξέτασε την τεκμηρίωση και ανέπτυξε συστάσεις σχετικά με τον τρόπο αντιμετώπισης της διαβητογόνου δράσης των στατινών σε ασθενείς με κίνδυνο εμφάνισης διαβήτη τύπου 2.

The use of statins in people at risk of developing diabetes mellitus: Evidence and guidance for clinical practice

Sattar NA, Ginsberg H, Ray K, et al.

Atherosclerosis Supplements, Volume 15, Issue 1, June 2014, Pages 1-15

Το όφελος των στατινών είναι εμφανές σε ένα ευρύ φάσμα πληθυσμών ασθενών. Παρόλο που είναι γενικά ασφαλείς, η χρήση στατινών έχει συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης διαβήτη τύπου 2 (Τ2Δ). Για τον λόγο αυτό, ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) απαιτεί πλέον οι στατίνες να περιλαμβάνουν στην ετικέτα τους προειδοποίηση σχετικά με την πιθανότητα αυξημένων επιπέδων σακχάρου στο αίμα και HbA1c. Για τον ίδιο λόγο, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων (EMA) εξέδωσε καθοδήγηση σχετικά με μικρή αύξηση του κινδύνου Τ2Δ με τη χρήση στατινών.

Μια ομάδα ιατρών όχι μόνο εξέτασε την τεκμηρίωση που οδήγησε σε αυτούς τους ισχυρισμούς, αλλά και τι συνιστούν οι διάφορες κατευθυντήριες οδηγίες σε περίπτωση δυσλιπιδαιμίας ή Τ2Δ. Το σημαντικότερο, παρέχουν πρακτική καθοδήγηση για ιατρούς πρωτοβάθμιας φροντίδας σχετικά με τη χρήση στατινών σε άτομα με Τ2Δ ή με κίνδυνο εμφάνισής του. Δίνονται προτάσεις σχετικά με τα βήματα που πρέπει να ακολουθηθούν για την αξιολόγηση του καρδιαγγειακού κινδύνου, του κινδύνου Τ2Δ, και, με βάση τα αποτελέσματα, ποιες εξετάσεις να πραγματοποιηθούν. Οι συστάσεις απεικονίζονται με κλινικές περιπτώσεις.

Συζητείται η τεκμηρίωση από κλινικές μελέτες σχετικά με τη διαβητογόνο δράση των στατινών, καθώς και η μηχανιστική αιτιολόγηση για αυτές τις επιδράσεις. Επιπλέον, παρουσιάζονται τα διαθέσιμα δεδομένα σχετικά με το αν όλες οι στατίνες ασκούν διαβητογόνες επιδράσεις, οδηγώντας στο συμπέρασμα ότι απαιτείται περισσότερη έρευνα για την κατανόηση της καλύτερης θεραπείας για άτομα με ή με υψηλό κίνδυνο ανάπτυξης Τ2Δ που σχετίζεται με στατίνες. Επίσης, παραμένει να διευκρινιστεί αν οι διαβητογόνες επιδράσεις των στατινών είναι παρόμοιες σε όλες τις ομάδες ασθενών.

Ενώ υπάρχει ο κίνδυνος ανάπτυξης Τ2Δ, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι τα οφέλη των στατινών για τη μείωση του καρδιαγγειακού κινδύνου υπερτερούν σημαντικά του κινδύνου ανάπτυξης Τ2Δ, ιδιαίτερα όταν ο καρδιαγγειακός κίνδυνος είναι υψηλός. Συνιστάται η αξιολόγηση του κινδύνου Τ2Δ σε όλους τους ασθενείς πριν από την έναρξη θεραπείας με στατίνες. Οι ασθενείς θα πρέπει να ενημερώνονται για τους κινδύνους και να ενθαρρύνονται να μειώσουν τον κίνδυνό τους μέσω αλλαγών στον τρόπο ζωής. Αυτό θα πρέπει να περιορίσει τον κίνδυνο μετάβασης από τον προδιαβήτη στον Τ2Δ.

Οι ασθενείς με υψηλό κίνδυνο ανάπτυξης Τ2Δ θα πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά, για την ανίχνευση πιθανών αλλαγών στη γλυκόζη αίματος ή στα επίπεδα HbA1c. Σε περίπτωση που ένας ασθενής αναπτύξει Τ2Δ κατά τη διάρκεια θεραπείας με στατίνες, οι συγγραφείς συνιστούν τη συνέχιση της θεραπείας με στατίνες και τη διαχείριση του Τ2Δ σύμφωνα με τις σχετικές εθνικές κατευθυντήριες οδηγίες.

Βρείτε το άρθρο online