Αυτή η ανάλυση καρδιακής ανεπάρκειας της μελέτης DECLARE-TIMI 58 επιβεβαίωσε ότι η νταπαγλιφλοζίνη μειώνει σημαντικά τη νοσηλεία λόγω καρδιακής ανεπάρκειας και τον καρδιαγγειακό θάνατο σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2, με το μεγαλύτερο όφελος σε όσους είχαν προϋπάρχουσα καρδιακή ανεπάρκεια. Τα αποτελέσματα ενίσχυσαν τον ρόλο των αναστολέων SGLT2 στην πρόληψη της καρδιακής ανεπάρκειας.
Στη μελέτη DECLARE-TIMI 58 (Dapagliflozin Effect on Cardiovascular Events-Thrombolysis in Myocardial Infarction 58), ο αναστολέας του συμμεταφορέα νατρίου-γλυκόζης τύπου 2 νταπαγλιφλοζίνη μείωσε το σύνθετο καταληκτικό σημείο καρδιαγγειακού θανάτου/νοσηλείας λόγω καρδιακής ανεπάρκειας (HHF) σε έναν ευρύ πληθυσμό ασθενών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Ωστόσο, η επίδραση του αρχικού κλάσματος εξώθησης της αριστερής κοιλίας (EF) στο κλινικό όφελος της αναστολής του συμμεταφορέα νατρίου-γλυκόζης τύπου 2 παραμένει άγνωστη.
Στη μελέτη DECLARE-TIMI 58, η αρχική κατάσταση καρδιακής ανεπάρκειας (HF) καταγράφηκε σε όλους τους ασθενείς, και το EF καταγράφηκε όποτε ήταν διαθέσιμο. Η καρδιακή ανεπάρκεια με μειωμένο EF (HFrEF) ορίστηκε ως EF <45%. Τα αποτελέσματα ενδιαφέροντος ήταν το σύνθετο σημείο καρδιαγγειακού θανάτου/HHF, τα επιμέρους στοιχεία του και η θνησιμότητα από όλες τις αιτίες.
Από τους 17.160 ασθενείς, 671 (3,9%) είχαν HFrEF, 1316 (7,7%) είχαν καρδιακή ανεπάρκεια χωρίς γνωστό μειωμένο EF, και 15.173 (88,4%) δεν είχαν ιστορικό καρδιακής ανεπάρκειας κατά την έναρξη. Η νταπαγλιφλοζίνη μείωσε τον καρδιαγγειακό θάνατο/HHF περισσότερο σε ασθενείς με HFrEF (λόγος κινδύνου [HR], 0,62 [ΔΕ 95%, 0,45-0,86]) απ' ό,τι σε εκείνους χωρίς HFrEF (HR, 0,88 [ΔΕ 95%, 0,76-1,02]· P αλληλεπίδρασης=0,046), στους οποίους η θεραπευτική επίδραση της νταπαγλιφλοζίνης ήταν παρόμοια σε όσους είχαν καρδιακή ανεπάρκεια χωρίς γνωστό μειωμένο EF (HR, 0,88 [ΔΕ 95%, 0,66-1,17]) και σε όσους δεν είχαν καρδιακή ανεπάρκεια (HR, 0,88 [ΔΕ 95%, 0,74-1,03]). Ενώ η νταπαγλιφλοζίνη μείωσε το HHF τόσο σε όσους είχαν (HR, 0,64 [ΔΕ 95%, 0,43-0,95]) όσο και σε όσους δεν είχαν HFrEF (HR, 0,76 [ΔΕ 95%, 0,62-0,92]), μείωσε τον καρδιαγγειακό θάνατο μόνο σε ασθενείς με HFrEF (HR, 0,55 [ΔΕ 95%, 0,34-0,90]) αλλά όχι σε εκείνους χωρίς HFrEF (HR, 1,08 [ΔΕ 95%, 0,89-1,31]· P αλληλεπίδρασης=0,012). Ομοίως, η νταπαγλιφλοζίνη μείωσε τη θνησιμότητα από όλες τις αιτίες σε ασθενείς με HFrEF (HR, 0,59 [ΔΕ 95%, 0,40-0,88]) αλλά όχι σε εκείνους χωρίς HFrEF (HR, 0,97 [ΔΕ 95%, 0,86-1,10]· P αλληλεπίδρασης=0,016).
Στην πρώτη μελέτη καρδιαγγειακών αποτελεσμάτων αναστολέα του συμμεταφορέα νατρίου-γλυκόζης τύπου 2 που αξιολόγησε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 στρωματοποιημένους κατά EF, διαπιστώσαμε ότι η νταπαγλιφλοζίνη μείωσε το HHF σε ασθενείς με και χωρίς HFrEF και μείωσε τον καρδιαγγειακό θάνατο και τη θνησιμότητα από όλες τις αιτίες σε ασθενείς με HFrEF.
