Η μελέτη REWIND έδειξε ότι η δουλαγλουτίδη μία φορά την εβδομάδα μείωσε το σύνθετο σημείο καρδιαγγειακού θανάτου, μη θανατηφόρου MI και μη θανατηφόρου εγκεφαλικού επεισοδίου σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2, συμπεριλαμβανομένου ενός σημαντικού ποσοστού σε επίπεδο πρωτογενούς πρόληψης. Αυτό διεύρυνε την τεκμηρίωση για τους αγωνιστές υποδοχέα GLP-1 σε έναν πληθυσμό διαβήτη χαμηλότερου κινδύνου και πιο αντιπροσωπευτικό.
Τρεις διαφορετικοί αγωνιστές υποδοχέα πεπτιδίου παρόμοιου με το γλυκαγόνο τύπου 1 (GLP-1) μειώνουν τα καρδιαγγειακά αποτελέσματα σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 υψηλού καρδιαγγειακού κινδύνου με υψηλές συγκεντρώσεις γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης A1c (HbA1c). Αξιολογήσαμε την επίδραση του αγωνιστή υποδοχέα GLP-1 δουλαγλουτίδη στα σοβαρά ανεπιθύμητα καρδιαγγειακά συμβάντα όταν προστίθεται στα υπάρχοντα αντιυπεργλυκαιμικά σχήματα ατόμων με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, με και χωρίς προηγούμενη καρδιαγγειακή νόσο και ευρύ φάσμα γλυκαιμικού ελέγχου.
Αυτή η πολυκεντρική, τυχαιοποιημένη, διπλή-τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη διεξήχθη σε 371 κέντρα σε 24 χώρες. Άνδρες και γυναίκες ηλικίας τουλάχιστον 50 ετών με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 που είχαν είτε προηγούμενο καρδιαγγειακό συμβάν είτε καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου κατανεμήθηκαν τυχαία (1:1) είτε σε εβδομαδιαία υποδόρια ένεση δουλαγλουτίδης (1,5 mg) είτε σε εικονικό φάρμακο. Η τυχαιοποίηση πραγματοποιήθηκε με υπολογιστικά παραγόμενο τυχαίο κωδικό με στρωματοποίηση κατά κέντρο. Όλοι οι ερευνητές και οι συμμετέχοντες ήταν τυφλοί ως προς την κατανομή θεραπείας. Οι συμμετέχοντες παρακολουθήθηκαν τουλάχιστον κάθε 6 μήνες για επεισόδια καρδιαγγειακών και άλλων σοβαρών κλινικών αποτελεσμάτων. Το πρωτεύον αποτέλεσμα ήταν η πρώτη εμφάνιση του σύνθετου καταληκτικού σημείου μη θανατηφόρου εμφράγματος του μυοκαρδίου, μη θανατηφόρου εγκεφαλικού επεισοδίου, ή θανάτου από καρδιαγγειακά αίτια (συμπεριλαμβανομένων άγνωστων αιτίων), το οποίο αξιολογήθηκε στον πληθυσμό πρόθεσης θεραπείας. Αυτή η μελέτη είναι καταχωρισμένη στο ClinicalTrials.gov, με αριθμό NCT01394952.
Μεταξύ 18 Αυγούστου 2011 και 14 Αυγούστου 2013, εντάχθηκαν 9.901 συμμετέχοντες (μέση ηλικία 66,2 έτη [SD 6,5], διάμεσος HbA1c 7,2% [ΕΔ 6,6-8,1], 4.589 [46,3%] γυναίκες) και τυχαιοποιήθηκαν να λάβουν δουλαγλουτίδη (n=4949) ή εικονικό φάρμακο (n=4952). Κατά τη διάρκεια διάμεσης παρακολούθησης 5,4 ετών (ΕΔ 5,1-5,9), το πρωτεύον σύνθετο αποτέλεσμα εμφανίστηκε σε 594 (12,0%) συμμετέχοντες με ποσοστό επίπτωσης 2,4 ανά 100 έτη-ατόμου στην ομάδα δουλαγλουτίδης και σε 663 (13,4%) συμμετέχοντες με ποσοστό επίπτωσης 2,7 ανά 100 έτη-ατόμου στην ομάδα εικονικού φαρμάκου (λόγος κινδύνου [HR] 0,88, ΔΕ 95% 0,79-0,99· p=0,026). Η θνησιμότητα από όλες τις αιτίες δεν διέφερε μεταξύ των ομάδων (536 [10,8%] στην ομάδα δουλαγλουτίδης έναντι 592 [12,0%] στην ομάδα εικονικού φαρμάκου· HR 0,90, ΔΕ 95% 0,80-1,01· p=0,067). 2.347 (47,4%) συμμετέχοντες στην ομάδα δουλαγλουτίδης ανέφεραν γαστρεντερικό ανεπιθύμητο συμβάν κατά την παρακολούθηση, σε σύγκριση με 1.687 (34,1%) συμμετέχοντες στην ομάδα εικονικού φαρμάκου (p<0,0001).
Η δουλαγλουτίδη θα μπορούσε να εξεταστεί για τη διαχείριση του γλυκαιμικού ελέγχου σε μεσήλικες και ηλικιωμένους με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 με προηγούμενη καρδιαγγειακή νόσο ή καρδιαγγειακούς παράγοντες κινδύνου.
