Η μελέτη PolyIran, μια πραγματιστική τυχαιοποιημένη κατά συστάδες μελέτη, έδειξε ότι ένα καρδιαγγειακό πολυχάπι μείωσε τα σοβαρά καρδιαγγειακά συμβάντα σε έναν ιρανικό πληθυσμό όταν χρησιμοποιήθηκε τόσο για την πρωτογενή όσο και για τη δευτερογενή πρόληψη. Τα αποτελέσματα επικύρωσαν τη στρατηγική του πολυχαπιού σε ένα περιβάλλον χώρας μεσαίου εισοδήματος.
Μια θεραπεία σταθερού συνδυασμού δόσης (στρατηγική πολυχαπιού) έχει προταθεί ως προσέγγιση για τη μείωση του βάρους της καρδιαγγειακής νόσου, ιδίως σε χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος (LMIC). Η μελέτη PolyIran στόχευε να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια ενός πολυχαπιού τεσσάρων συστατικών που περιελάμβανε ασπιρίνη, ατορβαστατίνη, υδροχλωροθειαζίδη και είτε εναλαπρίλη είτε βαλσαρτάνη, για την πρωτογενή και δευτερογενή πρόληψη της καρδιαγγειακής νόσου.
Η μελέτη PolyIran ήταν μια δύο ομάδων, πραγματιστική, τυχαιοποιημένη κατά συστάδες μελέτη, ενσωματωμένη εντός της Golestan Cohort Study (GCS), μιας μελέτης κοόρτης με 50.045 συμμετέχοντες ηλικίας 40-75 ετών από την επαρχία Golestan στο Ιράν. Οι συστάδες (χωριά) κατανεμήθηκαν τυχαία (1:1) είτε σε ένα πακέτο μη φαρμακολογικών προληπτικών παρεμβάσεων μόνο (ομάδα ελάχιστης φροντίδας) είτε μαζί με ένα δισκίο πολυχαπιού μία φορά ημερησίως (ομάδα πολυχαπιού). Η τυχαιοποίηση στρωματοποιήθηκε κατά τρεις περιφέρειες (Gonbad, Aq-Qala και Kalaleh), με το χωριό ως μονάδα τυχαιοποίησης. Χρησιμοποιήσαμε έναν ισορροπημένο αλγόριθμο τυχαιοποίησης, λαμβάνοντας υπόψη μεγέθη μπλοκ 20 και εξισορροπώντας για το μέγεθος της συστάδας ή τον φυσικό λογάριθμο του μεγέθους της συστάδας (ανάλογα με την ασυμμετρία εντός των στρωμάτων). Η τυχαιοποίηση πραγματοποιήθηκε σε καθορισμένο χρονικό σημείο (18 Ιανουαρίου 2011) από στατιστικολόγους του Πανεπιστημίου του Birmingham (Birmingham, Ηνωμένο Βασίλειο), ανεξάρτητα από την τοπική ομάδα μελέτης. Οι μη φαρμακολογικές προληπτικές παρεμβάσεις (συμπεριλαμβανομένης της εκπαιδευτικής κατάρτισης σχετικά με τον υγιεινό τρόπο ζωής - π.χ. υγιεινή διατροφή με χαμηλή περιεκτικότητα σε αλάτι, ζάχαρη και λιπαρά, άσκηση, έλεγχο βάρους, και αποχή από το κάπνισμα και το όπιο) παρασχέθηκαν από την ομάδα επιτόπιων επισκέψεων του PolyIran στους μήνες 3 και 6, και στη συνέχεια κάθε 6 μήνες. Σε αυτή τη μελέτη χρησιμοποιήθηκαν δύο σκευάσματα δισκίου πολυχαπιού. Στους συμμετέχοντες συνταγογραφήθηκε αρχικά το πολυχάπι ένα (υδροχλωροθειαζίδη 12,5 mg, ασπιρίνη 81 mg, ατορβαστατίνη 20 mg, και εναλαπρίλη 5 mg). Οι συμμετέχοντες που ανέπτυξαν βήχα κατά την παρακολούθηση μεταφέρθηκαν από εκπαιδευμένο ιατρό της μελέτης στο πολυχάπι δύο, το οποίο περιελάμβανε βαλσαρτάνη 40 mg αντί για εναλαπρίλη 5 mg. Οι συμμετέχοντες παρακολουθήθηκαν για 60 μήνες. Το πρωτεύον αποτέλεσμα -η εμφάνιση σοβαρών καρδιαγγειακών συμβάντων (συμπεριλαμβανομένης της νοσηλείας για οξύ στεφανιαίο σύνδρομο, θανατηφόρου εμφράγματος του μυοκαρδίου, αιφνίδιου θανάτου, καρδιακής ανεπάρκειας, διαδικασιών επαναγγείωσης στεφανιαίας αρτηρίας, και μη θανατηφόρου και θανατηφόρου εγκεφαλικού επεισοδίου)- αξιολογήθηκε κεντρικά από την ομάδα παρακολούθησης της GCS, η οποία ήταν τυφλή ως προς την κατάσταση κατανομής. Πραγματοποιήσαμε αναλύσεις πρόθεσης θεραπείας συμπεριλαμβάνοντας όλους τους συμμετέχοντες που πληρούσαν τα κριτήρια επιλεξιμότητας στις δύο ομάδες μελέτης. Η μελέτη καταχωρίστηκε στο ClinicalTrials.gov, με αριθμό NCT01271985.
Μεταξύ 22 Φεβρουαρίου 2011 και 15 Απριλίου 2013, εντάξαμε 6.838 άτομα στη μελέτη -3.417 (σε 116 συστάδες) στην ομάδα ελάχιστης φροντίδας και 3.421 (σε 120 συστάδες) στην ομάδα πολυχαπιού. 1.761 (51,5%) από τους 3.421 συμμετέχοντες στην ομάδα πολυχαπιού ήταν γυναίκες, όπως και 1.679 (49,1%) από τους 3.417 συμμετέχοντες στην ομάδα ελάχιστης φροντίδας. Η διάμεση προσήλωση στα δισκία πολυχαπιού ήταν 80,5% (ΕΔ 48,5-92,2). Κατά την παρακολούθηση, 301 (8,8%) από τους 3.417 συμμετέχοντες στην ομάδα ελάχιστης φροντίδας είχαν σοβαρά καρδιαγγειακά συμβάντα σε σύγκριση με 202 (5,9%) από τους 3.421 συμμετέχοντες στην ομάδα πολυχαπιού (προσαρμοσμένος λόγος κινδύνου [HR] 0,66, ΔΕ 95% 0,55-0,80). Δεν βρήκαμε στατιστικά σημαντική αλληλεπίδραση με την παρουσία (HR 0,61, ΔΕ 95% 0,49-0,75) ή απουσία προϋπάρχουσας καρδιαγγειακής νόσου (0,80· 0,51-1,12· P αλληλεπίδρασης=0,19). Όταν περιορίστηκε στους συμμετέχοντες της ομάδας πολυχαπιού με υψηλή προσήλωση, η μείωση του κινδύνου σοβαρών καρδιαγγειακών συμβάντων ήταν ακόμη μεγαλύτερη σε σύγκριση με την ομάδα ελάχιστης φροντίδας (προσαρμοσμένος HR 0,43, ΔΕ 95% 0,33-0,55). Η συχνότητα ανεπιθύμητων συμβάντων ήταν παρόμοια μεταξύ των δύο ομάδων μελέτης. Αναφέρθηκαν 21 ενδοκράνιες αιμορραγίες κατά τη διάρκεια των 5 ετών παρακολούθησης -δέκα συμμετέχοντες στην ομάδα πολυχαπιού και 11 συμμετέχοντες στην ομάδα ελάχιστης φροντίδας. Υπήρξαν 13 ιατρικώς επιβεβαιωμένες διαγνώσεις αιμορραγίας ανώτερου γαστρεντερικού στην ομάδα πολυχαπιού και εννέα στην ομάδα ελάχιστης φροντίδας.
Η χρήση του πολυχαπιού ήταν αποτελεσματική στην πρόληψη σοβαρών καρδιαγγειακών συμβάντων. Η προσήλωση στη φαρμακευτική αγωγή ήταν υψηλή και ο αριθμός ανεπιθύμητων συμβάντων ήταν χαμηλός. Η στρατηγική του πολυχαπιού θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ένα πρόσθετο αποτελεσματικό συστατικό στον έλεγχο των καρδιαγγειακών νόσων, ιδίως στις LMIC.
