Η μελέτη DAPA-HF κατέδειξε ότι η δαπαγλιφλοζίνη μείωσε το σύνθετο σημείο επιδείνωσης της καρδιακής ανεπάρκειας ή καρδιαγγειακού θανάτου σε ασθενείς με HFrEF ανεξάρτητα από την παρουσία διαβήτη. Αυτό το μετασχηματιστικό αποτέλεσμα καθιέρωσε τους αναστολείς SGLT2 ως τέταρτο πυλώνα της θεραπείας της καρδιακής ανεπάρκειας μαζί με τους αναστολείς ΜΕΑ/ARB, τους β-αναστολείς, και τους ανταγωνιστές αλατοκορτικοειδών.
Σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2, οι αναστολείς του συμμεταφορέα νατρίου-γλυκόζης 2 (SGLT2) μειώνουν τον κίνδυνο πρώτης νοσηλείας λόγω καρδιακής ανεπάρκειας, πιθανώς μέσω μηχανισμών ανεξάρτητων από τη γλυκόζη. Απαιτούνται περισσότερα δεδομένα σχετικά με τις επιδράσεις των αναστολέων SGLT2 σε ασθενείς με εγκατεστημένη καρδιακή ανεπάρκεια και μειωμένο κλάσμα εξώθησης, ανεξάρτητα από την παρουσία ή απουσία διαβήτη τύπου 2.
Σε αυτή την ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο μελέτη φάσης 3, κατανείμαμε τυχαία 4.744 ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια κατηγορίας II, III, ή IV κατά New York Heart Association και κλάσμα εξώθησης 40% ή χαμηλότερο να λάβουν είτε δαπαγλιφλοζίνη (σε δόση 10 mg άπαξ ημερησίως) είτε εικονικό φάρμακο, επιπλέον της συνιστώμενης θεραπείας. Το πρωτεύον αποτέλεσμα ήταν ένα σύνθετο σημείο επιδείνωσης της καρδιακής ανεπάρκειας (νοσηλεία ή επείγουσα επίσκεψη που κατέληξε σε ενδοφλέβια θεραπεία για καρδιακή ανεπάρκεια) ή καρδιαγγειακού θανάτου.
Σε διάμεσο χρόνο 18,2 μηνών, το πρωτεύον αποτέλεσμα εμφανίστηκε σε 386 από τους 2.373 ασθενείς (16,3%) στην ομάδα δαπαγλιφλοζίνης και σε 502 από τους 2.371 ασθενείς (21,2%) στην ομάδα εικονικού φαρμάκου (λόγος κινδύνου, 0,74· διάστημα εμπιστοσύνης [ΔΕ] 95%, 0,65 έως 0,85· P<0,001). Πρώτο συμβάν επιδείνωσης της καρδιακής ανεπάρκειας εμφανίστηκε σε 237 ασθενείς (10,0%) στην ομάδα δαπαγλιφλοζίνης και σε 326 ασθενείς (13,7%) στην ομάδα εικονικού φαρμάκου (λόγος κινδύνου, 0,70· ΔΕ 95%, 0,59 έως 0,83). Θάνατος από καρδιαγγειακά αίτια εμφανίστηκε σε 227 ασθενείς (9,6%) στην ομάδα δαπαγλιφλοζίνης και σε 273 ασθενείς (11,5%) στην ομάδα εικονικού φαρμάκου (λόγος κινδύνου, 0,82· ΔΕ 95%, 0,69 έως 0,98)· 276 ασθενείς (11,6%) και 329 ασθενείς (13,9%), αντίστοιχα, απεβίωσαν από οποιαδήποτε αιτία (λόγος κινδύνου, 0,83· ΔΕ 95%, 0,71 έως 0,97). Τα ευρήματα σε ασθενείς με διαβήτη ήταν παρόμοια με εκείνα σε ασθενείς χωρίς διαβήτη. Η συχνότητα ανεπιθύμητων συμβάντων που σχετίζονταν με μείωση όγκου, νεφρική δυσλειτουργία, και υπογλυκαιμία δεν διέφερε μεταξύ των ομάδων θεραπείας.
Μεταξύ ασθενών με καρδιακή ανεπάρκεια και μειωμένο κλάσμα εξώθησης, ο κίνδυνος επιδείνωσης της καρδιακής ανεπάρκειας ή θανάτου από καρδιαγγειακά αίτια ήταν χαμηλότερος μεταξύ εκείνων που έλαβαν δαπαγλιφλοζίνη σε σύγκριση με εκείνους που έλαβαν εικονικό φάρμακο, ανεξάρτητα από την παρουσία ή απουσία διαβήτη. (Χρηματοδοτήθηκε από την AstraZeneca· αριθμός ClinicalTrials.gov της μελέτης DAPA-HF, NCT03036124.).
