Αυτή η υποανάλυση κατά ηλικία της DAPA-HF επιβεβαίωσε ότι η δαπαγλιφλοζίνη μείωσε τα συμβάντα καρδιακής ανεπάρκειας και τον καρδιαγγειακό θάνατο με συνέπεια σε όλες τις ηλικιακές ομάδες σε ασθενείς με HFrEF, συμπεριλαμβανομένων εκείνων ηλικίας 75 ετών και άνω. Το προφίλ ασφάλειας διατηρήθηκε επίσης σε ηλικιωμένους ασθενείς.
Η μελέτη DAPA-HF (Dapagliflozin and Prevention of Adverse-Outcomes in Heart Failure) έδειξε ότι η δαπαγλιφλοζίνη, όταν προστέθηκε σε άλλες συνιστώμενες από κατευθυντήριες οδηγίες θεραπείες, μείωσε τον κίνδυνο θνησιμότητας και νοσηλείας λόγω καρδιακής ανεπάρκειας και βελτίωσε τα συμπτώματα σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και μειωμένο κλάσμα εξώθησης. Εξετάσαμε τις επιδράσεις της δαπαγλιφλοζίνης ανάλογα με την ηλικία, δεδομένων των πιθανών ανησυχιών σχετικά με την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια των θεραπειών σε ηλικιωμένους.
Ήταν επιλέξιμοι ασθενείς σε λειτουργική κατηγορία II ή μεγαλύτερη κατά New York Heart Association με κλάσμα εξώθησης αριστερής κοιλίας ≤40% και μέτρια αύξηση του NT-proBNP (Ν-τελικό προ-εγκεφαλικό νατριουρητικό πεπτίδιο τύπου Β). Τα βασικά κριτήρια αποκλεισμού περιλάμβαναν συστολική αρτηριακή πίεση <95 mmHg και εκτιμώμενο ρυθμό σπειραματικής διήθησης <30 mL·min⁻¹·1,73 m⁻². Το πρωτεύον αποτέλεσμα ήταν το σύνθετο σημείο ενός επεισοδίου επιδείνωσης της καρδιακής ανεπάρκειας (νοσηλεία λόγω καρδιακής ανεπάρκειας ή επείγουσα επίσκεψη λόγω καρδιακής ανεπάρκειας) ή καρδιαγγειακού θανάτου, όποιο συνέβαινε πρώτο.
Συνολικά 4.744 ασθενείς ηλικίας 22 έως 94 ετών (μέση ηλικία, 66,3 [ΤΑ 10,9] έτη) τυχαιοποιήθηκαν: 636 ασθενείς (13,4%) ήταν <55 ετών, 1.242 (26,2%) ήταν 55 έως 64 ετών, 1.717 (36,2%) ήταν 65 έως 74 ετών, και 1.149 (24,2%) ήταν ≥75 ετών. Το ποσοστό του πρωτεύοντος αποτελέσματος (ανά 100 ασθενοέτη, σκέλος εικονικού φαρμάκου) σε κάθε ηλικιακή ομάδα ήταν 13,6 (ΔΕ 95%, 10,4-17,9), 15,7 (ΔΕ 95%, 13,2-18,7), 15,1 (ΔΕ 95%, 13,1-17,5), και 18,0 (ΔΕ 95%, 15,2-21,4) με αντίστοιχους λόγους κινδύνου δαπαγλιφλοζίνης/εικονικού φαρμάκου 0,87 (ΔΕ 95%, 0,60-1,28), 0,71 (ΔΕ 95%, 0,55-0,93), 0,76 (ΔΕ 95%, 0,61-0,95), και 0,68 (ΔΕ 95%, 0,53-0,88· P για αλληλεπίδραση=0,76). Παρατηρήθηκαν συνεπή οφέλη για τα επιμέρους στοιχεία του πρωτεύοντος αποτελέσματος, τη θνησιμότητα από όλες τις αιτίες, και τα συμπτώματα. Αν και τα ανεπιθύμητα συμβάντα και η διακοπή του φαρμάκου της μελέτης αυξήθηκαν με την ηλικία, κανένα από τα δύο δεν ήταν σημαντικά πιο συχνό με τη δαπαγλιφλοζίνη σε καμία ηλικιακή ομάδα.
Η δαπαγλιφλοζίνη μείωσε τον κίνδυνο θανάτου και επιδείνωσης της καρδιακής ανεπάρκειας και βελτίωσε τα συμπτώματα σε ολόκληρο το ευρύ φάσμα ηλικιών που μελετήθηκε στη DAPA-HF. Δεν υπήρξε σημαντική ανισορροπία στην ανεκτικότητα ή στα συμβάντα ασφάλειας μεταξύ δαπαγλιφλοζίνης και εικονικού φαρμάκου, ακόμη και σε ηλικιωμένα άτομα.
