Αυτή η ανάλυση της DAPA-HF έδειξε ότι η δαπαγλιφλοζίνη βελτίωσε σημαντικά τα συμπτώματα της καρδιακής ανεπάρκειας, τη σωματική λειτουργία, και την ποιότητα ζωής σε ασθενείς με HFrEF εντός των πρώτων εβδομάδων θεραπείας. Τα αποτελέσματα που αναφέρθηκαν από τους ασθενείς συμπλήρωσαν τα σκληρά κλινικά καταληκτικά σημεία.
Οι στόχοι της διαχείρισης σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και μειωμένο κλάσμα εξώθησης περιλαμβάνουν τη μείωση του θανάτου και των νοσηλειών, και τη βελτίωση της κατάστασης υγείας (συμπτώματα, σωματική λειτουργία, και ποιότητα ζωής). Στη μελέτη DAPA-HF (Dapagliflozin and Prevention of Adverse-Outcomes in Heart Failure), ο αναστολέας του συμμεταφορέα νατρίου-γλυκόζης-2, η δαπαγλιφλοζίνη, μείωσε τον θάνατο και τις νοσηλείες, και βελτίωσε τα συμπτώματα σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και μειωμένο κλάσμα εξώθησης. Σε αυτή την ανάλυση, εξετάζουμε τις επιδράσεις της δαπαγλιφλοζίνης σε ένα ευρύ φάσμα αποτελεσμάτων κατάστασης υγείας, χρησιμοποιώντας το Kansas City Cardiomyopathy Questionnaire (KCCQ).
Το KCCQ αξιολογήθηκε κατά την τυχαιοποίηση, στους 4 και στους 8 μήνες. Οι ασθενείς χωρίστηκαν βάσει της αρχικής συνολικής βαθμολογίας συμπτωμάτων (TSS) του KCCQ· μοντέλα αναλογικών κινδύνων Cox εξέτασαν τις επιδράσεις της δαπαγλιφλοζίνης στα κλινικά συμβάντα σε αυτές τις υποομάδες. Αξιολογήσαμε επίσης τις επιδράσεις της δαπαγλιφλοζίνης στο KCCQ-TSS, την κλινική συνοπτική βαθμολογία, και τη συνολική συνοπτική βαθμολογία. Πραγματοποιήθηκαν αναλύσεις ανταποκρινόμενων για τη σύγκριση των αναλογιών ασθενών που έλαβαν δαπαγλιφλοζίνη έναντι εικονικού φαρμάκου με κλινικά σημαντικές μεταβολές στο KCCQ στους 8 μήνες.
Συνολικά 4.443 ασθενείς είχαν διαθέσιμο KCCQ στην αρχική τιμή (διάμεσο KCCQ-TSS, 77,1 [ενδοτεταρτημοριακό εύρος, 58,3-91,7]). Οι επιδράσεις της δαπαγλιφλοζίνης έναντι εικονικού φαρμάκου στη μείωση του καρδιαγγειακού θανάτου ή της επιδείνωσης της καρδιακής ανεπάρκειας ήταν συνεπείς σε όλο το εύρος του KCCQ-TSS (χαμηλότερο έως υψηλότερο τριτημόριο: λόγος κινδύνου, 0,70 [ΔΕ 95%, 0,57-0,86]· λόγος κινδύνου, 0,77 [ΔΕ 95%, 0,61-0,98]· λόγος κινδύνου, 0,62 [ΔΕ 95%, 0,46-0,83]· P για ετερογένεια=0,52). Οι ασθενείς που έλαβαν δαπαγλιφλοζίνη είχαν μεγαλύτερη βελτίωση στο μέσο KCCQ-TSS, την κλινική συνοπτική βαθμολογία, και τη συνολική συνοπτική βαθμολογία στους 8 μήνες (2,8, 2,5 και 2,3 μονάδες υψηλότερα έναντι εικονικού φαρμάκου· P<0,0001 για όλα). Λιγότεροι ασθενείς που έλαβαν δαπαγλιφλοζίνη είχαν επιδείνωση στο KCCQ-TSS (λόγος πιθανοτήτων, 0,84 [ΔΕ 95%, 0,78-0,90]· P<0,0001)· και περισσότεροι ασθενείς είχαν τουλάχιστον μικρές, μέτριες, και μεγάλες βελτιώσεις (λόγος πιθανοτήτων, 1,15 [ΔΕ 95%, 1,08-1,23]· λόγος πιθανοτήτων, 1,15 [ΔΕ 95%, 1,08-1,22]· λόγος πιθανοτήτων, 1,14 [ΔΕ 95%, 1,07-1,22]· αριθμός ασθενών που χρειάζεται να αντιμετωπιστούν (NNT)=14, 15, και 18, αντίστοιχα· P<0,0001 για όλα· αποτελέσματα συνεπή για την κλινική συνοπτική βαθμολογία και τη συνολική συνοπτική βαθμολογία του KCCQ).
Η δαπαγλιφλοζίνη μείωσε τον καρδιαγγειακό θάνατο και την επιδείνωση της καρδιακής ανεπάρκειας σε όλο το εύρος του αρχικού KCCQ, και βελτίωσε τα συμπτώματα, τη σωματική λειτουργία, και την ποιότητα ζωής σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια και μειωμένο κλάσμα εξώθησης. Επιπλέον, η δαπαγλιφλοζίνη αύξησε το ποσοστό των ασθενών που παρουσίασαν τουλάχιστον μικρές, μέτριες, και μεγάλες βελτιώσεις στην κατάσταση υγείας· αυτές οι επιδράσεις ήταν κλινικά σημαντικές.
