Αυτή η μετα-ανάλυση του JAMA Cardiology επιβεβαίωσε ότι η πλήρης επαναγγείωση των μη υπεύθυνων βλαβών μειώνει σημαντικά τον καρδιαγγειακό θάνατο και το MI σε σύγκριση με την PCI περιοριζόμενη στην υπεύθυνη βλάβη σε ασθενείς με STEMI και πολυαγγειακή νόσο. Η συγκεντρωτική ανάλυση παρείχε οριστικά στοιχεία υπέρ της προσέγγισης πλήρους επαναγγείωσης.
Να προσδιοριστεί μέσω συστηματικής ανασκόπησης και μετα-ανάλυσης (1) εάν η πλήρης επαναγγείωση σχετίζεται με μειωμένη CV θνησιμότητα και (2) εάν εμφανίζεται ετερογένεια στη συσχέτιση όταν εφαρμόζονται στρατηγικές PCI καθοδηγούμενες από FFR και από αγγειογραφία για μη υπεύθυνες βλάβες. ΠΗΓΕΣ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ: Πραγματοποιήθηκε συστηματική αναζήτηση στις βάσεις MEDLINE, Embase, ISI Web of Science, και CENTRAL (Cochrane Central Register of Controlled Trials) από τη δημιουργία της βάσης δεδομένων έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2019. Επίσης εξετάστηκαν πρακτικά συνεδρίων από την 1η Ιανουαρίου 2002 έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2019. ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΕΛΕΤΩΝ: Συμπεριλήφθηκαν αγγλόφωνες τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες που συνέκριναν την πλήρη επαναγγείωση έναντι της PCI περιοριζόμενης στην υπεύθυνη βλάβη σε ασθενείς με STEMI και πολυαγγειακή νόσο. ΕΞΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΣΥΝΘΕΣΗ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ: Ο συνδυασμένος λόγος πιθανοτήτων (OR) υπολογίστηκε με το μοντέλο τυχαίων επιδράσεων χρησιμοποιώντας τη μέθοδο Mantel-Haenszel (ευαισθησία με το μοντέλο σταθερών επιδράσεων). Η ετερογένεια μετρήθηκε με τη στατιστική I². Η μεροληψία δημοσίευσης αξιολογήθηκε με την προσέγγιση του ανεστραμμένου γραφήματος χοάνης. Τα δεδομένα αναλύθηκαν από τον Οκτώβριο 2019 έως τον Ιανουάριο 2020. ΚΥΡΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ: Ο καρδιαγγειακός θάνατος και το σύνθετο σημείο CV θανάτου ή νέου MI.
Συμπεριλήφθηκαν δέκα τυχαιοποιημένες κλινικές μελέτες με 7.030 μοναδικούς ασθενείς. Ο σταθμισμένος μέσος χρόνος παρακολούθησης ήταν 29,5 μήνες. Η πλήρης επαναγγείωση σχετίστηκε με μειωμένο CV θάνατο σε σύγκριση με την PCI περιοριζόμενη στην υπεύθυνη βλάβη (80 από 3.191 [2,5%] έναντι 106 από 3.406 [3,1%]· OR, 0,69 [ΔΕ 95%, 0,48-0,99]· P = ,05· OR μοντέλου σταθερών επιδράσεων, 0,74 [ΔΕ 95%, 0,55-0,99]· P = ,04). Θνησιμότητα από όλες τις αιτίες παρατηρήθηκε σε 153 από 3.426 ασθενείς (4,5%) στην ομάδα πλήρους επαναγγείωσης έναντι 177 από 3.604 (4,9%) στην ομάδα μόνο υπεύθυνης βλάβης (OR, 0,84 [ΔΕ 95%, 0,67-1,05]· P = ,13· I² = 0%). Η πλήρης επαναγγείωση σχετίστηκε με μειωμένο σύνθετο σημείο CV θανάτου ή νέου MI (192 από 2.616 [7,3%] έναντι 266 από 2.586 [10,3%]· OR, 0,69 [ΔΕ 95%, 0,55-0,87]· P = ,001· OR μοντέλου σταθερών επιδράσεων, 0,69 [ΔΕ 95%, 0,57-0,84]· P < ,001), χωρίς ετερογένεια σε αυτό το αποτέλεσμα όταν η πλήρης επαναγγείωση πραγματοποιήθηκε με στρατηγική καθοδηγούμενη από FFR (OR, 0,78 [ΔΕ 95%, 0,43-1,44]) ή στρατηγική καθοδηγούμενη από αγγειογραφία (OR, 0,61 [ΔΕ 95%, 0,38-0,97]· P = ,52 για την αλληλεπίδραση).
Σε ασθενείς με STEMI και πολυαγγειακή νόσο, η πλήρης επαναγγείωση σχετίστηκε με μείωση της CV θνησιμότητας σε σύγκριση με την PCI περιοριζόμενη στην υπεύθυνη βλάβη. Δεν υπήρξε διαφορική συσχέτιση της θεραπείας μεταξύ στρατηγικών καθοδηγούμενων από FFR και από αγγειογραφία στα κύρια CV αποτελέσματα.
