Αυτή η μετα-ανάλυση επιβεβαίωσε ότι η διακοπή της ασπιρίνης με συνέχιση αναστολέα P2Y12 μετά από PCI μειώνει σημαντικά την αιμορραγία χωρίς να αυξάνει τα ισχαιμικά συμβάντα. Τα ενοποιημένα στοιχεία υποστήριξαν τη μονοθεραπεία με αναστολέα P2Y12 ως ασφαλή στρατηγική απο-κλιμάκωσης.
Έχει αποδειχθεί ότι η διπλή αντιαιμοπεταλιακή αγωγή με ασπιρίνη και αναστολέα P2Y12 μειώνει τον κίνδυνο σοβαρών ανεπιθύμητων καρδιαγγειακών συμβάντων (MACE) σε σύγκριση με την ασπιρίνη μόνη μετά από διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση (PCI) ή οξύ στεφανιαίο σύνδρομο, αλλά με αυξημένο κίνδυνο αιμορραγίας. Η ασφάλεια της διακοπής της ασπιρίνης υπέρ της μονοθεραπείας με αναστολέα P2Y12 παραμένει αμφιλεγόμενη.
Διεξήχθη μετα-ανάλυση τυχαιοποιημένων μελετών (2001-2020) που εξέτασαν τη διακοπή της ασπιρίνης 1 έως 3 μήνες μετά την PCI με συνεχιζόμενη μονοθεραπεία αναστολέα P2Y12 σε σύγκριση με την παραδοσιακή διπλή αντιαιμοπεταλιακή αγωγή. Συμπεριλήφθηκαν πέντε μελέτες· η διάρκεια παρακολούθησης κυμαινόταν από 12 έως 15 μήνες μετά την PCI. Τα πρωτεύοντα αποτελέσματα αιμορραγίας και MACE ήταν οι προκαθορισμένοι ορισμοί σε κάθε μελέτη.
Ο πληθυσμός της μελέτης περιλάμβανε 32.145 ασθενείς: 14.095 (43,8%) με σταθερή στεφανιαία νόσο και 18.046 (56,1%) με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο. Στον πειραματικό βραχίονα, η χρήση υποβάθρου αναστολέα P2Y12 περιλάμβανε κλοπιδογρέλη σε 2.649 (16,5%) και πρασουγρέλη ή τικαγρελόρη σε 13.408 (83,5%) ασθενείς. Συνολικά, 820 ασθενείς παρουσίασαν πρωτεύον αποτέλεσμα αιμορραγίας και 937 παρουσίασαν MACE. Η διακοπή της θεραπείας με ασπιρίνη 1 έως 3 μήνες μετά την PCI μείωσε σημαντικά τον κίνδυνο σοβαρής αιμορραγίας κατά 40% σε σύγκριση με τη διπλή αντιαιμοπεταλιακή αγωγή (1,97% έναντι 3,13%· λόγος κινδύνου [HR], 0,60 [ΔΕ 95%, 0,45-0,79]), χωρίς να παρατηρηθεί αύξηση στον κίνδυνο MACE (2,73% έναντι 3,11%· HR, 0,88 [ΔΕ 95%, 0,77-1,02]), εμφράγματος του μυοκαρδίου (1,08% έναντι 1,27%· HR, 0,85 [ΔΕ 95%, 0,69-1,06]), ή θανάτου (1,25% έναντι 1,47%· HR, 0,85 [ΔΕ 95%, 0,70-1,03]). Τα ευρήματα ήταν συνεπή μεταξύ ασθενών που υποβλήθηκαν σε PCI λόγω οξέος στεφανιαίου συνδρόμου, στους οποίους η διακοπή της ασπιρίνης μετά από 1 έως 3 μήνες μείωσε την αιμορραγία κατά 50% (1,78% έναντι 3,58%· HR, 0,50 [ΔΕ 95%, 0,41-0,61]) και δεν φάνηκε να αυξάνει τον κίνδυνο MACE (2,51% έναντι 2,98%· HR, 0,85 [ΔΕ 95%, 0,70-1,03]).
Η διακοπή της ασπιρίνης με συνεχιζόμενη μονοθεραπεία αναστολέα P2Y12 μειώνει τον κίνδυνο αιμορραγίας όταν διακόπτεται 1 έως 3 μήνες μετά την PCI. Δεν παρατηρήθηκε αυξημένος κίνδυνος MACE μετά τη διακοπή της ασπιρίνης, ούτε σε ασθενείς με οξύ στεφανιαίο σύνδρομο.
