Η μελέτη EMPEROR-Reduced έδειξε ότι η εμπαγλιφλοζίνη μείωσε σημαντικά το σύνθετο σημείο καρδιαγγειακού θανάτου ή νοσηλείας λόγω καρδιακής ανεπάρκειας σε ασθενείς με HFrEF, ανεξάρτητα από την κατάσταση διαβήτη. Μαζί με τη DAPA-HF, αυτό επιβεβαίωσε την επίδραση κατηγορίας των αναστολέων SGLT2 στην καρδιακή ανεπάρκεια και υποστήριξε την προσθήκη τους στην καθοδηγούμενη από κατευθυντήριες οδηγίες θεραπεία.
Οι αναστολείς του συμμεταφορέα νατρίου-γλυκόζης 2 (SGLT2) μειώνουν τον κίνδυνο νοσηλείας λόγω καρδιακής ανεπάρκειας σε ασθενείς ανεξάρτητα από την παρουσία ή απουσία διαβήτη. Χρειάζονται περισσότερα στοιχεία σχετικά με τις επιδράσεις αυτών των φαρμάκων σε ασθενείς σε όλο το ευρύ φάσμα της καρδιακής ανεπάρκειας, συμπεριλαμβανομένων εκείνων με έντονα μειωμένο κλάσμα εξώθησης.
Σε αυτή τη διπλά τυφλή μελέτη, κατανείμαμε τυχαία 3.730 ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια κατηγορίας II, III, ή IV και κλάσμα εξώθησης 40% ή λιγότερο να λάβουν εμπαγλιφλοζίνη (10 mg μία φορά ημερησίως) ή εικονικό φάρμακο, επιπλέον της συνιστώμενης θεραπείας. Το πρωτεύον αποτέλεσμα ήταν ένα σύνθετο σημείο καρδιαγγειακού θανάτου ή νοσηλείας λόγω επιδείνωσης καρδιακής ανεπάρκειας.
Κατά τη διάρκεια διάμεσης περιόδου 16 μηνών, συμβάν του πρωτεύοντος αποτελέσματος εμφανίστηκε σε 361 από τους 1.863 ασθενείς (19,4%) στην ομάδα εμπαγλιφλοζίνης και σε 462 από τους 1.867 ασθενείς (24,7%) στην ομάδα εικονικού φαρμάκου (λόγος κινδύνου για καρδιαγγειακό θάνατο ή νοσηλεία λόγω καρδιακής ανεπάρκειας, 0,75· διάστημα εμπιστοσύνης [ΔΕ] 95%, 0,65 έως 0,86· P<0,001). Η επίδραση της εμπαγλιφλοζίνης στο πρωτεύον αποτέλεσμα ήταν συνεπής σε ασθενείς ανεξάρτητα από την παρουσία ή απουσία διαβήτη. Ο συνολικός αριθμός νοσηλειών λόγω καρδιακής ανεπάρκειας ήταν χαμηλότερος στην ομάδα εμπαγλιφλοζίνης από ό,τι στην ομάδα εικονικού φαρμάκου (λόγος κινδύνου, 0,70· ΔΕ 95%, 0,58 έως 0,85· P<0,001). Ο ετήσιος ρυθμός μείωσης του εκτιμώμενου ρυθμού σπειραματικής διήθησης ήταν βραδύτερος στην ομάδα εμπαγλιφλοζίνης από ό,τι στην ομάδα εικονικού φαρμάκου (-0,55 έναντι -2,28 ml ανά λεπτό ανά 1,73 m² επιφάνειας σώματος ανά έτος, P<0,001), και οι ασθενείς που έλαβαν εμπαγλιφλοζίνη είχαν χαμηλότερο κίνδυνο σοβαρών νεφρικών αποτελεσμάτων. Μη επιπλεγμένη λοίμωξη γεννητικής οδού αναφέρθηκε πιο συχνά με την εμπαγλιφλοζίνη.
Μεταξύ ασθενών που λάμβαναν τη συνιστώμενη θεραπεία για καρδιακή ανεπάρκεια, όσοι βρίσκονταν στην ομάδα εμπαγλιφλοζίνης είχαν χαμηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακού θανάτου ή νοσηλείας λόγω καρδιακής ανεπάρκειας από όσους βρίσκονταν στην ομάδα εικονικού φαρμάκου, ανεξάρτητα από την παρουσία ή απουσία διαβήτη. (Χρηματοδοτήθηκε από τις Boehringer Ingelheim και Eli Lilly· αριθμός ClinicalTrials.gov της EMPEROR-Reduced, NCT03057977.)
