Η μελέτη ADAPTABLE, η πρώτη μεγάλη πραγματιστική μελέτη που συνέκρινε δόσεις ασπιρίνης στην καρδιαγγειακή νόσο, δεν βρήκε σημαντική διαφορά μεταξύ 81 mg και 325 mg ημερησίως στην πρόληψη καρδιαγγειακών συμβάντων ή στην πρόκληση σοβαρής αιμορραγίας. Τα αποτελέσματα υποστηρίζουν τη χαμηλή δόση ασπιρίνης ως πρότυπο για τη δευτερογενή πρόληψη.
Η κατάλληλη δόση ασπιρίνης για τη μείωση του κινδύνου θανάτου, εμφράγματος του μυοκαρδίου, και εγκεφαλικού επεισοδίου, και για την ελαχιστοποίηση της σοβαρής αιμορραγίας σε ασθενείς με τεκμηριωμένη αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσο αποτελεί αντικείμενο αντιπαράθεσης.
Χρησιμοποιώντας έναν ανοικτής επισήμανσης, πραγματιστικό σχεδιασμό, κατανείμαμε τυχαία ασθενείς με τεκμηριωμένη αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσο σε στρατηγική 81 mg ή 325 mg ασπιρίνης ημερησίως. Το πρωτεύον αποτέλεσμα αποτελεσματικότητας ήταν ένα σύνθετο θάνατο από οποιαδήποτε αιτία, νοσηλεία λόγω εμφράγματος του μυοκαρδίου, ή νοσηλεία λόγω εγκεφαλικού επεισοδίου, αξιολογημένο σε ανάλυση χρόνου έως το συμβάν. Το πρωτεύον αποτέλεσμα ασφάλειας ήταν η νοσηλεία λόγω σοβαρής αιμορραγίας, επίσης αξιολογημένη σε ανάλυση χρόνου έως το συμβάν.
Συνολικά 15.076 ασθενείς παρακολουθήθηκαν για διάμεση διάρκεια 26,2 μηνών (ενδοτεταρτημοριακό εύρος [IQR], 19,0 έως 34,9). Πριν από την τυχαιοποίηση, 13.537 (96,0% εκείνων με διαθέσιμες πληροφορίες για προηγούμενη χρήση ασπιρίνης) ελάμβαναν ήδη ασπιρίνη, και το 85,3% αυτών των ασθενών ελάμβανε προηγουμένως 81 mg ασπιρίνης ημερησίως. Θάνατος, νοσηλεία λόγω εμφράγματος του μυοκαρδίου, ή νοσηλεία λόγω εγκεφαλικού επεισοδίου παρατηρήθηκαν σε 590 ασθενείς (εκτιμώμενο ποσοστό, 7,28%) στην ομάδα των 81 mg και σε 569 ασθενείς (εκτιμώμενο ποσοστό, 7,51%) στην ομάδα των 325 mg (λόγος κινδύνου, 1,02· διάστημα εμπιστοσύνης [ΔΕ] 95%, 0,91 έως 1,14). Νοσηλεία λόγω σοβαρής αιμορραγίας παρατηρήθηκε σε 53 ασθενείς (εκτιμώμενο ποσοστό, 0,63%) στην ομάδα των 81 mg και σε 44 ασθενείς (εκτιμώμενο ποσοστό, 0,60%) στην ομάδα των 325 mg (λόγος κινδύνου, 1,18· ΔΕ 95%, 0,79 έως 1,77). Οι ασθενείς που κατανεμήθηκαν στα 325 mg είχαν υψηλότερη επίπτωση αλλαγής δόσης σε σύγκριση με όσους κατανεμήθηκαν στα 81 mg (41,6% έναντι 7,1%) και λιγότερες διάμεσες ημέρες έκθεσης στην κατανεμημένη δόση (434 ημέρες [IQR, 139 έως 737] έναντι 650 ημερών [IQR, 415 έως 922]).
Σε αυτή την πραγματιστική μελέτη με ασθενείς με τεκμηριωμένη καρδιαγγειακή νόσο, υπήρξε σημαντική αλλαγή δόσης προς τα 81 mg ασπιρίνης ημερησίως και καμία σημαντική διαφορά στα καρδιαγγειακά συμβάντα ή τη σοβαρή αιμορραγία μεταξύ ασθενών που κατανεμήθηκαν στα 81 mg και εκείνων που κατανεμήθηκαν στα 325 mg ασπιρίνης ημερησίως. (Χρηματοδοτήθηκε από το Patient-Centered Outcomes Research Institute· αριθμός ClinicalTrials.gov της ADAPTABLE, NCT02697916.).
