Η μελέτη HOST-EXAM έδειξε ότι η κλοπιδογρέλη ήταν ανώτερη της ασπιρίνης για τη χρόνια αντιαιμοπεταλιακή μονοθεραπεία συντήρησης μετά από PCI, μειώνοντας το σύνθετο καρδιαγγειακού θανάτου, MI, εγκεφαλικού επεισοδίου, επανεισαγωγής λόγω ACS, ή θρόμβωσης stent στους 24 μήνες. Το αποτέλεσμα αμφισβήτησε την ασπιρίνη ως τον προεπιλεγμένο μακροχρόνιο αντιαιμοπεταλιακό παράγοντα μετά από τοποθέτηση στεφανιαίου stent.
Η βέλτιστη αντιαιμοπεταλιακή μονοθεραπεία κατά τη διάρκεια της χρόνιας φάσης συντήρησης σε ασθενείς που υποβάλλονται σε τοποθέτηση στεφανιαίου stent είναι άγνωστη. Στόχος μας ήταν να συγκρίνουμε απευθείας την αποτελεσματικότητα και την ασφάλεια της μονοθεραπείας με ασπιρίνη και κλοπιδογρέλη σε αυτόν τον πληθυσμό.
Διεξήγαμε μια μελέτη με πρωτοβουλία ερευνητή, προοπτική, τυχαιοποιημένη, ανοικτής επισήμανσης, πολυκεντρική σε 37 κέντρα μελέτης στη Νότια Κορέα. Εντάξαμε ασθενείς ηλικίας τουλάχιστον 20 ετών που διατήρησαν διπλή αντιαιμοπεταλιακή θεραπεία χωρίς κλινικά συμβάντα για 6-18 μήνες μετά από διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση με φαρμακοεκλυόμενα stent (DES). Αποκλείσαμε ασθενείς με οποιεσδήποτε ισχαιμικές και σοβαρές αιμορραγικές επιπλοκές. Οι ασθενείς κατανεμήθηκαν τυχαία (1:1) να λάβουν μονοθεραπεία με κλοπιδογρέλη 75 mg άπαξ ημερησίως ή ασπιρίνη 100 mg άπαξ ημερησίως για 24 μήνες. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν ένα σύνθετο θανάτου από κάθε αιτία, μη θανατηφόρου εμφράγματος του μυοκαρδίου, εγκεφαλικού επεισοδίου, επανεισαγωγής λόγω οξέος στεφανιαίου συνδρόμου, και αιμορραγίας τύπου 3 ή μεγαλύτερου σύμφωνα με την ταξινόμηση Bleeding Academic Research Consortium (BARC), στον πληθυσμό πρόθεσης θεραπείας. Αυτή η μελέτη είναι καταχωρημένη στο ClinicalTrials.gov, NCT02044250.
Μεταξύ 26 Μαρτίου 2014 και 29 Μαΐου 2018, εντάξαμε 5530 ασθενείς. 5438 (98,3%) ασθενείς κατανεμήθηκαν τυχαία είτε στην ομάδα κλοπιδογρέλης (2710 [49,8%]) είτε στην ομάδα ασπιρίνης (2728 [50,2%]). Η διαπίστωση του πρωτεύοντος καταληκτικού σημείου ολοκληρώθηκε σε 5338 (98,2%) ασθενείς. Κατά τη διάρκεια 24μηνης παρακολούθησης, το πρωτεύον αποτέλεσμα παρατηρήθηκε σε 152 (5,7%) ασθενείς της ομάδας κλοπιδογρέλης και 207 (7,7%) της ομάδας ασπιρίνης (λόγος κινδύνου 0,73 [ΔΕ 95% 0,59-0,90]· p=0,0035).
Η μονοθεραπεία με κλοπιδογρέλη, σε σύγκριση με τη μονοθεραπεία με ασπιρίνη κατά τη διάρκεια της χρόνιας φάσης συντήρησης μετά από διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση με DES, μείωσε σημαντικά τον κίνδυνο του σύνθετου θανάτου από κάθε αιτία, μη θανατηφόρου εμφράγματος του μυοκαρδίου, εγκεφαλικού επεισοδίου, επανεισαγωγής λόγω οξέος στεφανιαίου συνδρόμου, και αιμορραγίας BARC τύπου 3 ή μεγαλύτερου. Σε ασθενείς που χρειάζονται επ' αόριστον αντιαιμοπεταλιακή μονοθεραπεία μετά από διαδερμική στεφανιαία παρέμβαση, η μονοθεραπεία με κλοπιδογρέλη ήταν ανώτερη της μονοθεραπείας με ασπιρίνη στην πρόληψη μελλοντικών ανεπιθύμητων κλινικών συμβάντων.
