Η μελέτη PALACS κατέδειξε ότι η οπίσθια αριστερή περικαρδιοτομή, μια απλή χειρουργική προσθήκη 30 δευτερολέπτων κατά τη διάρκεια καρδιοχειρουργικής επέμβασης, μείωσε σημαντικά την επίπτωση της μετεγχειρητικής κολπικής μαρμαρυγής. Η χαμηλού κόστους, χαμηλού κινδύνου παρέμβαση προσέφερε μια κομψή προληπτική στρατηγική.
Η κολπική μαρμαρυγή είναι η πιο συχνή επιπλοκή μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση και συσχετίζεται με παρατεταμένη νοσηλεία και αυξημένα ανεπιθύμητα αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένων θανάτου και εγκεφαλικού επεισοδίου. Η περικαρδιακή συλλογή είναι συχνή μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση και μπορεί να προκαλέσει κολπική μαρμαρυγή. Ελέγξαμε την υπόθεση ότι η οπίσθια αριστερή περικαρδιοτομή, ένας χειρουργικός χειρισμός που παροχετεύει τον περικαρδιακό χώρο στην αριστερή υπεζωκοτική κοιλότητα, θα μπορούσε να μειώσει την επίπτωση της κολπικής μαρμαρυγής μετά από καρδιοχειρουργική επέμβαση.
Σε αυτή την προσαρμοστική, τυχαιοποιημένη, ελεγχόμενη μελέτη, στρατολογήσαμε ενήλικες ασθενείς (ηλικίας ≥18 ετών) που υποβάλλονταν σε προγραμματισμένες παρεμβάσεις στις στεφανιαίες αρτηρίες, την αορτική βαλβίδα, ή την ανιούσα αορτή, ή συνδυασμό αυτών, που εκτελούνταν από μέλη του Τμήματος Καρδιοθωρακοχειρουργικής του Weill Cornell Medicine στο New York Presbyterian Hospital στη Νέα Υόρκη, NY, ΗΠΑ. Οι ασθενείς ήταν επιλέξιμοι εάν δεν είχαν ιστορικό κολπικής μαρμαρυγής ή άλλων αρρυθμιών ή αντενδείξεις για την πειραματική παρέμβαση. Οι επιλέξιμοι ασθενείς κατανεμήθηκαν τυχαία (1:1), στρωματοποιημένοι κατά βαθμολογία CHA2DS2-VASc και χρησιμοποιώντας μια προσέγγιση τυχαιοποίησης μεικτών τμημάτων (μεγέθη τμημάτων 4, 6, και 8), σε οπίσθια αριστερή περικαρδιοτομή ή καμία παρέμβαση. Οι ασθενείς και οι αξιολογητές ήταν τυφλοί ως προς την κατανομή θεραπείας. Οι ασθενείς παρακολουθήθηκαν έως 30 ημέρες μετά το εξιτήριο. Το πρωτεύον αποτέλεσμα ήταν η επίπτωση της κολπικής μαρμαρυγής κατά τη διάρκεια της μετεγχειρητικής νοσηλείας, η οποία αξιολογήθηκε στον πληθυσμό πρόθεσης θεραπείας (ITT). Η ασφάλεια αξιολογήθηκε στον πληθυσμό ως προς τη λαμβανόμενη θεραπεία. Αυτή η μελέτη είναι καταχωρημένη στο ClinicalTrials.gov, NCT02875405, και έχει πλέον ολοκληρωθεί.
Μεταξύ 18ης Σεπτεμβρίου 2017 και 2ας Αυγούστου 2021, ελέγχθηκαν 3601 ασθενείς και 420 συμπεριλήφθηκαν και κατανεμήθηκαν τυχαία στην ομάδα οπίσθιας αριστερής περικαρδιοτομής (n=212) ή στην ομάδα χωρίς παρέμβαση (n=208· πληθυσμός ITT). Η διάμεση ηλικία ήταν 61,0 έτη (IQR 53,0-70,0), 102 (24%) ασθενείς ήταν γυναίκες, και 318 (76%) ήταν άνδρες, με διάμεση βαθμολογία CHA2DS2-VASc 2,0 (IQR 1,0-3,0). Οι δύο ομάδες ήταν ισορροπημένες ως προς τα κλινικά και χειρουργικά χαρακτηριστικά. Κανένας ασθενής δεν χάθηκε από την παρακολούθηση και η πληρότητα δεδομένων ήταν 100%. Τρεις ασθενείς στην ομάδα οπίσθιας αριστερής περικαρδιοτομής δεν έλαβαν την παρέμβαση. Στον πληθυσμό ITT, η επίπτωση της μετεγχειρητικής κολπικής μαρμαρυγής ήταν σημαντικά χαμηλότερη στην ομάδα οπίσθιας αριστερής περικαρδιοτομής από ό,τι στην ομάδα χωρίς παρέμβαση (37 [17%] από 212 έναντι 66 [32%] από 208 [p=0,0007]· λόγος odds προσαρμοσμένος για τη μεταβλητή στρωματοποίησης 0,44 [ΔΕ 95% 0,27-0,70· p=0,0005]). Δύο (1%) από τους 209 ασθενείς στην ομάδα οπίσθιας αριστερής περικαρδιοτομής και ένας (<1%) από τους 211 στην ομάδα χωρίς παρέμβαση απεβίωσαν εντός 30 ημερών μετά το εξιτήριο. Η επίπτωση της μετεγχειρητικής περικαρδιακής συλλογής ήταν χαμηλότερη στην ομάδα οπίσθιας αριστερής περικαρδιοτομής από ό,τι στην ομάδα χωρίς παρέμβαση (26 [12%] από 209 έναντι 45 [21%] από 211· σχετικός κίνδυνος 0,58 [ΔΕ 95% 0,37-0,91]). Σοβαρά μετεγχειρητικά ανεπιθύμητα συμβάντα παρατηρήθηκαν σε έξι (3%) ασθενείς στην ομάδα οπίσθιας αριστερής περικαρδιοτομής και σε τέσσερις (2%) στην ομάδα χωρίς παρέμβαση. Δεν παρατηρήθηκαν επιπλοκές σχετιζόμενες με την οπίσθια αριστερή περικαρδιοτομή.
Η οπίσθια αριστερή περικαρδιοτομή είναι εξαιρετικά αποτελεσματική στη μείωση της επίπτωσης της κολπικής μαρμαρυγής μετά από επέμβαση στις στεφανιαίες αρτηρίες, την αορτική βαλβίδα, ή την ανιούσα αορτή, ή συνδυασμό αυτών, χωρίς πρόσθετο κίνδυνο μετεγχειρητικών επιπλοκών.