EN Menu

30 Δεκ. 2021

Αγγειογραφία μετά από εξωνοσοκομειακή καρδιακή ανακοπή χωρίς ανάσπαση του διαστήματος ST.

Steffen Desch, Anne Freund, Ibrahim Akin et al. - The New England journal of medicine

Η μελέτη TOMAHAWK επιβεβαίωσε ότι η άμεση στεφανιογραφία δεν βελτίωσε την επιβίωση στις 30 ημέρες σε σύγκριση με μια καθυστερημένη προσέγγιση σε ασθενείς που αναζωογονήθηκαν μετά από εξωνοσοκομειακή καρδιακή ανακοπή χωρίς ανάσπαση του διαστήματος ST. Μαζί με την COACT, αυτό επιχειρηματολόγησε οριστικά κατά του συστηματικού επείγοντος καθετηριασμού σε αυτό το πλαίσιο.

Ιστορικό

Το έμφραγμα του μυοκαρδίου είναι συχνή αιτία εξωνοσοκομειακής καρδιακής ανακοπής. Ωστόσο, τα οφέλη της πρώιμης στεφανιογραφίας και επαναγγείωσης σε ασθενείς που αναζωογονήθηκαν χωρίς ηλεκτροκαρδιογραφική ένδειξη ανάσπασης του διαστήματος ST παραμένουν ασαφή.

Μέθοδοι

Σε αυτή την πολυκεντρική μελέτη, κατανείμαμε τυχαία 554 ασθενείς με επιτυχώς αναζωογονημένη εξωνοσοκομειακή καρδιακή ανακοπή πιθανής στεφανιαίας αιτιολογίας σε άμεση στεφανιογραφία (ομάδα άμεσης αγγειογραφίας) ή σε αρχική αξιολόγηση εντατικής θεραπείας με καθυστερημένη ή επιλεκτική αγγειογραφία (ομάδα καθυστερημένης αγγειογραφίας). Κανένας ασθενής δεν παρουσίαζε ένδειξη ανάσπασης του διαστήματος ST στο ηλεκτροκαρδιογράφημα μετά την αναζωογόνηση. Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν ο θάνατος από κάθε αιτία στις 30 ημέρες. Τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία περιελάμβαναν ένα σύνθετο θανάτου από κάθε αιτία ή σοβαρού νευρολογικού ελλείμματος στις 30 ημέρες.

Αποτελέσματα

Συνολικά, 530 από τους 554 ασθενείς (95,7%) συμπεριλήφθηκαν στην πρωτεύουσα ανάλυση. Στις 30 ημέρες, 143 από τους 265 ασθενείς (54,0%) στην ομάδα άμεσης αγγειογραφίας και 122 από τους 265 ασθενείς (46,0%) στην ομάδα καθυστερημένης αγγειογραφίας είχαν αποβιώσει (λόγος κινδύνου, 1,28· διάστημα εμπιστοσύνης [ΔΕ] 95%, 1,00 έως 1,63· p = 0,06). Το σύνθετο θανάτου ή σοβαρού νευρολογικού ελλείμματος εμφανίστηκε συχνότερα στην ομάδα άμεσης αγγειογραφίας (σε 164 από τους 255 ασθενείς [64,3%]) απ' ό,τι στην ομάδα καθυστερημένης αγγειογραφίας (σε 138 από τους 248 ασθενείς [55,6%]), με σχετικό κίνδυνο 1,16 (ΔΕ 95%, 1,00 έως 1,34). Οι τιμές της μέγιστης απελευθέρωσης τροπονίνης και της επίπτωσης μέτριας ή σοβαρής αιμορραγίας, ΑΕΕ, και θεραπείας νεφρικής υποκατάστασης ήταν παρόμοιες στις δύο ομάδες.

Συμπεράσματα

Μεταξύ ασθενών με αναζωογονημένη εξωνοσοκομειακή καρδιακή ανακοπή χωρίς ανάσπαση του διαστήματος ST, μια στρατηγική άμεσης αγγειογραφίας δεν προσέφερε κανένα όφελος έναντι μιας καθυστερημένης ή επιλεκτικής στρατηγικής όσον αφορά τον κίνδυνο θανάτου από κάθε αιτία στις 30 ημέρες. (Χρηματοδοτήθηκε από το Γερμανικό Κέντρο Καρδιαγγειακής Έρευνας· αριθμός ClinicalTrials.gov της TOMAHAWK, NCT02750462.)