Η συγκεντρωτική ανάλυση FIDELITY συνδύασε δεδομένα από τις FIDELIO-DKD και FIGARO-DKD για να καταδείξει συνεπή καρδιαγγειακά και νεφρικά οφέλη της φινερενόνης σε ολόκληρο το φάσμα σοβαρότητας της ΧΝΝ σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2. Αυτή η οριστική ανάλυση καθιέρωσε τη θέση της φινερενόνης στο οπλοστάσιο καρδιονεφρικής προστασίας.
Οι συμπληρωματικές μελέτες FIDELIO-DKD και FIGARO-DKD σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2 και χρόνια νεφρική νόσο (ΧΝΝ) εξέτασαν καρδιαγγειακές και νεφρικές εκβάσεις σε διαφορετικά, επικαλυπτόμενα στάδια ΧΝΝ. Σκοπός της ανάλυσης FIDELITY ήταν η διεξαγωγή μιας προκαθορισμένης συγκεντρωτικής ανάλυσης αποτελεσματικότητας και ασφάλειας σε επίπεδο μεμονωμένου ασθενούς σε ένα ευρύ φάσμα ΧΝΝ, ώστε να παρασχεθούν πιο αξιόπιστες εκτιμήσεις της ασφάλειας και αποτελεσματικότητας της φινερενόνης σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο.
Για αυτή την προκαθορισμένη ανάλυση, συνδυάστηκαν δύο μελέτες φάσης III, πολυκεντρικές, διπλά τυφλές, με ασθενείς με ΧΝΝ και διαβήτη τύπου 2, τυχαιοποιημένους 1:1 σε φινερενόνη ή εικονικό φάρμακο. Οι κύριες εκβάσεις αποτελεσματικότητας χρόνου έως το συμβάν ήταν ένα σύνθετο καρδιαγγειακού θανάτου, μη θανατηφόρου εμφράγματος του μυοκαρδίου, μη θανατηφόρου ΑΕΕ, ή νοσηλείας για καρδιακή ανεπάρκεια, και ένα σύνθετο νεφρικής ανεπάρκειας, μιας διατηρούμενης μείωσης ≥57% του εκτιμώμενου ρυθμού σπειραματικής διήθησης από την έναρξη επί ≥4 εβδομάδες, ή νεφρικού θανάτου. Μεταξύ 13.026 ασθενών με διάμεση παρακολούθηση 3,0 ετών (ενδοτεταρτημοριακό εύρος 2,3-3,8 έτη), η σύνθετη καρδιαγγειακή έκβαση παρατηρήθηκε σε 825 (12,7%) ασθενείς που λάμβαναν φινερενόνη και σε 939 (14,4%) που λάμβαναν εικονικό φάρμακο [λόγος κινδύνου (HR), 0,86· διάστημα εμπιστοσύνης (ΔΕ) 95%, 0,78-0,95· p = 0,0018]. Η σύνθετη νεφρική έκβαση παρατηρήθηκε σε 360 (5,5%) ασθενείς που λάμβαναν φινερενόνη και σε 465 (7,1%) που λάμβαναν εικονικό φάρμακο (HR, 0,77· ΔΕ 95%, 0,67-0,88· p = 0,0002). Οι συνολικές εκβάσεις ασφάλειας ήταν γενικά παρόμοιες μεταξύ των σκελών θεραπείας. Η υπερκαλιαιμία που οδήγησε σε μόνιμη διακοπή της θεραπείας εμφανίστηκε συχνότερα σε ασθενείς που λάμβαναν φινερενόνη (1,7%) απ' ό,τι με εικονικό φάρμακο (0,6%).
Η φινερενόνη μείωσε τον κίνδυνο κλινικά σημαντικών καρδιαγγειακών και νεφρικών εκβάσεων έναντι εικονικού φαρμάκου σε ολόκληρο το φάσμα της ΧΝΝ σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2. ΒΑΣΙΚΟ ΕΡΩΤΗΜΑ: Μειώνει η φινερενόνη, ένας νέος εκλεκτικός, μη στεροειδής ανταγωνιστής του υποδοχέα αλατοκορτικοειδών, όταν προστίθεται στη μέγιστη ανεκτή αναστολή του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης, την καρδιαγγειακή νόσο και την εξέλιξη της νεφρικής νόσου σε ένα ευρύ φάσμα χρόνιας νεφρικής νόσου σε ασθενείς με διαβήτη τύπου 2; ΒΑΣΙΚΟ ΕΥΡΗΜΑ: Σε μια προκαθορισμένη, συγκεντρωτική ανάλυση σε ατομικό επίπεδο από δύο τυχαιοποιημένες μελέτες, διαπιστώσαμε μειώσεις τόσο στα καρδιαγγειακά συμβάντα όσο και στις εκβάσεις νεφρικής ανεπάρκειας με φινερενόνη. Επειδή το 40% των ασθενών είχε εκτιμώμενο ρυθμό σπειραματικής διήθησης >60 ml/λεπτό/1,73 m2, αναγνωρίστηκαν αποκλειστικά με βάση τη λευκωματινουρία. ΒΑΣΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ: Η φινερενόνη μειώνει τον κίνδυνο κλινικών καρδιαγγειακών εκβάσεων και εξέλιξης της νεφρικής νόσου σε ένα ευρύ φάσμα ασθενών με χρόνια νεφρική νόσο και διαβήτη τύπου 2. Ο έλεγχος για λευκωματινουρία για τον εντοπισμό ασθενών σε κίνδυνο μεταξύ ασθενών με διαβήτη τύπου 2 διευκολύνει τη μείωση τόσο του καρδιαγγειακού όσο και του νεφρικού βάρους νόσου.
