Η μελέτη METEORIC-HF έδειξε ότι η ομεκαμτίβ μεκαρβίλη δεν βελτίωσε την ικανότητα άσκησης σε ασθενείς με HFrEF, παρά τις θετικές της επιδράσεις στα συμβάντα καρδιακής ανεπάρκειας στη GALACTIC-HF. Η ασυμφωνία μεταξύ κλινικών εκβάσεων και μετρήσεων λειτουργικής ικανότητας παραμένει ανεξήγητη.
Να προσδιοριστεί εάν η ομεκαμτίβ μεκαρβίλη, ένας νέος άμεσος ενεργοποιητής μυοσίνης που βελτιώνει την καρδιακή απόδοση και μειώνει τον κίνδυνο καρδιαγγειακού θανάτου ή πρώτου συμβάντος ΚΑ στην HFrEF, μπορεί να βελτιώσει τη μέγιστη ικανότητα άσκησης σε ασθενείς με χρόνια HFrEF. ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ, ΠΛΑΙΣΙΟ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ: Τυχαιοποιημένη μελέτη φάσης 3, διπλά τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, σε ασθενείς με HFrEF (κλάσμα εξώθησης αριστερής κοιλίας ≤35%), συμπτώματα κατηγορίας II-III κατά New York Heart Association, επίπεδο Ν-τελικού προ-Β τύπου νατριουρητικού πεπτιδίου 200 pg/mL ή περισσότερο, και μέγιστη πρόσληψη οξυγόνου (V̇o2) κατά την έναρξη 75% ή λιγότερο του προβλεπόμενου. Οι ασθενείς τυχαιοποιήθηκαν σε αναλογία 2:1 (ομεκαμτίβ μεκαρβίλη προς εικονικό φάρμακο) μεταξύ Μαρτίου 2019 και Μαΐου 2021 σε 63 κέντρα στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη, με την τελευταία επίσκεψη ασθενούς να πραγματοποιείται στις 29 Νοεμβρίου 2021.
Ομεκαμτίβ μεκαρβίλη (n = 185) ή αντίστοιχο εικονικό φάρμακο (n = 91), χορηγούμενο από του στόματος δύο φορές ημερησίως σε δόση 25 mg, 37,5 mg, ή 50 mg με βάση τα επίπεδα-στόχους πλάσματος, για 20 εβδομάδες. ΚΥΡΙΕΣ ΕΚΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ: Το πρωτεύον καταληκτικό σημείο ήταν η μεταβολή στην ικανότητα άσκησης (μέγιστη V̇o2) από την έναρξη έως την εβδομάδα 20. Τα δευτερεύοντα καταληκτικά σημεία περιελάμβαναν το συνολικό φορτίο εργασίας, την αναπνευστική απόδοση, και την καθημερινή σωματική δραστηριότητα όπως προσδιορίστηκε με επιταχυνσιομετρία.
Μεταξύ των 276 τυχαιοποιημένων ασθενών (διάμεση ηλικία, 64 έτη· IQR, 55-70 έτη· 42 γυναίκες [15%]), 249 (90%) ολοκλήρωσαν τη μελέτη. Το διάμεσο κλάσμα εξώθησης αριστερής κοιλίας ήταν 28% (IQR, 21-33) και η διάμεση μέγιστη V̇o2 κατά την έναρξη ήταν 14,2 mL/kg/λεπτό (IQR, 11,6-17,4) στην ομάδα ομεκαμτίβ μεκαρβίλης και 15,0 mL/kg/λεπτό (IQR, 12,0-17,2) στην ομάδα εικονικού φαρμάκου. Η μέση μεταβολή στη μέγιστη V̇o2 δεν διέφερε σημαντικά μεταξύ των ομάδων ομεκαμτίβ μεκαρβίλης και εικονικού φαρμάκου (μέση τιμή, -0,24 mL/kg/λεπτό έναντι 0,21 mL/kg/λεπτό· μέση διαφορά ελαχίστων τετραγώνων, -0,45 mL/kg/λεπτό [ΔΕ 95%, -1,02 έως 0,13]· p = 0,13). Τα ανεπιθύμητα συμβάντα περιελάμβαναν ζάλη (ομεκαμτίβ μεκαρβίλη: 4,9%, εικονικό φάρμακο: 5,5%), κόπωση (ομεκαμτίβ μεκαρβίλη: 4,9%, εικονικό φάρμακο: 4,4%), συμβάντα καρδιακής ανεπάρκειας (ομεκαμτίβ μεκαρβίλη: 4,9%, εικονικό φάρμακο: 4,4%), θάνατο (ομεκαμτίβ μεκαρβίλη: 1,6%, εικονικό φάρμακο: 1,1%), εγκεφαλικό (ομεκαμτίβ μεκαρβίλη: 0,5%, εικονικό φάρμακο: 1,1%), και έμφραγμα του μυοκαρδίου (ομεκαμτίβ μεκαρβίλη: 0%, εικονικό φάρμακο: 1,1%).
Σε ασθενείς με χρόνια HFrEF, η ομεκαμτίβ μεκαρβίλη δεν βελτίωσε σημαντικά την ικανότητα άσκησης κατά τη διάρκεια 20 εβδομάδων σε σύγκριση με εικονικό φάρμακο. Αυτά τα ευρήματα δεν υποστηρίζουν τη χρήση ομεκαμτίβ μεκαρβίλης για τη θεραπεία της HFrEF με σκοπό τη βελτίωση της ικανότητας άσκησης.