Αυτό το έγγραφο εναρμόνισης ανέλυσε τις ομοιότητες και τις διαφορές μεταξύ των κατευθυντήριων οδηγιών για την υπέρταση της ACC/AHA και της ESC/ESH, αναδεικνύοντας συγκλίνοντα δεδομένα σχετικά με τα κατώφλια και τους στόχους έναρξης θεραπείας, αναγνωρίζοντας παράλληλα τις εναπομένουσες διαφωνίες σχετικά με την ταξινόμηση και την εκτίμηση κινδύνου.
Οι κατευθυντήριες οδηγίες κλινικής πρακτικής του 2017 του American College of Cardiology/American Heart Association και του 2018 της European Society of Cardiology/European Society of Hypertension για την αντιμετώπιση της υψηλής αρτηριακής πίεσης/υπέρτασης είναι επιδραστικά έγγραφα. Και οι δύο κατευθυντήριες οδηγίες είναι εκτενείς, αναπτύχθηκαν με αυστηρές διαδικασίες, και υποβλήθηκαν σε εκτεταμένη ανασκόπηση από ομοτίμους (peer review). Η πιο αξιοσημείωτη διαφορά μεταξύ των 2 κατευθυντήριων οδηγιών είναι τα όρια αρτηριακής πίεσης που συνιστώνται για τη διάγνωση της υπέρτασης. Υπάρχουν επίσης διαφορές στον χρόνο και την ένταση της θεραπείας, με την κατευθυντήρια οδηγία του American College of Cardiology/American Heart Association να συνιστά μια κάπως πιο εντατική προσέγγιση. Συνολικά, υπάρχει σημαντική σύγκλιση στις συστάσεις που παρέχονται από τις 2 επιτροπές συγγραφής των κατευθυντήριων οδηγιών, με μεγαλύτερη συμφωνία μεταξύ τους απ' ό,τι στις προηγούμενες εκδόσεις τους. Περαιτέρω εναρμόνιση των μελλοντικών κατευθυντήριων οδηγιών θα βοηθούσε να υπογραμμιστεί η κοινότητα των βασικών τους συστάσεων και θα μπορούσε να λειτουργήσει ως καταλύτης για αλλαγές στην πρακτική που θα οδηγούσαν σε βελτιωμένη πρόληψη, ευαισθητοποίηση, θεραπεία, και έλεγχο της υπέρτασης, παγκοσμίως.
