Αυτή η μετα-ανάλυση επιβεβαίωσε ότι τα αντιυπερτασικά δισκία τριπλού και τετραπλού συνδυασμού χαμηλής δόσης είναι πιο αποτελεσματικά από τη μονοθεραπεία για την αρχική θεραπεία της αρτηριακής πίεσης, με καλύτερα ποσοστά ελέγχου και συγκρίσιμη ανεκτικότητα. Τα δεδομένα υποστηρίζουν τους συνδυασμούς πολλαπλών φαρμάκων χαμηλής δόσης ως στρατηγική πρώτης γραμμής.
Αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας των θεραπειών LDC για τη διαχείριση της υπέρτασης. ΠΗΓΕΣ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ: Πραγματοποιήθηκε αναζήτηση στις βάσεις PubMed και Medline από την ημερομηνία έναρξης έως τον Σεπτέμβριο του 2022. ΕΠΙΛΟΓΗ ΜΕΛΕΤΩΝ: Τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές που συνέκριναν LDC αποτελούμενα από 3 ή 4 φάρμακα μείωσης της αρτηριακής πίεσης έναντι μονοθεραπείας, συνήθους φροντίδας ή εικονικού φαρμάκου. ΕΞΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΣΥΝΘΕΣΗ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ: Τα δεδομένα εξήχθησαν από 2 ανεξάρτητους συγγραφείς και συντέθηκαν χρησιμοποιώντας τόσο μοντέλα τυχαίων όσο και σταθερών επιδράσεων, με χρήση λόγων κινδύνου (RR) για δίτιμες εκβάσεις και μέσων διαφορών για συνεχείς εκβάσεις. ΚΥΡΙΕΣ ΕΚΒΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ: Η πρωτεύουσα έκβαση ήταν η μέση μείωση της συστολικής αρτηριακής πίεσης (SBP) μεταξύ LDC και μονοθεραπείας, συνήθους φροντίδας ή εικονικού φαρμάκου. Άλλες εκβάσεις ενδιαφέροντος περιελάμβαναν την αναλογία ασθενών που πέτυχαν αρτηριακή πίεση κάτω από 140/90 mmHg, τα ποσοστά ανεπιθύμητων ενεργειών και τη διακοπή της θεραπείας.
Συμπεριλήφθηκαν επτά δοκιμές με σύνολο 1918 ασθενών (μέση [εύρος μέσων] ηλικία, 59 [50-70] έτη· 739 [38%] γυναίκες). Τέσσερις δοκιμές αφορούσαν τριπλής σύνθεσης LDC και 3 αφορούσαν τετραπλής σύνθεσης LDC. Στην παρακολούθηση 4 έως 12 εβδομάδων, η LDC σχετίστηκε με μεγαλύτερη μέση μείωση της SBP σε σύγκριση με την αρχική μονοθεραπεία ή τη συνήθη φροντίδα (μέση μείωση, 7,4 mmHg· ΔΕ 95%, 4,3-10,5) και το εικονικό φάρμακο (μέση μείωση, 18,0 mmHg· ΔΕ 95%, 15,1-20,8). Η LDC σχετίστηκε με υψηλότερη αναλογία συμμετεχόντων που πέτυχαν αρτηριακή πίεση κάτω από 140/90 mmHg στις 4 έως 12 εβδομάδες σε σύγκριση τόσο με τη μονοθεραπεία ή τη συνήθη φροντίδα (66% έναντι 46%· RR, 1,40· ΔΕ 95%, 1,27-1,52) όσο και με το εικονικό φάρμακο (54% έναντι 18%· RR, 3,03· ΔΕ 95%, 1,93-4,77). Δεν υπήρχε σημαντική ετερογένεια μεταξύ δοκιμών που ενέταξαν ασθενείς με και χωρίς αρχική αντιυπερτασική θεραπεία. Τα αποτελέσματα από 2 δοκιμές έδειξαν ότι η LDC παρέμεινε ανώτερη από τη μονοθεραπεία ή τη συνήθη φροντίδα στους 6 έως 12 μήνες. Η LDC σχετίστηκε με περισσότερη ζάλη (14% έναντι 11%· RR 1,28, ΔΕ 95% 1,00-1,63) αλλά καμία άλλη ανεπιθύμητη ενέργεια ούτε διακοπή της θεραπείας.
Τα ευρήματα της μελέτης έδειξαν ότι τα LDC με 3 ή 4 αντιυπερτασικά ήταν μια αποτελεσματική και καλά ανεκτή θεραπευτική επιλογή μείωσης της αρτηριακής πίεσης για την αρχική ή πρώιμη διαχείριση της υπέρτασης.
